His troublemaker

Χίλια κομμάτια

"Σεμέλη μου!" Ακούω τον Χάρη να φωνάζει και πηδάει πάνω μου.

"Οοο και εμένα μου έλειψες..." Λέω αφήνοντας ένα αμήχανο γελάκι.

"Σεμέλη μου συγνώμη συγνώμη συγνώμη συγνώμη για όλα... Σε αγαπάω είσαι η καλύτερη μου φίλη και ας μην μου έχεις κάτσει. Σε αγαπάω σε αγαπάω! Συγνώμη! Συγνώμη!" Φωνάζει σαν βρέφος.

"Χάρη... Μην μου ζητάς συγνώμη. Δεν χρειάζεται. Δεν έκανες κάτι εσύ." Του λέω καθώς απομακρύνομαι.

"Είναι... Ας πούμε ο πατέρας μου... Και έπρεπε να σου το πω. Συγνώμη αλλά δεν μπορούσα να μιλήσω για αυτά τα πράγματα. Συ..." Πάει να να πει όμως του κλείνω το στόμα.

"Σκάσε παιδάκι μου. Δεν φταις εσύ που ο πατέρας σου είναι ένας ψυχακιας δολοφόνος απαγωγέας βιαστής που με είχε βάλει στο μάτια επειδή δεν πρόλαβε να με βιάσει και να με σκοτώσει." Του λέω και απομακρύνομαι.

"Είσαι καλύτερα τώρα?" Με ρωτάει και γνέφω αρνητικά.

"Όχι... Όχι... Δεν είμαι... Αλλά μην το πεις σε κανέναν. Δεν θέλω... Να τους στεναχωρώ. Ούτε να τους γίνομαι βάρος." Λέω με παράπονο.

"Σεμέλη... Μην λες βλακείες... Δεν μας γίνεσαι βάρος. Εσύ δεν μας είσαι βάρος. Είσαι ο μικρός μας μπελάς. Που όλοι σε αγαπάμε. Είσαι πολύτιμη για όλους μας." Μου λέει και του χαμογελάω πίκρα.

"Το ξέρω πως με αγαπάτε. Απλά... Όλο προβλήματα σας δημιουργώ. Πάντα έτσι ήμουν... Και... Απλά... Θέλω να αλλάξω. Θέλω να γίνω καλύτερη. Και για εμένα... Και για εσάς... Αλλά και για την μικρούλα Χριστίνα... Θέλω να γίνω ένα καλό και υγιή πρότυπο για εκείνη... Και να την κάνω ευτυχισμένη." Του λέω και χαϊδεύει τα μαλλιά μου.

"Πας καλά? Είσαι η Σεμέλη μας. Σε αγαπάμε όπως είσαι. Και δεν θέλουμε να αλλάξεις. Θέλουμε απλά να είσαι ευτυχισμένη." Μου λέει και απλά αφήνω μια ανάσα.

"Αν... Αν δεν είχα πάει σε εκείνο το κλαμπ... Αν δεν είχα κάτσει να πω ότι έβρισκα μπροστά μου... Αν δεν είχα πάει σπίτι του... Δεν θα είχαν συμβεί όλα αυτά." Του λέω και με αγκαλιάζει.

"Έλα τώρα αγάπη μου... Μην σκέφτεσαι έτσι. Τουλάχιστον... Τώρα με την μικρούλα? Είσαι χαρούμενη?" Με ρωτάει και γνέφω θετικά.

"Ναι... Πάντα μου άρεσαν και αγαπούσα τα παιδάκια. Και μόλις γνώρισα εκείνο το κοριτσάκι... Ναι το θέλω να είναι πλέον κοντά μου. Θέλω να γίνω η μαμά της." Του λέω και φιλάει το μέτωπο μου.

"Θα γίνεις μια υπέροχη μαμά μου." Μου λέει και χαμογελάω λιγάκι.

"Και... Επειδή τελειώσες το σχολείο για φέτος... Μου είπαν οι φίλοι σου ότι θα κάνετε έναν σχολικό χορό την άλλη εβδομάδα. Οπότε θα πάμε για ψώνια να πάρεις ωραίο φόρεμα γόβες και οτιδήποτε άλλο χρειάζεστε εσείς οι κοπέλες για να πάτε στον χορό. Βασικά εγώ θα πάω με την Φωτεινή που είναι κούκλα και μου αρέσει... Και ας έβαλε τους γονείς της φυλακή. Δίκιο είχε. Καθάρματα είναι. Και εσύ... Θα πας με τον Διονύση." Μου λέει και αμέσως αρχίζω να κλαίω και με κοιτάζει έκπληκτος.