Στάχτες και βροχή

Κεφάλαιο 24ο

Τώρα.
Αχιλλέας, 23 ετών.

Λαγνεία ,ένα αρχέγονο συναίσθημα ,που ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις.

Σε συνδιασμό με φόβο είναι ένα επικίνδυνο κοκτέιλ.

Εκείνος ,σε προειδοποίει για το κίνδυνο.

Αν δε τρέξεις δε θα σωθείς.

Εκείνη από την άλλη ,σου αυξάνει τον ενθουσιασμό, για το τι θα γίνει αν δε τρέξεις.

Αυτό ακριβώς καθρευτιζόταν στα μάτια της, την ώρα που οπισθοχωρούσε στις σκάλες όσο πλησίαζα.

Να δαγκώνει τα χείλη της.

Οι μηροί της να τρίβονται αναμεταξύ τους.

Το στήθος της να αναπνέει γρήγορα.

Τα μάγουλα της να κοκκινίζουν.

Μπορεί να ήταν φοβισμένη, αλλά ο ερεθισμός της δε μπορούσε να κρυφτεί.

Το σώμα της, τη πρόδιδε.

Μόνο με τη σκέψη, πως ήξερε τι θα συνέβαινε αν την έπιανα,το άιμα μου κατέβηκε στο πούτσο μου.

Εκείνος παρακαλούσε να βγει να παίξει. Δεν ήταν η ώρα ακόμα.

Εκείνη, έκανε γρήγορη στροφή και άρχισε να τρέχει προς τα μέσα.
Την ώρα εγώ που έβγαζα τη βρεγμένη μου μπλούζα.

Θα κρυβόταν το ήξερα καλά.

Έτρεχε γρήγορα με τα πόδια της να ακούγονται στο διάδρομο.

<<Τρέξε , κρύψου κουτάβι.Αν σε βρώ θα σου δείξω πως στα αλήθεια είναι να είσαι μούσκεμα το καλοκαίρι και όχι από το νερό.>>

Το γέλιο της από το βάθος του διαδρόμου εξαφάνιστηκε, με τα βήματα της να επιταχύνουν.

<<Μόνο στα όνειρα σου Μάρκου,>>φώναξε.

Με είπε με το επίθετο μου;
Αυτό με κάνει ακόμα πιο καυλωμένο.

Αυτό το γαμημένο το σπίτι είναι πολύ μεγάλο.

Όπου και να κρυφτεί, όμως θα τη βρω

Κάθε κρυψώνα που είχε από μικρή , έιτα κρυβόταν από τη μάνα της και τα ξεσπάσματα της.
Είτε από εμένα όταν παίζαμε κρυφτό.

Όλες τις γνώριζα.

Οπότε τα λεπτά της είναι μετρημένα.

Το γνωρίζει ,αυτό.
Παρόλα αυτά παίζει το παιχνίδι.

Πάντοτε μου πήγαινε κόντρα.

Όσο ηττημένη και να φαινόταν στην αρχή, μετά από κάθε μαλακιά που της έκανα ,έπειτα ξεσπούσε.