The European Girl - Cody Simpson

*34

We lopen langs het strand en praten wat. Over hoe leuk Frankrijk was. En we nu eigenlijk écht zien hoeveel onze vrienden daar voor ons betekende. Ze zegt dat de meisjes waarmee ze omgaat er inderdaad best wel overdreven uitzien. Maar ze echt hele lieve meiden zijn. Ik zie een vrij lange blonde jongen naar ons toe lopen. Cody.

'Hé Chantea!'  hij is vrolijk. Ik grinnik om zijn over blijheid terwijl ik 5 meter voor hem staat.

'Ow, hey. Gishlain. Right?' Vraagt hij. Waarop ze knikt. Ze loopt naar de groep toe. En gaat naast Kevin zitten. Ik loop langzaam met Cody richting de misvormde kring. Ik ga gelijk naast Alli zitten als ik haar zie. En Cody gaat weer naast mij zitten. Iedereen praat en ik hoor Gishlain lachen om een van de flauwe grapjes van Kevin. Ik glimlach zij is gelukkig niet zo somber.

Want, hoe zou het pappa zijn. Zou hij al geflipt zijn? Of zou hij mama hebben gebeld. Ik heb geen idee. Ik vind het stom van mama. Mijn mobiel trilt. Het is een berichtje van papa.

Sorry... Ik ben even weg. Geen idee waarheen.
Schik niet als je thuis komt. Thuis ligt een enveloppe met geld...
X, Ik hou super veel van jullie allebei echt!

Ik laat mijn hoofd gebogen over het sms'je en lees het steeds weer opnieuw. Tranen wellen op in mijn ogen. Papa laat ons gewoon alleen in huis zonder volwassen hulp. Hij weet niet waarmee hij bezig is.

'Wat is er?' Vraagt Cody zachtjes zodat alleen ik het kan horen. Ik schud mijn hoofd. En bijt aan de binnenkant van mijn wang om niet te huilen. Ik loop naar de kant van de zee, en ga daar zitten.

Ik pak mijn mobiel er weer bij en bel naar papa. Maar hij neemt niet op. De tweede keer zeggen ze dat dit nummer niet bestaat. Mijn vader is gek geworden. Hij is ergens... Maar waar? Een traan ontsnapt uit mijn ooghoek. Ik leg mijn hoofd tegen mijn knieën en sla mijn armen eromheen. Ik voel hoe iemand even later naast mij komt zitten. Omdat het zand inzakt. Ik kijk naast me. Laila. Ik grinnik en aai haar. Ze zit naast me. Alsof ze me probeert te beschermen. Alsof zij de enige is die mijn begrijpt. O mijn god. Ik begin heel dramatisch te worden als ik gewoon weer naar Laila domme uitstraling kijk. Maar toch. Ik hou van dit beest... Ik sluit mijn ogen en als ik ze open doe zie ik Cody naast me zitten. Ik schik. Hij lacht. Ik lach mee. Maar heel even.

'Wat is er?' Fluistert hij nog een keertje zachtjes. 

'Mis je Thuis?' Vraagt hij. Want hij weet dat ik dit lang geen thuis heb genoemd.

'Dit is thuis.' Grinnik ik. Hij kijk mij verrast en verbaast aan.

'Wat is er dan? Je weet dat je me alles kan vertellen.' Ik knik. En wrijf over mijn voorhoofd.

'Mijn Vader en Moeder gaan scheiden..' Zucht ik. 'Omdat mijn moeder een Affaire heeft. En is dus vertrokken naar Engeland. Mijn Vader ...' Bij mijn vader stop ik eventjes. ' Is vertrokken. Ergens geen idee waarheen en ik kan hem niet bereiken. ' Snik ik. 'Dus nu zijn Gishlain en ik alleen. Zij weet het nog niet. En dit is nog een beetje een vreemd land voor mij ik ben hier tenslotte nog maar 5 weken. ' Ik barst in huilen uit. Cody Knuffelt me. En laat me niet los.
'Je bent niet alleen je hebt mij en de rest.' Fluistert hij in mijn oor. "en mij."