නුඹ සිඹින්නේ මගෙ සිත විතරද?

93

සසින් ග්‍රවුන්ඩ් එකට ගිහින් වට පිට බැලුවේ දිනුග අයියා ඉන්නවද බලන්න..... ඈත වෙනදා ඉඳගන්න පඩිපේලිය උඩට වෙලා අත වනන දිනුග අයියා දිහා ටිකක් බලන් හිටපු සසින් ඒ පැත්තට දුවගෙනම ගිහේ හිතේ තෙරපෙන සතුටට...........

" මහන්සිද??"

" නැහ්......."

සසින්ගේ තරු ඇස් වල ආයේ පරණ දිස්නේ ඇවිත්.... දිනුග ඉතිම් එයාගේ තරු ඇස් දිහා ටික වෙලාවක් බලාගෙන හිටියා..... දැන් හවස් වීගෙන එනවා..... ඉතිම් අහසේ ආයෙත් අර සසින් කැමති විදිහට පාට පාට වෙන්න පටන් අරන්......

" දාඩියනම්... ක්ලෝක් එක ගලවලා මට දෙන්න......... "

සසින් හිමීට ක්ලෝක් එකයි පදක්කමයි.... ගලවලා දිනුග අතින් තිබ්බා.... දිනුග හරි පරිස්සමෙන් ඒක නවලා සසින්ගේ අතේ තිබ්බ පොත ඉල්ලන් ඒක උඩින් තියලා පඩියෙන් තිබ්බා........

" අයියා දන්නවද මට හිතෙන්නෙම ආදරේ කියන්නේ මේ හැන්දෑවට පේන අහස වගේ කියලා..."

" ඇයි එහෙම කියන්නේ???"

" ඒක පටන් ගන්නේ හරි ආශිර්වාදාත්මක..... තැඹිලිම තැඹිලිපාට ඉරෙන්....... ඊට පස්සේ කහ පාට... අපේ හිත් වල තියෙන ඒ ස්පාර්ක් එක පෙන්නනවා....... ඊට පස්සෙ ඒක ලස්සන රෝස දම් පාටක් වෙනවා...... ඒක ගේන්නේ හරි නිවිච්ච හැඟීමක්.... හරියට අපි ඒ ආදරෙන් නිවෙනවා වගේ...."

" මගේ පුංචි කොල්ලා දන්න දේවල්......."

" මනුස්සයෙක්ගේ ජීතේට හම්බෙන්න ඕනි අයියේ... මොනම වෙලාවකවත් තමන්ව තනි නොකරන මනුස්සයෝ.... ඒක මල් පිපෙන වසන්තයක් උනත්... කොළ හැලෙන ගිම්හානයක් උනත් ...... එකම විදිහට තමන්ව අල්ලන් ඉන්න මිනිස්සුන්ව... හරියට මේ මුල් වලින් මේ මාර ගහ පොලව අල්ලන් ඉන්නවා වගේ....... ඉතිම් ඒ පැත්තෙන් ගත්තොත් මං ගොඩක් වාසනාවන්තයි......"

" කාලය කියන්නේ හරි පුදුම දෙයක් සසින්..... මට හිතාගන්න බැරි මිනුස්සු කාලේ ඒක මෙහෙම වෙනස් වෙන්නේ කොහොමද කියලා... කාලේ යනකොට මිනිස්සුන්ගේ නොදැකපු පැති ගොඩක් පෙන්නලා දුන්නා.... අද අපි එක්ක ඉතුරු වෙලා ඉන්නේ හරිම ටික දෙනයි සසින්...... මං එදාත් කිව්වා... අන්තිමට පෙරිලා ඉතුරු වෙන්නේ අපිව ඇත්තටම වටින මිනිස්සු......... ඉතිම් ඔයා කිව්වා වගේ අපි ගොඩක් වාසනාවන්තයි.... නෙතිරු..... නදුන්......... අපේ නංගි... මෙනුල..... අයුමි නංගි....... ලාෂි නංගි.... තූර්ෂ......  සඳුන්...... මේ හැමෝම පෙරිලා අපි ගාව නතර වෙච්ච අය..... ඒ අය ආයේ අපිව අත ඇරලා යන්නෑ සසින්..... ඒ තමා හැමදාම අපි ගාව රැඳෙන මිනිස්සු........"