Staggered Love | Completed

CHAPTER 8 - CALM

Lilaine's POV

"I-I'm sorry...I thought you---" hindi na siya nakapagsalita ng biglang lumabas si Tiya mula sa kanyang opisina.

"What's happening here---oh damn, Lilaine!" napatakip nalang ako saking bibig saka nanghihinang napaupo sa sahig.

Doon na ako umiyak ng umiyak dahil sa lalaking ito na bigla nalang akong hinalikan!

Nilapitan ako ni Tiya at sinuri ang kalagayan ko.

"Anong nangyari hah? Anong nangyari sayo?" puno ng pag-alala yung boses ni Tiya at hindi ako maatim na titigan habang umiiyak dito.

Ni hindi ko maigalaw ang kahit na anong parte ng katawan ko dahil sa gulat. At dahil na din sa ginawa nung lalaking nakatayo ngayon sa harapan ko.

Hindi ko siya kayang titigan.

"Zyler? What did you do?!" naguguluhang tanong din ni Tiya sa kanya, hindi ko kasi kayang sumagot at tanging pag-iyak lang ang naisasagot ko.

"I'm really sorry Madam...I---I didn't know that she's not the girl that I thought." boses palang niya ay parang gusto ko na siyang iuntog sa pader.

Nakakadalawang araw palang ako dito sa Maynila pero dalawang beses na akong nabastos! Hindi ito yung gusto kong mangyari pero bakit parang nakatadhana na ang lahat sa akin?!

"What I want to know is kung anong ginawa mo sa pamangkin ko?! Sinaktan mo ba siya, hah?!" pansin ko ang pag-iiba ng boses ni Tiya sa mga oras na ito.

Tumayo na siya at hinarap yung sinasabi niyang Zyler.

Siya na nga yung tinulungan namin kagabi, umalis sa condo ng hindi ko man lang nalalaman tapos ganito ang gagawin niya sakin?! Walang hiya siya!

"I...k-kissed her, Madam. I'm really sorry." basag pa ang boses niya habang nagsasalita.

"What?!" hindi na ulit siya nakapagsalita.

"O-Oh my god...wait," inakay na ako ni Tiya patayo saka pinapasok sa kanyang opisina.

"Zyler, we will talk. Stay here!" galit na sigaw nito doon bago ako tuluyang pinasok dito sa loob.

Hindi padin ako matigil sa pag-iyak. Di ko pa nga nakakalimutan yung nangyari kagabi tapos sumunod naman ito!

Diyos ko, parang gusto ko nalang na bumalik ulit sa probinsya. Ayoko na ng ganito.

"Hey, stay here okay? Kakausapin ko lang si Zyler. I also have something to tell you, Lilaine." marahan pang hinaplos ni Tiya yung pisngi ko bago ako iniwanan dito sa loob.

Nakatuon lang yung dalawa kong kamay saking inuupuan habang hinahayaan kong bumagsak ang aking mga luha.

Napatingin nalang ako sa may bintana at para bang wala sa sarili na nakatitig dito.

Unti-unting bumabalik sa pakiramdam ko kung paano niya ako biglaang itulak sa pader, kasabay ng paghawak niya ng mahigpit sa kamay ko.

Napaka-arogante niya! Sana naman huwag niyang gawin excuse na nakainom siya dahil pati ang inosenteng kagaya ko ay nadadamay sa kung ano mang pinagdaraanan niya!

Napapunas nalang ako saking luha saka pumikit ng mariin.

Bahagya ko pang kinapa yung labi ko, pakiramdam ko kasi ay nasugatan ako sa ginawa niyang paghalik sakin.

Lumipas ang ilang minuto ay muli nag pumasok si Tiya dito sa kanyang opisina. Umupo siya sa tabi ko sabay haplos saking braso.

"Masyado na akong nahihiya sayo pamangkin ko dahil sa mga nangyayari at ginagawa nung mga customers ko." mahinang wika ni Tiya.