saver || jeon jungkook

chapter two: thank you

 JungKook'un yanından abimin zorla sürüklemesi ile ayrılmıştım.

Onu hastaneye götürmek istiyordum , orada yerde öylece bırakıp gitmiştik ve o benim hayatımı kurtarmıştı fakat abim kaçma ihtimalime karşı beni odama kilitlemiş ve telefonumu elimden almıştı. 

 Bu da demek oluyordu ki önümüzdeki 3 saat odamdayım.

  Okul tişörtüme bulaşan kana baktım. JungKook'un suratından bulaşmış olmalıydı.

 Onunla sarıldığımız anı gözümün önüne getirdim. Her tarafı kan içinde olmasına rağmen , garip bir şekilde tatlı kokuyordu. İnsanı kendine çeken bir kokusu vardı.

 O parfümün numarasını almam gerektiğini aklımın bir köşesine yazdım.

 Okul kıyafetlerimden hızlıca kurtulmam gerektiğini anımsayarak üstümdekileri çıkardım ve pijamalarımı geçirdim. Henüz akşam değildi fakat evdeyken saat kaç olursa olsun pijamalarımı giymek beni rahat ve ferah hissettirirdi. 

 Eteği yere atarak kanlı tişörtü elime aldım ve kendimi yatağa attım.

 Hayatımı kurtardığı için ona minnettardım.

Kamyonun sesi kulağıma boğuk bir şekilde dolduğunda gözümü kapattım. Kaza olmuştu , hem benim yüzümdendi , kim bilir kaç kişi ölmüştü?

 Lütfen kimse ölmemiş olsun. İnsanlar benim yüzümden hayatlarını kaybetmesinler.

 Gözümü açarak kanlı tişörte baktım. 

 Bilmem kaç kısa dakikada neler gerçekleşmişti böyle ?

Abim neden JungKook'u ölesiye dövmüştü..?

Gerçi herkesi öyle dövüyordu , son günlerde abimi karakollardan topluyorduk.

 JungKook'u daha beter dövmüştü ama.

 Kapımın açılması ile tişörtü yere atarak kafamı kapıya çevirdim.

"Ne var ab-" Sesimi kesmiştim. Abim yorgunca kendini yere attım ve yatara pozisyona geçti.

 Onun da yüzü kan içindeydi. Sağ eli sargılıydı ama sargı da kan ile kaplıydı.

 Neler oluyordu böyle ?

"Ne old-"

"Sadece uyuyacağım." Başımı sallayarak tekrar kafamı yatağa koydum ve yataktaki örtüyü açarak onun üstüne serdim.

"Neden her şey böyle karmakarışık ? Abi sana ne oldu şu son haftada ?"

"Sadece bir hafta daha... Her şeyi öğreneceksin , Hye."