Στάχτες και βροχή

Κεφάλαιο 57ο

Τώρα.
Αχιλλέας,23 ετών.

Ήθελα να μπορούσα να βγάλω τα μάτια μου.
Μετά το βίντεο με την αδερφή της Ηρώς, ανάγκασα τον Φίλιππο να μου δείξει όλα τα βιντέακια,στο γραφείο του Μπιλ.

Παρόλο που γνώριζα τα περισσότερα από όσα γινόντουσαν στο κύκλο αυτό,είχα φοβηθεί.
Αλλά δε γνώριζα πόσο βάθος και πόσο διαστροφή μπορούσε να κρύβει.
Αυτά που είδαν τα μάτια μου , ήθελα απλά να μπορούσα να τα διαγράψω.
Νιώθω τύψεις.
Αβοήθητος.
Αηδία ,για το πώς μπορούσα να αποτελώ ένα κομμάτι ,έστω και στο χαμηλότερο σκαλοπάτι,σε αυτή τη μαύρη ζωή.

Μίαυτό με την Ηρώ και τον Ορφέα και μία τωρα  οι μάχες ,με έκαναν να θέλω να εξαφανηστώ.
Αλλά δε γίνεται ,όλοι βασίζονται σε εμένα.
Εκείνο το κορίτσι πάλευε για τη ζωή του.
Τα μάτια της όμως ήταν κενά .
Χωρίς ίχνος φως
Χωρίς ίχνος ότι κάποτε υπήρχε ψυχή μέσα  της.
Η μόνη στιγμή που έλαμψαν ,ήταν όταν γύρησε στη κερκίδα.

Εκεί τα τρία μαλακισμένα παρατηρούσαν τα πάντα.
Αλλά ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα έτσι.
Ένα ίχνος συναισθημάτων διαγραφόταν στο πρόσωπο τους .

Οργή, πόνος,θλίψη .
Αγωνία κάθε φορά που δεχόταν η κοπέλα ένα χτύπημα από την αντίπαλο της .
Ο Αλέξανδρος κόντευε να μπει στην αρένα.
Ακόμα και ο Αναστάσης που ήταν στο δικό του κόσμο έδειχνε να μη μπορεί να διαχειριστεί την εικόνα της.

Έπειτα ήταν και ο Πάρης.
Όταν μου είπαν πως είχε έρθει στο σπίτι,πίστευα πως ήταν ένα σχέδιο όλο αυτό.
Μια παγίδα.
Όταν ζήτησε από την Ηρώ να βγάλει  έξω κάτι  από ένα συγκεκριμένου δωμάτιο, μπερδεύτηκα ακόμα περισσότερο.
Τι θα μπορούσε να είναι τοσο σημαντικό ώστε να αναγκαστεί να κάνει κάτι τέτοιο;

Και τώρα ξέρω πως είναι εκείνη η κοπέλα.
Η Σοφία.

Ο Γιάννης και υπόλοιποι φυσικά δεν εξέφρασαν καμία κίνηση που να έδειχνε πως αυτό που έβλεπαν δε τους διασκέδαζε.

Το κυριότερο μας πρόβλημα θα ήταν ο Άγης όμως,επειδή ήταν ο μόνος που κόντεψε να ρίξει την αρένα από τη χαρά του.
Δεν ξέρω τι θα ήταν ικανός να κάνει.
Η Ηρώ μου έδωσε την αίσθηση πως δε θα ήταν εύκολο να πάρουμε την αδερφή της χωρίς να μας βάλει τρικλοποδιά το ανισσόροοο.

<<Είναι εκείνη στο δωμάτιο έτσι;>>
Με ρώτησε η Ηρώ.

<<Είμαι σίγουρος.Δεν είδες πως έκανε για εκείνη;>>

<<Την είδες πως ήταν;Εντελώς στα χαμένα.Ποιος ξέρει τιτης έχουν κάνει εκεί μέσα.>>