Samantha's Marriage Proposal ★

TwentyFive

Chapter Twenty Five

"Okay ka na ba?" Tanong sakin ni Xander. Di pa rin ako kumikibo.

Kanina pa sya nagdadrive. Napansin ko yon. Pero wala akong ganang magsalita ngayon.

Its not the first time na nagsagutan kami ni Anton. Actually ako lang naman ang nag iisang nakikipagsagutan sa kanilang lahat. Kasi ako lang naman yung madalas makialam. Alam ko na dapat hayaan ko silang masaktan at matuto sa buhay nila.

Pero masama ba na protektahan ko sila sa sakit at pasakit na hatid ng pagmamahal?

Lalo pa't halos ikamatay ko ito noon?

Aantayin ko pa bang matuloy ito sa kanila?

"Where do you want to go?" Tanong nya ulit sakin.

Bumaling ako sa kanya saglit saka binalik yung mata sa bintana.

"I dont know, Xander. Bahala ka na. Take me anywhere you want. Wag lang sa tower"

Di ko na tinignan yung sagot nya. Niyakap ko nalang yung sarili ko saka pumikit.

Antons an ass. I'm a brat. That literally sucks. No wonder we're both fvcked up earlier.

But i'm not gonna say sorry for the things that i believe in. We can end this friendship but i will never say sorry for the things that i mean.

Di ko namalayan na nakatulog ako. Nagising nalang ako nung marinig ko yung pagsara ng pinto. Nakita kong naglalakad si Xander papalapit kay Manong. Shit! Sino nga ulit to? Si Manong na caretaker ng resthouse ni Xander sa Batangas.

Natanaw ko yung pamilyar na bahay.

So he brought me in Batangas. Nice choice of place.

Inayos ko yung sarili ko bago bumaba. Lumingon agad si Xander pagkasara ko ng pinto. May sinabi pa sya kay Manong bago ako nilapitan.

"You okay? May gusto ka ba?" Tanong nya agad. Umiling lang ako saka tumingin sa madilim na paligid.

"Kakain lang tayo tapos magpapahinga ka na" aniya.

Di ako kumibo. Naglakad nalang ako papasok ng bahay. Gaya ng una ko itong dinatnan malinis pa rin ito. Umupo muna ako sa sofa

I have a flight tomorrow afternoon bound to Davao. Kung nandito ako sa Batangas ngayon di ako aabot. Mag iimpake pa ko.

I groaned softly. For sure magagalit nanaman si Lala sa delay na to. But what can i do? Ayokong makita si Anton. Naiirita ako.

"Ireready ko lang to. Gusto mong maligo andyan pa yung mga damit ni Tessa" sabi ni Xander pagpasok nya. Tumango lang ako saka kinuha sa bag ko yung cellphone ko.

Dinaial ko yung secretary ni Ven.

"Goodevening, Miss Samantha" pormal na pagbati nito nung sinagot yung tawag ko.

"Yes, Anne. can you resched my flight to the day after tomorrow?" Sumandal ako sa sofa saka pumikit.

"Yes po. Same time po Miss?"

Tumango ako.

"Yes, Same time. Thanks" binaba ko na yung phone ko. Pagdilat ko nakatanghod sakin si Xander.

"Lets eat" nakangiting sabi nya. Pinilit kong ngumiti pabalik saka umiling.

"You eat. Wala akong gana. I just want to rest" tumayo ako. Umiling sya saka niyakap ako.

"Kain lang tayo ng konti tapos magpapahinga ka na. I know you're upset but you have to eat" he touched my back in the most tender way possible.

Tumango nalang ako saka pinabayaan syang hilain ako papunta sa dining area. Galing sa Tessa's yung pagkain. Halos paborito ko lahat pero wala talaga akong gana. Pagkatapos ng ilang subo binaba ko na yung tinidor saka umakyat sa taas. Dumiretso ako sa kwarto ni Sasha na inokupa ko noon.