78

1.3K 89 11
                                        

" අයියේ....."

" මල්ලී....... අම්මා කතා කරපු ගමන් මං ආවේ..... මොකක්ද අවුල??......."

" තූර්ෂ අයියේ.... ඒක.....මේ......."

" ඔයාට කිසිම සැකයක් නැතුව මාව විශ්වාස කරන්න පුලුවන් සසින්..... මම ඔයාගේ ඉස්සර හිටපු තූර්ෂ අයියා කියලා හිතන්නකෝ............"

" අයියේ......"

සසින් තමන්ට වෙච්ච හැමදේම තූර්ෂ එක්ක කිව්වේ.... විසඳුමක් නැතත් තමන්ට සැනසීමක් හරි හම්බෙයි කියලා හිතලා.......

" ඔය දේවල් දිනුගට කියන්න බැරිද මල්ලී??......."

" මං කොහොමද අයියේ.... මගේ තනි කැමැත්තට වැඩ කරන්නේ......"

" මං නම් කියන්නේ ඔය දේවල් කතා කරලා විසඳ ගන්න ඕනි දේවල් මල්ලි.... දිනුග කියන්නේ වැනෙන චරිතයක් නෙමේ මං දන්න තරමින්..... ඌට හයිය තියෙනවා ඕවට මූණ දෙන්න...."

" ඒක තමා අයියේ මට භය..... ඒක දැන දැනම..... මට ඒ දේ වෙන්න දීලා බලන් ඉන්නේ කොහොමද ??"

" උඹ කැමති තීරණයක් ගනින් මල්ලී..... තූර්ෂ අයියා උඹ එක්ක ඉන්නවා...... "

" පිං.....අයියේ....  "

" උඹ මගේ පොඩි එකානේ බන්....."

තමන්ගේ පැත්තක් කකියන පපුව ගණන් නොගෙනම තූර්ෂ සසින්ගේ ඔලුව අත ගෑවේ මේ වෙලාවට සසින්ට ඕනි හයියක් කියලා තේරුන නිසා.....

" අයියේ...... සසින් හොඳින්ද??"

ලාෂි සසින්ලගේ ගෙදරට එනකොටත් සසින්ට ආයේ නින්ද ගිහින් තිබ්බා........... ඇත්තටම සසින් ඉන්නෙ හරිම මහන්සියෙන් ..... මේ ප්‍රශ්න එක්ක ඔට්ටු වෙලා සසින්ට දැන් මහන්සියි......... කාලයක් යද්දි දිනුග හිත හදාගනී කියලා හිතුවත් තාමත් දිනුග සසින් මත්තෙ නැහෙනවා කියලා සසින් දන්නවා....... ඒ නිසා පොඩ්ඩක් ඇඬුවත් සසින්ට සෑහෙන්නම මහන්සියක් දැනුනා..... තාත්තා නැති උන කාලේ වගේම සසින් ආයේ අඳුරට තල්ලු වෙලා යනවා වගේ සසින්ට දැනෙනවා......

ඒක හරියට ගැඹුරු මුහුදක ටික ටික ගිලෙනවා වගේ හැඟීමක්.... එලිය ටිකෙන් ටික තමන්ගෙන් ඈත් වෙනවා.... ඇඟට සීතල දැනෙනවා...... උණුහුම නැති වෙනවා.... ඇඟට වගේම හිතට දැනෙන පීඩනයත් එන්න එන්නම වැඩි වෙනවා..............ආයෙත් සසින් ඉස්සරහට යන්න බැරි අඳුරකට ඇදිලා යනවා...........

නුඹ සිඹින්නේ මගෙ සිත විතරද?Where stories live. Discover now