Dinle sevgili

42. Bölüm

Sebepsiz sevmektir aşk, nedeni olmadan bağlanmak birine. Gözlerine baktığında erimektir içten içe. Ellerini tuttuğunda titremektir tüm benliğinle, hatta sarılamamaktır utançtan.. Çünkü utanmaktır sevmek aslında. Ve sen sevgili her sabah uyandığım da düşündüğüm ilk set, her gece zihnimde canlanan son şeysin... 

............................................................................................................................................

Bir zamanlar babasının eteğine saklanan, annesi olmadığı için kendini yapayalnız hisseden minik bir kuş varmış.

O kuş o kadar ürkek, o kadar kimsesizmiş ki! Sürekli şehir, şehir dolaşmak zorunda kaldığı için artık kimsenin onu sevemeyeceğine inanmaya başlamış.

Sonra bir gün dayanamamış minik kuş, daha önceleri isyanın ne demek olduğunu bilmezken bu yalnızlık günden güne onu tükettiği için babasına isyan ederken bulmuş ürkek yüreğini!

Mucize bu ya, kızını hayattaki her şeyden çok seven baba minik yavrusunu cani gönülden dinleyip ona yeni bir hayat bahşetmiş!

Minik kuşun artık yeni bir hayatı, önündeyse sonsuz bir geleceği varmış!
Günler günleri kovalarken aşkın ne olduğunu bilmeyen minik kuş, ansızın tehlikeye girdiğinde onu kurtaran avcıya gönlünü kaptırmış.

Oysa daha o kadar küçükmüş ki, hissettiği şeyin ne olduğunu bilmediği için zaten ürkek olan kalbi daha da ürkekleşmiş...

Böyle, böyle sevdiği adamı uzaktan izleyerek büyüyen minik kuş, aşkın imkansızlığın sevdanın ne demek olduğunu onu kurtaran avcısıyla öğrenmiş!

Aradan aylar, yıllar geçse de avcısını sevmekten asla vazgeçememiş minik kuş!
Çünkü aşk sevdiğine rağmen sevmekmiş minik kuşa göre.

'' Peki bu ürkek kuş hiç mi, aşkını sevdiği adama söyleyememiş? ''

'' Hayır Kuzey, çok sevmesine rağmen hiç bir zaman bu cesareti bulamamış ürkek kalbinde! ''

'' Peki sonra... ''

Aradan yıllar geçmiş, o artık minik bir kuş değilmiş. Büyüyen hayatı öğrenen, ürkek kalpli cesur bir kız olmuş sevdalı kuş.

Sonra masal bu ya, bir tesadüf eseri tekrar karşılaşmış avcısıyla..
Avcı onu tanıyamamış, yıllar önce kalbini emanet ettiği adam, artık bambaşka bir kalbin sevdalısıymış çünkü! 

'' Hayvan herife bak sen, hatırlat bana Gece, ben bu adamı eğer bir gün görürsem sıkı bir şekilde döveyim! ''

Genç adamın farkında olmadan kendisine küfretmesi, genç kadına kahkaha attırırken Kuzey, şu an çektiği tüm acıya rağmen genç kadının gülümseyen yüzüne büyülenmiş gibi baka kalmıştı!

Kendisine dikkatli gözlerle bakan Kuzey'i fark eden Gece, bir süre sonra sakinleşmeye başladığında artık o da en az Kuzey, kadar dikkatli bir şekilde genç adamı seyrediyordu.

'' Lütfen devam et, merak ediyorum! ''

Sevdiğinin bambaşka bir kadının yuvası olmaya karar verdiğini öğrenen sevdalı kuş, aşkını içine gömmeye hayatına sevdası olmadan devam etmeye karar vermiş.

'' Bu çok üzücü, bu adam salak mı? Hiç mi fark edemedi seni. Hele de sen bu kadar güzelken? ''

'' Aşk güzellikle olmuyor Kuzey, sevdiğinin sadece gözlerini yeniden göre bilmek için ölmeye razı olan bir çok aşık var bu hayatta.

'' Peki sonra? ''

Sevdiği adamdan tamamen vazgeçen sevdalı kuş, hayatına ne kadar devam etmek için çabalasa da, onu her gördüğün de kalbinin sevdiği adamın adını fısıldamasıyla sınanmaya devam etmiş.

'' Hiç söyleyemeyecek değil mi? Ona seni seviyorum demek gerçekten bu kadar zor mu Gece? ''

'' Bilmiyorum Kuzey, hayat öyle anlar yaşatır oldu ki. Artık neyin doğru neyin yanlış olduğunu karıştırır oldum. ''

Belki avcı da minik kuşu seviyordur, olamaz mı ufaklığım? ''
'' Bunun gerçek ola bilmesi için hayatımı feda ederdim! ''

O aptal hergele o kıza o kadar aşık ki, yıllarını gerçek sevdanın ne demek olduğunu bilmeden yapa yalnız geçirmesine rağmen, onun gözlerini gördüğü ilk an yalnızlığı son buldu aslında!

'' Öyle bir konuşuyorsun ki sanki avcıyı tanıyor gibisin? ''
'' Belki de tanıyorumdur!! ''

Kuzey'in buğulu sesi Gece'yi çıkmazlara sokarken oturduğu yerde iyicene tedirgin olmaya başlamıştı genç kadın.

O kadar da üstünkörü anlatmaya çabalamıştı oysa her şeyi.
Yoksa Kuzey, onu anlamış ola bilir miydi? 

...
'' Efe, üçe kadar sayıyorum hemen beni bırakmazsan, yemin ederim seni parçalarım. ''

'' Onu üstüme atlamaya çabalayıp beni tırmalamadan önce düşünecektin baş belası, şimdi bana hemen derdin neyse onu söylüyorsun. Yoksa Kuzey, bile seni elimden alamaz! ''

'' Aman çok korktum deve tabanı seni. Pis haydut, ukala dümbeleği.. İn üstümden diyorum sana! ''
'' Arkadaş olmaya karar verdiğimizi sanıyordum, hani artık kavga etmek yoktu!  Akşamdan beri canıma okudun derdin ne senin kadın! ''

'' Derdim sensin ulan, anladın mı sadece sen! ''
'' Neden yahu ne yapmış ola bilirim, seni bu kadar delirtecek? Anasını satayım, beni de delirttin en sonunda şu halimize bak! ''

'' Kimle konuşuyordun? ''
'' Kim, kimle konuşuyordu kızım, sen ne diyorsun frekanslar karıştı galiba! ''

'' Lanet herif, sana soruyorum o ağzına tükürdüğümün bahçesinde kiminle liseli kızlar gibi neşe içerisinde konuşuyordun? ''

Daha fazla yaşadığı stresi kaldıramayan Kübra, sanki Efe'nin sevgilisiymişçesine genç adamdan hesap sormaya başladığında Efe, olduğu yerde kala kalmıştı.

Nasıl yani bu küçük cadı onca işkenceyi kendisini kıskandığı için mi yaşatmıştı Efe'ye?

'' Se, sen beni kıskandın mı? ''
Efe'nin fazlasıyla boğuk sesi Kübra'yı kendisine getirdiği an,  olduğu yerde nasıl yok ola bilir onun hesabını yapmaya çalışıyordu çatlak beyninde genç kadın! 

'' Kübra'm sana soruyorum, sen beni kıskandın mı? ''
Efe'nin gittikçe kendisine yaklaşan yakışıklı yüzü genç kadını hipnoz etmişti sanki, eğer biraz daha böyle yakınlaşmaya devam ederlerse sonu facia ola bilirdi.

'' Efe, üstümden kalkar mısın? ''
'' Hayır, bana cevap ver! ''

'' Efe, lütfen şu anda konuşmak istemiyorum, aklım kalbim karma karışık. Ne yaşadığımı ben bile anlayamıyorum, sana nasıl cevap vere bilirim ki! ''

Genç kadının fazlasıyla üzgün çıkan sesi genç adama geri adım attırdığı an yavaşça üstünden kalkmaya çabalarken eli koltuğun kenarına kaydığında dengesini kaybeden Efe, olduğu gibi Kübra'nın üzerine düşmüş ve Kübra'yı dudağının kenarından öperken bulmuştu kendisini!

Bir kaç saniye şaşkınlıkla oldukları yerde kıpırdamadan kalan ikili, aynı anda geri çekilmeye kalktıkların da bu defa da başlarını birbirlerine vurmuş adeta yapbozun ayrılamayan iki parçası haline gelmişlerdi.

Bu hallerine daha fazla dayanamayan Kübra, kıkırdamaya başladığında ne halde olduklarını umursamayan Efe' de genç kadına katılmıştı.

Biri gelse cinayet sebebi olmalarına yetecek kadar, yakın olsalar da o an ikisinin de dünya umurlarında bile değildi.

'' Bir türlü ayrılamadık farkında mısın minik cadım! ''
'' Gerçekten bana neden sürekli küçük cadı diyorsun? ''

'' Hım, bir sayalım.. Başıma getirdiğiniz hangi beladan başlamamı istersiniz Kübra hanım? ''

Genç adamın muzip sesi Kübra'yı kahkahalarla güldürürken hayatında hiç olmadığı kadar mutlu olan Efe, sonunda yuvasını bulmuş gibi hissediyordu.

Nasıl olacaktı bilmiyordu ama Kübra'ya geri dönülemez bir şekilde aşık olduğundan artık tamamen emindi genç adam!

'' Güldüğün zaman, gamzelerin ortaya çıkıyor güzel gözlü kız... ''
'' Öylemi daha önce hiç fark etmemiştim, halbuki hep gülerim kimse de söylemedi! ''

Belki de bu kadar yakından gören biri olmadığı için, fark etmediler ya da etmedin olamaz mı? ''
'' Yakınlıktan bahsetmişken daha ne kadar üstümden durmaya devam edeceksin? ''
'' Bilmiyorum! ''

Büyükannemle konuşuyordum.
'' Anlamadım? ''
'' Bahçede büyükannemle konuşuyordum, beni özlediği için bana naz yapıyordu kraliçem! ''

'' Büyükannen olduğunu bilmiyordum! Gerçi hakkında hiç bir şey bilmiyorum şaşırmamak gerek... ''

'' O zaman öğren Kübra, sen beni öğren ben de seni! ''
'' Efe sen ciddi misin? ''

'' Bu dediğim çılgınlık, hissettiklerim büyük bir karmaşa. Yine de seni tanıya bilmeyi çok istiyorum. Sende beni tanımak ister misin? ''

Bir bölümün daha sonuna geldik. 

Bu gece sizlere sürpriz yapmak istedim Dinle Sevgili hayranları.

Bir günde iki bölüm.

Sizce de kitabımız Oy almayı hak etmiyor mu?

Güzel yorumlarınızı Dinle Sevgiliden esirgemeyin lütfen..

Oylar ve yorumlar sizden yeni bölümler benden (: