Fire (NL)

40. Sofie

I swore I'd never fall again

But this don't even feel like falling

Halo - Rhys Lewis

'Welke behandeling zou u kiezen?' vraagt de stem aan de andere kant, warm en geruststellend. Ze is duidelijk gewend om vrouwen rustig door het proces te leiden.

'Een zuigcurretage onder sedatie,' antwoord ik.

'Goed. U weet dat u daarna niet zelf met de auto mag rijden of fietsen?'

'Ja,' antwoord ik, 'daarom hoop ik vrijdag een afspraak te krijgen, dan kan mijn beste vriend met me mee.'

'Even kijken,' klinkt het, terwijl het tikken van haar toetsenbord de stilte vult. 'Zou half een in de middag lukken?'

Ik open snel Google Maps en bereken de reistijd - vijfendertig minuten. Dat wordt nipt, maar als ik Hugo vraag of ik iets eerder mag stoppen... 'Ja, dat moet wel lukken.'

'Mooi, dan stuur ik u zo een e-mail met wat praktische informatie.'

Ik bedank haar en sluit het gesprek af. Met een gevoel van opluchting en spanning sta ik op om mijn volgende patiënt binnen te laten.

'Mevrouw Janssen?'

Een vrouw met donker haar neemt haar handtas van de vloer en staat op. Ik ga haar voor naar de onderzoeksruimte.

'Ik ben Sofie,' stel ik me aan haar voor. 'Ik werk hier sinds kort als praktijkverpleegkundige.'

'Ik ben de mama van Mats,' antwoord ze terwijl ze mijn hand schudt. 'De beste vriend van Jay...' gaat ze verder wanneer ik niet meteen reageer.

'O,' reageer ik verrast. 'Ik heb Mats en Charlie dit weekend ontmoet.'

'Ik heb er van gehoord,' lacht ze ingetogen. 'Dat mormel kan soms zo lomp zijn.'

'Nou... Jay was ook niet echt oplettend,' vertrouw ik haar toe. 'Vertel eens, wat kan ik voor u doen.'

Mevrouw Janssen zucht even. 'In het verleden is bij mij COPD vastgesteld, en ik maak me wat zorgen omdat ik de laatste tijd sneller moe ben.'

Ik knik. 'Sinds wanneer heeft u dat gevoel?'

'Sinds eind vorige week voel ik me constant vermoeid, ook na het rusten. Soms lijkt het alsof er een druk op mijn borst ligt.'

'Vindt het goed als ik enkele longfunctietesten uitvoer?'

Mevrouw Janssen knikt. 'Prima.'

Nadat ik de spirometer aangesloten heb aan de computer, stel ik de gegevens in en neem ik de testen af.

'Ik kan niet meteen een verslechterde longcapaciteit aflezen,' zeg ik nadat de resultaten verwerkt zijn. 'Maar aangezien u ook sprak over een druk op uw borst, ga ik u wel doorverwijzen naar een specialist voor een uitgebreider onderzoek.'

Ik maak een afspraak bij de longarts en stel een verwijsbrief op. Nadat ik die samen met de resultaten van de tests in een envelop heb gestopt, geef ik die aan mevrouw Janssen.

'Ik hoop dat mijn gevoel me bedriegt,' zegt ze terwijl ze de omslag in haar handtas schuift.

'Ik begrijp uw zorgen,' antwoord ik empatisch. 'Het is beter om het zeker te weten dan om in het ongewisse te blijven.'

Ze knikt. 'Dank u, Sofie.'

***

Wanneer ik thuis kom, zijn Jay en mam in de keuken aan het werk. Jay staat op een trapladder en lijkt iets in orde te brengen in een van de bovenste kasten, terwijl mam hem assisteert en werkmateriaal aanreikt. Geen van beide lijkt me op te merken en ik maak van het moment gebruik om van het uitzicht te genieten.