Στάχτες και βροχή

Κεφάλαιο 61ο

Τώρα.
Αχιλλέας,23 ετών.

<<Πώς τα πάτε με την Ηρώ;Γιατί δεν της είπες να έρθει μαζί;>>Με ρώτησε η μάνα μου,την ώρα που έπινε από το ποτήρι της γεμάτο κρασί.

Το εστιατόριο ήταν σχεδόν άδειο.
Καλύτερα για εμένα.

<<Είναι με τα παιδιά και ήταν κουρασμένη,>>της είπα παίρνοντας μια μπουκιά από το φιλέτο μου.
<<Άλλωστε έχετε ξεμείνει και από θέματα.Δεν έχεις άλλες ιστορίες να πεις για εμένα .Τις είπες όλες.>>

<<Honey,σιγά, αφού είναι αστείες,>>γέλασε.

<<Για εσένα.>>

<<Πάντως δε το περίμενα να μου πεις για φαγητό .Νόμιζα με απεύφευγες.>>

Δεν ήταν σοβαρή, αυτή τη στιγμή.
Τα νεύρα μου ήταν ήδη τσίτα.
Νόμιζαν όλοι πως ήμουν ηλίθιος.
Πώς δεν είχα καταλάβει κάτι.

<<Τι σου φένεται περίεργο μητέρα;Που είναι το κακό, που θέλω να βγούμε ένα δείπνο μαζί ;>>

<<Δεν είναι κακό.Αλλα με όλα αυτά που έχεις στο μυαλό σου ,πίστευα πως δε θα είχες χρόνο.>>

<<Και τι είναι όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου;Mother;>>
Της είπα και εκείνη τινάχτικε προς τα πίσω ,από την απότομη κίνηση των χεριών μου στο τραπέζι.

Έξαλλος ήμουν.
Όλο αυτό το διάστημα με κορόιδευαν μέσα στα μούτρα μου.

Όταν εμφανίστηκε η μάνα μου στα ξαφνικά κάτι με ξένισε.
Οπότε έψαξα.
Και προς έκπληξη μου ,δεν ήταν αυτό που περίμενα.
Αρχηγός σε μια οργάνωση.
Είχα ακούσει για εκείνη.
Μέδουσα.
Ήταν σα μύθος στον υπόκοσμο.
Αλλά δε περίμενα ποτέ πως η μάνα μου θα ήταν αυτή που την είχε δημιουργήσει.

Έπειτα όλο αυτό με την Εύα δεν έβγαζε νόημα από την αρχή.
Και φυσικά ανακάλυψα πως ήταν μέλος και εκείνη.
Και δεν έπρεπε να μαντέψω και πολύ πως ήταν και ο Γαβριήλ.

Ήμουν θυμωμένος ειδικά με την Ηρώ που μου το έκρυβε .
Αφού είχε εμφανιστεί και ο πατέρας της πίστευα πως θα μου έλεγε κάτι.
Πώς θα δικαιολογούσε καλύτερα το πώς μπορούσε μόνος του ,να κάνει όσα έκανε.
Αλλά όχι, έλεγε τη μία δικαιολογία μετα την άλλη .
Όλοι ήξεραν εκτός από εμένα,ακόμα και ο Μπιλ και η λέσχη.

Οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν όταν κρυφάκούσα τον Ορφέα να μαλώνει με το Γαβριήλ στο δωμάτιο του ,μαζί με τα κορίτσια.
Πήγαινα προ το μπάνιο και οι φωνές, μου κέντρισαν τη περίεργεια.
Και εκεί τα άκουσα όλα .
Δε περίμενα να μου το κρύψουν και οι ίδιοι μου οι φίλοι.
Ήθελα να μπω μέσα και να γίνει χαμός.
Αλλά σταμάτησα.
Είχαν δίκαιο.
Ήμουν ξεχαρβαλωμένη βίδα.