Στάχτες και βροχή

Κεφάλαιο 7ο

Τώρα.
Αχιλλέας,23 ετών.

<<Γαμώτο ,όχι πάλι δόντια,>> ακούστηκε η φωνή του Ορφέα, από το γκαράζ της λέσχης.

Ήχοι από το μπιλιάρδο και μπουκάλια μπύρας που άνοιγαν, ηχούσαν στο χώρο.

Από τα ηχεία έπαιζαν οι Palaye Royal.

Γέλια και φωνές από το κόσμο που μαζεύονταν σχεδόν κάθε μέρα εδώ,σκόρπια γύρω μου.

Εγώ στο καναπέ με ένα μπουκάλι μπύρα στο χέρι.

Απέναντι μου ο Γαβριήλ, να ρουφάει το θάνατο.

Έχει ξεφύγει Αχιλλέα, πρέπει να κάνεις κάτι.

<<Έλα Αχιλλέα πάμε προς τα μέσα,>>μου ψιθύρισε στο αυτί η φωνή της κοπέλας που καθόταν πάνω μου και τριβόταν.

<<Θα το δεις θα περάσουμε καλά>>.

Καλά;
Μας δουλεύεις ;

Πώς να περάσω καλά όταν το μυαλό μου κοντεύει να σκάσει;

Όλα όσα έγιναν στην Αθήνα ακόμα με στειχιώνουν.

Φυσικά τον τύπο δεν τον βρήκαν, ακόμα.

Όταν επισκεφθήκαμε τους ομοίους του , για να κλείσουμε τη συμφωνία, αγοραπωλησία ναρκωτικών,φρόντισα να μη μας ξεφύγει τίποτα ειδικά από το μικρό.

Κλειδωμένος στο αμάξι δε μπορούσε να κάνει και πολλά.

Ο Γαβριήλ και εγώ δώσαμε τα χέρια με αυτούς, υπογράφοντας άλλη μια καταδίκη.

Ο Ghost διαχειριζόταν ένα από τα μεγαλύτερα κυκλώματα της Ελλάδος από ναρκωτικά, πορνεία,σωματεμπορία και πάει λέγοντας.

Δίνοντας το χέρι με τους αντιπάλους, είτε θα εκτόξευε τα κέρδη του στα ύψη ή θα έσκαγε όλο στα μούτρα μας και θα βρισκόμασταν στο χώμα με μια σφαίρα ανάμεσα στα μάτια.

Βέβαια ο καργιόλης δεν τα έκανα ποτέ ο ίδιος ,έστελνε εμάς.

Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι μας έχει αναλώσιμους ,αλλά όπως και να έχει μας έχει ανάγκη.

Γιατί κανείς δεν διαχειρίζεται όλα αυτά, καλύτερα από εμάς.

Λίγο ακόμα και όλα θα τελειώσουν και δε θα είμαστε πλέον στα δεσμά του.

Όταν γυρήσαμε σήμερα το μόνο που ακούσαμε από αυτόν, ήταν ένα τηλεφώνημα με τις επόμενες οδηγίες.

Εκτέλεση.

Πόσοι είναι μέχρι τώρα Αχιλλέα;
Έχεις χάσει το μέτρημα.