The European Girl - Cody Simpson

*35

"Sorry' Zeg ik als ik uitgehuild ben. Hij kijkt me vragend aan.

'Jij hoeft echt nergens sorry voor te zeggen het is niet jou schuld...' Ik schud mijn hoofd dat hij het niet begrijpt.

'Echt niet. Maak je geen zorgen ik vind het niet erg dat je het tegen me verteld heb. Ik vind het juist fijn. Je vertrouwd me.' Zegt hij met een klein glimlachje. 

Ik knik. 'Ja, da's waar.' Ik leg mijn hoofd op zijn schouder. En hij legt zijn hoofd op de mijne. We kijken hoe de zon verdwijnt.

'Morgen is een feestje bij Jessica omdat dat de laatste zaterdag is in de vakantie. Ga je mee?' Vraagt hij aan mij. Ik knik dat het wel oke is. Ik heb geen zin om heel de tijd te zielepieten. Ik sta op. En hij kijkt me vragend aan. Ik grinnik omdat het heel grappig zicht is.

'Kom we gaan terug voordat ze ons vermist opgeven.' Grinnik ik. En ik knik naar het groepje dat je net niet kan zien doordat De kant langs de zee zo'n kuil is. Ik steek mijn hand uit en hij neemt die aan. Ik laat hem los en we lopen richting het kringetje. Ik zie dat kevin lachend en vrolijk zijn arm over Gishlains schouder heeft geslagen. En ik zie Gishlain onnatuurlijk grijnzen.

'We waren jullie al kwijt.' Zegt Alli. 'Wat was er?' Vraagt ze dan. Ik heb geen zin om alle medelijden dus ik besluit gewoon te zeggen. 'Niks.' En we praten er snel overheen. Na een tijde - 2 uur lang (!)- Begin ik het echt koud te krijgen en wil ik slapen. Ik was papa al bijna vergeten en dacht dat papa en mama gewoon weer op de bank samen tv zaten te kijken... Maar dat is niet.

'Kom we gaan.' Mompel ik tegen Gishlain. Maar ze jammert dat ze nog even bij kevin wilt bllijven. Ik knik en zeg dat ik wel alleen loop.

'Nee. Ik ga wel mee.' Zegt Cody en hij staat op.

'Nee dat hoeft niet.' Zeg ik gelijk. Hij schud zijn hoofd en loopt mijn richting op. Ik zeg iedereen gedag. En loop dan, met Cody en Laila, naar huis...