Mısralarımdan akan yaşlar

Ümit

Sabah altı, geceden kalma gözlerim
Gözlerim yorgun, bitkin düşmüş
Kalbimi sarmış milyonlarca sözcük
Hiçbiri merhem olmaz yarama
Hiçbir karşılığını bulmaz sayfalarda.

Pimi çekilmiş bir bomba aklım
Hiçbir mantık bulamıyor bulunduğu hayattan
Hiçbir anlam taşımıyor yaşam denilen çıkmazdan
Dar bir sokakta sıkıştırılmış
Üstüne salmışlar yaşam denilen karanlığı

Oysa yaşamı ayakta tutan ümittir demişler
Halbuki ümit bir zülumdür ruha
Ümit trollemektir kendimizi
Tekrar tekrar yalana kanmaktır
Ümide inanmak sadece saflıktır

Yalancı sabah nedir bilir misin
Sabah olduğunu sanırsın
Ne var ki karanlık yeni suretini göstermekte
Ümit kalbe gelen yalancı bir sabahtır

Ah kalbim her seferinde kanarsın
Her seferinde tekrar inanmak istersin
Bu kaçıncı yanılgı, hiç uslanmaz mısın

Bir çocuk görüyorum
Sokağı baştan sona arşınlıyor
Sokaklar ise sabahı geceye devirmişler
Bomboş bir teneke gibi yuvarlanırlar caddeler
Kıyısında oturmuş banklar bir intihar girişiminde

Ve zelzelenin altında direnen bir çocuk sesi
Delip deşer sabahın sessiz gölgesini
Gece bekçileri kılığındaki sokak lambaları
Birbir devrilir rüzgarın gölgesinden

Üstüme devrilir kimsesiz kaldırımlar
Yıpranmış reklam panoları yalnız
Vitrinlere bulaşmış hüzünler çarpar yüzüme
Kırılgan bir yaprak ağlıyor öylece

Tesselli bir komplodur intihara
Teselli bir avuntudur
Sonradan çarpar yüzümüze gerçekler

Biliyorsun
Hayat hiçbirimizin gözlerine hayran değil
Hiçbirimiz umrunda değiliz hayatın
Bir verir bin alır

Ah Tanrım üstüm başım öfke kokuyor
Bilmiyorum sana karşı mı bu öfke
Yoksa çaresizliğe karşı mı
Bilmiyorum üstüme gelme

Şimdilerde karanfilden bir bank dost edindim
Hep beni can kulağıyla dinliyor
Her dediğime itiraz etmiyor
Sahi bir banktan dost olur mu

Ama hep susuyor, hep sessiz
Bir defa ne olur, bir defasına kız bana
İtiraz et söylediklerime, hatalısın de yalvarırım

Bir kere ağzını bıçak açmadı
Yalvarırım ses ver, sessizlikle imtihan etme
Yenilirim biliyorsun, kahrolurum
Yeniliyorum
Kendi sessizliğimde boğuluyorum

Boğuluyorum bir sabah
Kaç leylim sabah geçti böyle
Ölüm gibi bir şey, ölmüyorsun
Yorgunum, üstelik tütünsüzüm
Bilirsin ben tütünsüz yapamam