Fire (NL)

43. Jay

I want to exorcise the demons from your past

I want to satisfy the undisclosed desires in your heart

Undisclosed Desires - Muse

'Hé!' schreeuw ik, terwijl ik een donkerharige man in mijn badkamer betrap die een groot pak in de kast probeert te proppen.

De man laat van schrik de inhoud van de tas vallen en vier pakken maandverband liggen nu verspreid over de badkamervloer. Zijn gegil fluit een paar seconden na in mijn oren. Hij draait zich naar me toe en pas dan herken ik hem. Andreas.

Wanneer de absurditeit van het moment tot me doordringt, begin ik hard te lachen. Ik sta in niets minder dan een boxershort en gewapend met een fles douchegel voor hem.

'Sorry, dat ik je deed schrikken,' zegt hij met een rood aangelopen gezicht, waarna hij vliegensvlug de pakken in de kast te verstopt om er daarna met zijn rug tegenaan te gaan staan.

'Sofie had gezegd dat jullie pas na het avondeten thuis zouden zijn. Ik wist niet dat jullie al thuis waren. Eten jullie mee?'

'Graag,' antwoordt hij. 'Sofie slaapt, want ze was moe, kan ik je helpen bij het koken?'

'Euhm, oke. Goed als ik eerst een douche neem?' Ik heb de hele dag in het bijgebouw gewerkt en wil graag het stof van me afspoelen.

Hij knikt.

Ik trek mijn wenkbrauwen op. 'Zou je dan uit de badkamer willen gaan?'

'Oh ja,' lacht hij voordat hij eindelijk aanstalten maakt om te vertrekken. Hij draait zich nog even om voordat hij de deur naar Sofies kamer opent. 'Over een kwartiertje in de keuken?'

Ik knik en draai de deur achter hem in het slot. Met Andreas in de buurt voelt dat toch net iets veiliger.

***

'Bedankt dat je haar zo snel aan een afspraak bij een therapeut geholpen hebt,' zegt Andreas, wanneer we samen de spaghettigroente aan het snijden zijn. 'Je hebt in een mum van tijd iets voor elkaar gekregen waar ik al vijf weken op aan het hameren ben.'

'Geen dank. Ik ben blij dat Marthe haar zo snel kon zien. Die nightterrors zijn voor geen van ons beide nog lang vol te houden.'

Zijn mes blijft even stil hangen boven de groene paprika. Langzaam draait hij zijn hoofd naar me toe. 'De wat?'

Shit. Ik dacht dat hij hiervan op de hoogte was. 'Heeft ze je dat niet verteld?' vraag ik totaal overbodig.

Hij besluit het mes neer te leggen en zijn volledige aandacht aan dit gesprek te geven. 'Nee, ze zei alleen dat ze slecht sliep.'

'Nou, als je het zo stelt...'

'Ik zie het soms bij kinderen op mijn afdeling, zo'n aanval is geen kattenpis, Jay.'

Ik zucht. 'Tegen wie zeg je het...'

'Heeft ze die aanvallen al de hele tijd?'

Ik schud mijn hoofd en leg hem uit dat alles begonnen is na haar botsing met Ruud. 'Hij deed haar aan Ben denken,' sluit ik het verhaal af.

Andreas knippert verbaasd. 'Heeft ze je over Ben vertelt?'

Ik knik en neem een nieuwe paprika. Andreas begrijpt de hint en neemt zijn mes terug op - anders krijgen we die bolognesesaus nooit op tijd af. 'Ze zei dat hij vaak dronk,' begin ik, zoekend naar een reactie van hem.

'Was het maar dat alleen,' zegt hij bitter. 'Als ik had geweten tot wat die kloothommel in staat was, dan...' Hij schudt zijn hoofd.

Ik besluit om even niets te zeggen en hem de tijd te geven om zich te herpakken.