Choose Love ||H.S||

Chapter 48 ||She is an angel||

چهاردهمین شاتش رو هم بالا برد و یکی دیگه از پسر پشت بار خواست...

چشماش کاسه ی خون شده بودن و عرق از پیشونیش میچکید و تا سینه اش رو خیس کرده بود...

هیچ توجهی به صدای بلند اهنگ و آدمایی که اونجا مشغول خوش گذرونی بودن نداشت..

حتی به پسری که کنارش نشسته بود و تمام حرکاتش رو زیر نظر داشت نیم نگاهی هم نمی انداخت.

خواست شات بعدی رو بالا ببره که دستی اونو ازش گرفت و باعث شد با اخم غلیظی به صاحبش نگاه کنه.

جاش چشم غره ای رفت و شات رو خودش خورد و محکم اونو به پیشخوان کوبید..

"بسه دیگه هری...میفهمی داری چه گوهی میخوری؟"

اون پسر درجوابش نیشخند زد و با مستی به پیشخوان تیکه داد.

"نه نمیفهمم...دیگه هیچی نمیفهمم"
"ببین..."

"تو چقدر منو میشناسی جاش؟"

اون پسر با اخم نگاهش کرد و بعد از اینکه تمام اجزای صورت هری رو از نظر گذروند سرشو به طرفین تکون داد.

"هیچی...درحال حاضر من اصلا تو رو نمیشناسم هری.تو اونی نیستی که من میشناختمش..حتی جاش گفتنت هم برام غریبه اس"

اون پسر چشمای سبز به خون نشسته اش رو تو کاسه چرخوند و گفت:

"فکر کنم باید اینو رو پیشونیم تتو کنم..مثل بقیه ی تتوهای مزخرف دیگه ام..من نمیتونم کسی باشم که قبلا بودم، نمیشناسم، به یاد نمیارم و نمیخوام مثل هری قبلی باشم."

"ولی میتونی حداقل دیک نباشی"

هری به حرص خوردنش خندید، جوری که انگار از ته دل بود..مستانه خندید و دستشو روی شونه ی جاش گذاشت.

"فکر کنم دیک مناسب من باشه..چیزیه که هیچی نمیفهمه، همیشه خودشه و عاشق هیچ کس نمیشه"

و سرشو نزدیک گوش اون پسر برد و با حالت دارکی ادامه داد:

"برخلاف اینکه همه عاشقشن"

وقتی ازش فاصله گرفت و چهره ی پوکر جاش رو دید خنده اش بیشتر شد و نزدیک بود از روی چهارپایه بیوفته اما سریع لبه ی پیشخوان و گرفت و به متصدی اونجا اشاره کرد که یه شات دیگه بهش بده.

"بزار بهت بگم هری که، تو توهین بزرگی به انجمن دیک ها کردی...حداقل اون بی فایده نیست و یه جا نمیشینه تا خرخره مست کنه..اون نهایتش از جاش بلند میشه یه کش و قوسی به خودش میده، یه حرکتی میزنه..اخرش هم یه توف میکنه باعث بقای نسل میشه..تو چی هستی؟"

هری شاتش رو خورد و دوباره سرش رو نزدیک اون پسر برد:

"من خود توفم"