The European Girl - Cody Simpson

*63

Ik lig in bed, en probeer te slapen. Het lukt maar niet. Mijn moeder speelt heel de tijd rond in mijn hoofd. Toen ik Thuis kwam zag ik een Te koop bord in de tuin staan. Mijn moeder is van alles aan het regelen. Wat betkent ik ga verhuizen. Waarschijnlijk naar ergens waar haar nieuwe vriend woont. Was papa maar hier. Papa... Ik mis hem zo erg. Hij was degene die mij had leren Lopen, zwemmen, fietsen, Surfen, noem maar op. En nu is hij gewoon verdwenen. Geen spoor van leven. Misschien is hij ook niet meer hier.. Een traan verlaat mijn ooghoek. Waarom heb ik hem zo laten gaan... Ik hoor mijn zus op de gang lopen en met iemand bellen. Geen idee met wie, want Kevin is hier. Even later gaat de voordeur open. Mijn tranen zijn nog niet gestopt en ik stop mijn hoofd onder mijn kussen. Niet veel later voel ik mijn bed inzakken. en een warme hand op mijn rug.

Ik haal mijn kussen van mijn hoofd af en kijk naar de gedaante.

' Cody, wat doe jij hier. Moet jij niet slapen?' Vraag ik en ik kijk voor de zekerheid op mijn wekker, die toch echt aangeeft dat het 02.00 uur was. Hij glimlacht en haalt zijn schouders op,

'Ik hoorde dat het slecht met je ging. En ik was bezorgt om je.' Zegt hij zachtjes.

'Wie... Gishlain.' Zucht ik. Hij knikt. Ik schuif op en Cody komt naast me liggen.

'Whats wrong shawty.' Ik hield ervan als hij dat vroeg, met zijn bezorgde stem.

'Heb je dat bord gezien?' Zucht ik. Hij knikt spijtig.

'Waarschijnlijk ga ik weg. Buiten Australië...' Zeg ik zachtjes. En ik voel tranen in me opborrelen. 'Dan moet ik jou missen. Dan moet ik Jordan missen. Iedereen. En dat wil ik niet... Ik wil jou niet missen.' Snik ik en Cody knuffelt me.

'Heus, ik zal je sowieso ooit op een dag gaan missen. Maar niet voor altijd.' Troost hij me. Ik knik.

'Hoezo sowieso?' Vraag ik.

'Wel...' Zucht hij. Hij denkt even hoe hij het gaat zeggen en begint; 'Ik ben beroemd. En ik denk dat jij dat nog niet weet. Maar ik ben best beroemd. Daardoor word ik zoveel aangesproken en daarom is iedereen zo tegen jou... ' Legt hij uit. Ik kijk hem aan. Wat? Maakt hij een grapje. Ik lach.

' Grapjas.' Zeg ik. hij grinnikt. Maar kijkt dan weer serieus.

' Ik meen het. Google het maar ik sta op Wikipedia.' Zegt hij. Ik pak gelijk mijn laptop en zoek het op. Ik sla mijn hand voor mijn mond.

'Maar... Hoe... Waarom heb je het me nooit verteld?' Vraag ik.

'Omdat ik bang was dat je me nu anders gaat behandelen en dat wil ik niet.' Geeft hij toe. Ik knik.

'Oke.' Zeg ik droog. Hij kijkt me verbaasd aan.
'Ben je niet boos. of blij of zowiets?' Vraagt hij droog. Ik schud mijn hoofd.

'Nope. Ik leg mijn hoofd op zijn borstkas en hoor het ritme van Cody's hart. Het is zo rustig. Ik voel slaap in me opwekken. En langzaam val ik in slaap.