Fire (NL)

70. Jay

You've been locked in here forever,

And you just can't say goodbye

Oh, when you're all alone

I will reach for you

When you're feeling low

I will be there to

Apocalypse – Cigarettes After Sex

'Hoezo begon je broer opeens over Isabel?' vraagt Mats wanneer we mijn beddengoed in de laadbak van mijn truck geladen hebben.

Ik check snel even de tijd. Over drie uur hebben Soof en ik die afspraak bij Marthe, en daarnet op de radio hoorde ik al dat er zich files aan het vormen zijn, dus ik wil zo snel mogelijk vertrekken.

'Hij deed het af als niets, maar de manier waarop hij het zei baart me toch zorgen.'

Mats trekt zijn wenkbrauwen op. 'Het lijkt zo onwaarschijnlijk dat hij er opeens moeite mee heeft. Dat past niet bij Jeff, toch?'

Ik haal mijn schouders op. 'Het bleef gelukkig bij die ene opmerking, maar ik ga binnenkort nog wel eens polsen bij hem.'

Net op het moment dat ik in mijn auto stap, begint mijn mobiel te rinkelen. Ik haal het toestel uit m'n kontzak om te zien wie me belt.

Mats stapt ook in, wrijft een paar keer in zijn handen om op te warmen en doet teken dat ik de motor moet doen draaien.

Ik beantwoord de oproep. 'Hoi, pap.'

'Is Sofie bij je?'

Ik frons. Geen begroeting of iets dergelijks? Dat ben ik niet van hem gewoon. 'Nee, pap. Die zou nu bij jou moeten zijn.'

'Als ze hier was, dan zou ik je niet bellen,' klinkt het kortaf.

'Misschien is ze thuis iets van documenten vergeten?' denk ik luidop.

'Ik ben al naar huis gereden om daar te gaan kijken, maar daar was ze niet. Bovendien staat haar fiets hier nog voor de deur. Ik dacht dat jij haar misschien was komen oppikken.'

'Nee, pap, ik ben in Tilburg. Ik bel haar even en laat je zo meteen iets weten.'

Ik klik Soofs naam aan en wacht tot ze opneemt. Wat helaas niet gebeurd.

'Zal ik anders rijden?' vraagt Mats. 'De sneeuw valt met bakken uit de lucht. Hoe langer we hier blijven staan, hoe meer file we onderweg hebben. Ik kan me op de weg focussen terwijl jij je vader terugbelt en uitzoekt waar je vriendin uithangt.'

Hij heeft gelijk. Ondanks dat ik handsfree kan bellen zal het zo al genoeg concentratie vragen met al die verkeersproblemen. Ik gooi mijn portier open om van plaats te wisselen terwijl ik pap terugbel.

'Sofie is niet alleen jouw vriendin, maar ook mijn stiefdochter, Jay,' zegt pap nadat ik hem verteld heb dat ze ook bij mij niet opneemt. 'Lien maakt zich zorgen sinds die paniekaanval.'

Fuck.

Ik had maandag al een gesprek met mam gehad waarin ik haar gevraagd heb om Sofie nog wat tijd te geven, dat ze haar verhaal wel zal vertellen zodra ze eraan toe is. Ik dacht dat ik mam wel gerustgesteld had, maar blijkbaar niet.

'Ik ga je niet dwingen om me te zeggen wat er precies met haar aan de hand is, maar als jij er niet gerust op bent, dan wil ik het nu weten.'

Ik druk mijn vingers tegen mijn neusbrug en probeer na te denken. Moet ik me echt zorgen maken omdat ze niet meteen haar telefoon opneemt?

'Jay?' Pap wordt ongeduldig.

'Ik weet het niet, pap,' antwoord ik eerlijk. 'Ze heeft dat adviesgesprek gisteravond voorbereidt, dus ze is het zeker niet vergeten. Maar ik heb ook geen idee waarom ze er niet is.'

Pap zucht. 'Ik hoop dat er een logische verklaring voor is. De online vergadering start zo meteen. Ik heb alle attesten gevonden op haar bureau, dus ik zal dat gesprek alleen voeren. Hou mij op de hoogte als je iets van haar hoort. Mijn mobiel ligt naast me.'

Mijn handen trillen wanneer ik het gesprek afsluit en opnieuw Soofs nummer kies.

Na vijf kiestonen schakelt het toestel weer over naar de voicemail. 'Kutding,' vloek ik.

'Maak je je zorgen?' polst Mats wanneer ik ze me na een half uur nog steeds niet teruggebeld heeft.

'Stilaan wel, ja.'

'Misschien staat haar mobiel op stil?'

Ik rol met mijn ogen. 'Daar ga ik ook van uit, slimme,' antwoord ik. 'Alles gaat goed tussen ons. Ik heb haar net een boeket bloemen gestuurd, dus ik zie geen reden waarom ze me opeens zou negeren.'

Hij blijft even stil om te bekomen van mijn uitval.

Na een tijdje vraagt hij stilletjes: 'Vormt die ex van haar een bedreiging?'

Godverdomme. Daar heb ik nog geen moment bij stilgestaan.

Ik grijp naar mijn haar. Met mijn hoofd tussen mijn handen probeer ik te bedenken of zij of Andreas ooit iets laten vallen hebben in die richting. Ik pak opnieuw mijn mobiel en zoek snel zijn nummer. Wanneer ook hij niet opneemt, schop ik gefrustreerd met mijn voet tegen het dashboard.

Drie kwartier later, waarin ik te nerveus was om nog een woord met Mats te wissen, maar continue afwisselend Soof en Andreas probeerde te bellen, heb ik eindelijk Dre te pakken.

'IsBennaarhaaropzoek?' gooi ik eruit zodra hij opgenomen heeft.

'Rustig, Jay,' zegt hij. 'Opnieuw en iets trager dit keer want ik heb je niet begrepen.'

Ik zucht en probeer kalmte te vinden. 'Is Ben een gevaar voor Sofie?'

'Nee,' antwoordt Andreas snel. 'Sinds woensdagnacht ligt hij bij ons in het ziekenhuis. Hij is dronken tegen een paal geknald en heeft een openbeenbreuk opgelopen.'

Ik zucht diep, maar de opluchting is slechts van korte duur, want ik weet ik nog steeds niet wat dan wel met Soof aan de hand is.

'Waarom vraag je dat, Jay?'

Ik leg kort uit wat de situatie is.

'Blijf aan de lijn,' mompelt hij. 'Als ze haar mobiel bij haar heeft, dan kan ik via de locatievoorzieningen zien waar ze is.'