Bizim Mesafelerimiz

l ... [13]

[13.Bölüm)

"Umduk ,bekledik,düşündük.Hangi şey umduğumuza uygun düştü ? Gördüğümüz düşündüğümüze benzedi mi ?Gelenler beklediğimize değdi mi ?

Şimdi kalbimiz boş,başımız doludur.Ve ellerimiz,dizlerimiz titriyor ve önümüzdeki ufuklardan yok olma havası esiyor.Söyle ,gençliğimi ne yaptım ?"

Yakup Kadri

  Yavuz abi gitmişti. Arada beni arayıp soruyordu.Çok kısa sürede sürse bu konuşmalar insanı iyi hissettiriyordu.Pembe teyze beni rahat bırakmıştı. Ayten ablayla akşamlarımı geçiriyordum.Ev sahibim kızına kalmaya gitmişti Bursa'ya.Biraz daha rahat davranıyordum.

Güneş'i üç öğün sütle besliyordum. Bazen ise yine sütle ıslatılmış mama veriyordum.Bu aydan sonra farklı yiyecekler verebilecektim. Aşı takvimini ayarlamıştım. Yanımdaki ikinci ayını bitirmişti.Çok akıllı bir kızdı.Çok büyüdüğünü söyleyemezdim.Onu eğitebiliyordum da.Çok da zor değildi, anlaşıyorduk. Ayten ablanın çocuklarıyla oyun oynuyordu akşamları. Ona apartmanın arkasında kalan bahçede kulübe gibi bir şey de yapmıştım. Orada oluyordu gün içinde ben evde yokken.Ayten abla ilgileniyordu onunla.

Dün anneme söylemiştim eve çıktığımı.Büyük bir tepki almıştım beklediğim gibi.Babam çalıştığı için gelemeyecekti ama annem kardeşimi de alıp yola çıkmıştı. Akşama burada olacaklardı. Ona konumumu atıp taksiyle gelmesini rica etmiştim.Özel ders saatimle çakışıyordu.

Dersten sonra evi iyice temizledim ve bahçede olan kızımı yukarı çıkardım.Öğrenciyle ders çalışırken ses çıkarmaması için bahçede bırakmıştım.Bunun için kendimi kötü hissetsem de yapacak bir şey yoktu.İyice büyüdüğünde muhtemelen orada kalacaktı zaten.Onu temizledikten sonra su kabına suyunu koydum ve yerse diye mamasını ıslatıp bıraktım .Çay suyu koydum. Annemler yaklaşmıştı.

Kapıyı açtığımda annem şaşkınlıktan ne diyeceğini bilememişti.Bana sıkıca sarıldı.Benden ayrıldı ,evimi gezdi ve beni iyice süzdü.Ben de o sırada Işıl ile hasret giderdim.Minik kuşum nasıl da özlemiştim.Pofidik yanaklarını doyasıya öptüm.

"Ben zayıflamanı bekliyordum ama sanki yüzüne renk gelmiş kızım." dedi.

"Anne burada mutluyum ve organik besleniyorum.Havası suyu ayrı güzel.Sabah olsun sen de göreceksin.Şimdi karanlık ya hiçbir şey belli olmuyor." dedim.Başını salladı.

Köpeğime kaçamak bakışlar attı.Güneş'i söylememiştim.Sürpriz olmasını istemiştim.Köpek sevdalısı olan Işıl hiç yabancılık çekmeden köpeğe sarıldı.İlgi manyağı haline gelen Güneş de bundan memnundu.

"Onun adı ne abla ?Seninle birlikte burada mı yaşıyor ?Annesi yok mu ?" diye soruları ardı ardına sıralıyordu.

"Onun annesini hemen görmeye gidebiliriz istersen.Adı Güneş ve benimle yaşıyor.Sevdin mi ?"

Olumlu anlamda başını salladı.Beni bırakıp Güneş ile oynamaya devam etti.Güneş arada gelip annemin ayağına sürtülüyor ve onu kokluyordu.

"Seni tanımaya çalışıyor." dedim.Çayını yudumlamaya ara verip köpeği kucağına aldı.

"Sen ne kadar da tatlısın öyle ?" Onu bebek sever gibi sevdi. Güneş de bir koltuğa atlıyor bir annemin eteğine çıkıyordu. Annem başını açtı ve küçük el çantasından rahat kıyafetler çıkartıp benim odama üzerini değişmeye gitti.

Güneş'i ise Işıl almıştı.Tüm ilgisi köpekteydi. Kızım o kadar ilgiye karşı ve Işıl'ın tüm ısrarına rağmen onunla yatmamış ve gece olduğunda benim yanımdaki yerini almıştı.