Chapter 32 - Sorry

61.8K 704 62
                                        

  A/N: Eto na ang surprise ko😂 2 updates in one day. Enjoy. Eto ang nangyayari kapag natutuwa ako sa mga comments hehe ♥ Ang active niyo guys sa last two chapters, natuwa ako at sinipag kaya ganito :)



"Yes" na sana ang isasagot ko sa tanong niya ng biglang humagalpak si Jax at sinabi ang mga salitang parang karayom na tumusok sa akin. 

"You're so serious M-Meg! nakikita mo ba ang mukha mo?" Tumingin siya sa akin mula sa kakatawa niya at biglang huminto ng  mapansin niya ang mga luhang tumutulo sa mata ko.

Paano ang luhang galing sa saya ay naging malungkot sa loob ng ilang segundo lang?

Only Jax. He's the only one who can confused me like this, who can fucked up my whole-being.

Asshole.

How can he be that heartless? 

How can he do that to me?

He knows I'm in love with him!

Hindi ko mawari ang nararamdaman ko, tila mas masakit pa ito sa panahong iniwanan ko siya at pinakain ng mga kasinungalingang salita, lumayo lang siya sa'kin, lumayo para hindi siya madamay sa kasamaan ni Mommy.

"Meg?" Nagseryoso na 'to at hinawakan ng isa niyang kamay ang baba ko, ang isa naman ay pinunasan ang luhang tumutulo sa pisngi ko. "C-come on." Gulat nitong wika. "I'm s-sor--" Hindi ko na siya pinatapos dahil mabilis akong tumakbo palayo sa kanya, palabas ng kwartong iyon dahil kung tatagal pa ako ng isang minuto? Hindi ko alam ang mangayayari....

Hindi ako makahinga kanina dahil sa saya, dahil sa excitement na bigla kong nakita para sa future naming dalawa, sobrang bilis, sobrang bilis na maging dahilan ngayon ng kahirapan ko sa paghinga ang galit, ang sakit.

Paano 'yon nangyari?

Only him. Only Jax.

Parang may ulap na humaharang sa dalawa kong mata dahil sa sobrang pagiyak ko na dahilan ng pagkabangga ko sa mga taong nakakasalubong ko.

I run,run and run...

Tulad noong ginawa ko noong gabing 'yon, noong gabing nagsinungaling ako at sinira ang puso niya ay tumakbo ako.

Nothing change, I'm still that girl after 6 years who's in love with Jax. 

I ran just like my younger self, a coward.

Hindi ko alam kung saan, kung ilang oras ako tumatakbo pero nahinto na lang ako ng simulan ko ng maramdaman ang sakit ng paa ko, doon ko pa lang napagtanto na wala pala akong suot sa paa makatakbo lang, palayo sa katotohanan, katotoohanang matagal na kaming tapos. Hindi malinaw ang mata ko dahil sa mga luhang lumalabas dito pero sigurado ako sa isang bagay.

Walang-wala iyong sakit ng dalawa kong dumudugong paa sa sakit ng puso ko.

How can this be?

Noong unang araw namin, sinabi ko pa sa kanya na maiin-love rin siya sa'kin, tulad ng dati at hindi ako susuko. Pero bakit ngayon gan'to ang reaksyon ko? 

Dahil ba sa pinagsamahan namin kagabi? He used to tell me that 'making-love' is only for two people that is in love witch each other.

That's why we did it. Kaya nabuo si Alisha dahil mahal ko siya, mahal niya ako. Nagmamahalan kami. Pero ano 'yong kagabi? Nakalimutan niya na ba 'yung sinabi niya sa'kin? 

Did he just said it before to get into my pants? 

I know Jax, he's real, he WAS real. 

Toxic Love [COMPLETED]Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon