saver || jeon jungkook

fiftyfive : we'll be ok

Okul çıkışı kapıda beni bekleyen JungKook'a adeta koşarak sarılmıştım. "Güzel haberlerim var!" Heyecanla konuşmama rağmen o daha az heyecanlı bir şekilde yanıtlamıştı beni. "Diyeceklerinden haberim var... Umarım her şey çok güzel olur," derken elini belime kaydırdı, yürümeye başladık. "Endişelenecek bir şey yok. Bize şans verecek!" Yerimde heyecanla zıpladım. "Yine de bir şeyler iyi olmayacak gibi hissediyorum. Abinin bu kadar hızlı onay verecek olması garip değil mi?" Dudaklarını büzerek konuşması beni de düşünmeye sevk etmişti ancak hala şüphelenmiyordum. "Bence çok iyi olacak."

Yolda yürürken önümüzdeki diğer öğrenciler bize meraklı bakışlar atarken biz hiç birini umursamamaya çalışıyorduk.

Yoldan sağa dönmüştüm ki JungKook beni hafifçe geri çekti ve sola döndük. "Bu taraftan, et yemeye." Hafifçe kıkırdadım. "Evlenmeye izin alıyormuşuz gibi hissediyorum." JungKook da kahkaha atarak karşıladı beni. "İnan bana bende."

(...)

Et ve soju kokusunun birbirine karıştığı mekanda otururken abim karşımda, JungKook ise ikimizin arasında oturuyordu. "Bize bu kadar uzun süre izin vermemiştin Hyung." JungKook konuya giriş yaptı abim etleri pişirirken. "Sevdiğim kız beni aldattığı için... Aynı acıyı HyeRim'in çekmesini istemedim." JungKook anladığı şekilde başını salladı. "Ama artık sorun değil, yani, birbirinize karşı duygularınız var ve ben o duyguların ne kadar güçlü olduğunu gördüm. Ben sana güveniyorum Kook," dedi abim daha önce hiç duymadığım bir ses tonuyla. "HyeRim'i üzmeyeceğini biliyorum."

"Aslında beni çok üzdü," dedim araya girerek. "...ama beni üzmesinin sebebi senin onu tehdit etmen ve onun bana bunu rahatça söyleyememesiydi. Beni üzmemek için yalan söyledi. Sadece ben yalan söylediğini öğrenince üzüldüm." Abim tek elini JungKook'un omzuna koydu. "Özür dilerim." Başını yere eğdi, pişman olduğunu anlayabiliyordum.

"Ama artık Kook yalan söylemeyecek ve her şey normal olacak, değil mi?" Abim onayladı. "Evet," dedi ve hafifçe gülümsedi. "Siz, bir şansı hak ediyorsunuz." Neşeyle gülümsedim ve JungKook'u hafifçe sarstım. "Duydun değil mi?!" JungKook gülümseyerek elimi tuttu. "Duydum." Hafifaçe gülümsese de içten içe ne kadar mutlu olduğunu anlayabiliyordum.

Abim elindeki soju bardağını JungKook'a uzattığında JungKook şişeyi iki eliyle tutarak bardağı doldurdu. "Bende içebilir miyim?" Abim bana biraz kötü bakışlar atmıştı ama sonra başıyla onayladı. "Sadece bir bardak. Fazlası yok." Gülümsedim ve bardağı iki elimle JungKook'a uzattım. "İçmesen olmaz mı?" JungKook elinde şişeyi tutarak baygın bakışlar atmıştı. "Bir bardak~" dedim neşeyle. JungKook bardağı doldurdu ve dudaklarını büzdü. "Bu kadar."

Bardağı tek seferde dikmeye çalıltım ancak o kadat acıydı ki, dudaklarım yanmıştı ve yalnızca minik bir yudum alabilmiştim. "Acı!" Bağırdım ve ardından kıkırdadım. Genzimde bıraktığı rahatsız edici hissiyat yüzünden sıcacık eti ağzıma attım. Bu da fazla sıcaktı!

Abim elini madanın köşesindeki su şişesini açıp bana uzattı. "Sağol abi," dedim ve şişeyi dudaklarıma dayayıp içmeye başladım. En azından sıcaklık geçmişti.

(...)

Vücudum yanımdaki JungKook'a doğru devrildiğinde JungKook beni tutmuştu. Abim işaret parmağını bana doğru çevirdi ve konuştu. "Ben dedim ona az iç diye. Dinlemedi." Sadece iki bardak içmiştim! Tabii...minik kaçaklar yardımıyla birlikte.

JungKook'un eli çenemde dolanırken yüzümü onun eline doğru bastırdım. Halsizdim, gözlerimi kapatıp uyumak istiyordum. Hiç bir şey umrumda değildi. Onunla birlikte uyumak istiyordum, nefes alışverişini duymak istiyordum. "Kook," dedim kaymaya başlayan ağzımla. "Hadi uyuyalım." Ona daha da rahat bir pozisyonda yaslandım. "Burada olmaz, eve gitmelisin." Dedi kulağıma doğru. "Seninle geleceğim."

"Seni evine götüreceğim."

"Ama ben seninle uyumak istiyor-" Cümleleri bile tamamlayamıyordum... Başını sağa sola salladığını bana sürtünen saçlarından anlamıştım. "Olmaz. Eve gitmelisin. Seni sırtıma alıp yavaş yürüyeceğim, tamam mı? Sırtımda uyursun." Onu onayladığımı ifade eden bir mırıltı çıkardım.

Abimin sesini duymuş ama ne dediğini kestirememiştim. Çünkü o da sarhoştu.

Kısa süre sonra JungKook beni ayağa kaldırıp abimin olduğunu tahmin ettiğim hırkayı belime bağladı ve önümde eğildi. Sırtımdaki çantayla beraber kolumu onun boynuna sardım ve o da kollarını bacaklarımın altından geçirerek beni sırtına aldı. Abim de yanımızdayken sırtımı patpatladı. "Eve gidince nasıl uyuyacak... En iyisi yarın okula gitmemesi. Zaten nakil oluyor, bir gün dinlensin."

"Sağol abi." Dedim onu duyduğumu belli ederek. "Sakın üzülme tamam mı?" Abim yüzüme gelen saçlarımı geriye attı. "Tek istediğim senin mutluluğun." Açıkçası abimin bu konuşmaları beni duygulandırıyordu. Ben bile ne olduğunu amlayamadan gözyaşlarım süzülmeye başlamıştı. "Ağlama," dedi ve gözyaşlarımı üstün körü sildi abim. JungKook da hafifçe mırıldanıyordu. "Ağlayacak bir şey yok..." Abim gülümsedi. "Uykusu var diye huysuzlanıyor. Çocukken de böyleydi." JungKook'un kıkırdadığını duymuştum. Cidden, sanırım aramızdaki tek ayık insan Kook'tu.

Yolda ilerlemeye başlamıştık. Ben yüzümü JungKook'un boynuna gömdüm ve onun kokusunu ciğerlerime depolamak istercesine derin derin soluklandım. O sırada da içimden geldiği gibi boynuna minik bir öpücük kondurdum. Eve girerken abimin önünde onu öpemeyebilirdim, ki böylesine büyük bir zaferden sonra onu öpememek gerçekten delilik olurdu, bu yüzden şimdiden fırsatlarımı kullanmaya başlamıştım. Kafamı zar zor kaldırıp JungKook'un kulağına fısıldadım. "Seni seviyorum JungKook. Teşekkür ederim...her şey için." JungKook ise hemen başını bana çevirmiş, dudaklarımızı kısa süre birbirine değdirmiş ve beni hafifçe zıplatarak daha rahat yerleşmemi sağlamıştı. "Asıl ben teşekkür ederim... Bunca zaman yalanlarıma katlandın..."

"Yalan falan deme; döverim." Sertçe söylediğim şeyle kıkırdadı. "Bir daha asla."

Kafamı tekrar boynuna gömerek gözlerimi huzurlu ve mutlu bir uykuya kapattım. Bundan sonra her şeyi güzel olmasını umuyordum.

(...)

Ben hye'niz
Merhaba
Bu bölüm çok uzamadı farkındayım ama finale gerçekten yaklaştığımızı tekrar hatırlatmak isterim ㅜㅜ
okuduğunuz için teşekkür ederim
Kendinize iyi bakın<3 <3 <3
-hyhyhye'niz