Bizim Mesafelerimiz

m ... [23]

Selamun aleykum güzel insanlar ,

Nasıl gidiyor hayat ?

Bu yıl neler değişti sizin için ?

Oy veriyoruz değil mi ?

Sevgilerimle ...

[23.Bölüm)

"Seni unutma fikri  bile sana kavuşma umuduna bağlanıyor içimde.Senden kaçış varsa bile kurtuluş yok."

  Günlüğümden geriye son birkaç sayfa kalmış gibi duruyordu.Açtım ve okumaya devam ettim.

 Bayram sona erince herkes evine döndü. Güneş'i eve getirdim ve banyo yaptırdım.Karnını doyurdum.Birkaç gündür ev kapalı olunca havasız kalmıştı. Tüm camları açtım. Evi süpürdüm.Kendim için tost hazırlayıp yedim. Yorgunluk ağır basınca birkaç camı kapatıp kendimi yatağa attım.

Sabah uyandığımda kendimi iyi hissediyordum.

Devamı yoktu. Tamamen derslerime odaklanmıştım o zaman. İlgilendiğim tek şey oydu. Sonraki birkaç sayfada da buna benzer kısa yazılar vardı.

Sonra, her şeyin olup bitmeden günün önceki gecesi yazmıştım uzun uzun.

Çok yalnız gibiydim evimde.Kimse arayıp sormuyordu.Annem ve babamla yaptığım konuşmalar zamanla azalıyordu.Depresyona girmiştim.Evden dışarı çıkmıyordum.Evime gelen de yoktu.Arkadaşlarımı eve çağırmak içimden gelmiyordu.Yemek ve içmek bile çok zor geliyordu.

İşte o günlerde bir ışık gibiydi onun attığı mesajlar.Nasıl olduğumu soran kısa mesajlardı ama farklıydı işte.Anne ve babamın darlamaları yoktu.Nil'in bitmek bilmeyen neşeli halleri de yoktu.Bitmeyen dedikoduları da ... Ağır depresyondaydım Nil'e karşı bunları hissettiğime göre...

Günlüğüme yazdığım son gecenin akşamı bana mesaj atmıştı.Her şeyin çok kötü olduğuna ve daha fazla dayanamayacağına dair bir mesajdı.

Yavuz abi evime gelmek istiyordu.Onu geri çevirmedim. Bana da iyi gelecekti.Aylardır herhangi bir akrabamı da görmemiştim.

Gece yarısına kadar temizlik yaptım . Güneş evi çok kirletmişti.Mutfakta küflenmiş bir şeylerin kokusu vardı.Buzdolabım tam takırdı kuru bakırdı.

Lapa lapa kar yağıyordu.İçimdeki mutluluk kırıntılarını dondurmaya yetmemişti.Çok kısa sürmüştü yağışta zaten.

Günlüğümü bir kenara bırakıp uyudum.Yorgun hissediyordum.Devamını okumak istemiyordum.Gerçeklerden böyle mi kaçıyordum artık ?Kendimde değil gibiydim.

Aynanın karşısına geçtim ve kendime baktım.Şişmiş ve kararmış bir gözaltı...Dağınık saçlar...En kısa sürede kendime çekidüzen vermem gerekiyor.Kendimi yatağa teslim ettim.

...

Ezan sesiyle açtım gözlerimi.Abdestimi tazeledim.Yatsı namazını kıldım. Babaannemin ısrarıyla yanlarında oturdum.

Bu yaşlı başlı insanlar kendi evlerini bırakıp tanımadıkları bu şehre benim için gelmişlerdi. Yavuz'un bana kalmaya geldiği günün gecesi olanlardan sonra eski evimden ayrılmıştım.Ev sahibinin evinden çıktığımdan haberi bile olmamıştı.Yarıyıl tatiliydi o zaman ve beni memlekete götürmüşlerdi.Onca olandan sonra buraya tekrar döndüğümde babam beni yurda yazdırmak istemişti ama buna karşı çıkmıştım ki babam bunu kabul etmemişti. Babaanemin bana duyduğu sevgi ağır basmıştı ve oğlunu karşısına alarak benimle gelmişti.Eski evime çok uzakta bir ev bulmuştuk.