Teach Me How to Love (Complete)

Chapter 18

A MUST READ!

Note: Tatlong tao na lang talaga ang nag-comment dun sa last update ko tapos ang konti ng reads and votes compared dun sa previous chapters. Nakakalungkot tuloy. Nakaka-depress. Nakaka-down sa totoo lang. Super ganado pa naman ako nung ineedit ko na yun bago ko pinost, akala ko talaga magugustuhan n'yo. Iniisip ko tuloy kung saan ba ako nagkamali. Paulit-ulit ko pang binasa yung chapter na yun since Friday kasi hinahanapan ko siya ng reason kung bakit di n'yo nagustuhan at iniisip ko kung ano ba yung mali sa chapter na yun. Sorry po. Feeling ko nag-fail ako na abutin yung expectations n'yo kahit ginawa ko naman yung best ko to please all of you. Pakiramdam ko tuloy iniwan ako ng mundo sa chapter na yun.

VOTES AND COMMENTS LANG NAMAN ANG HINIHINGI KO PARA MA-INSPIRE AT GANAHAN AKONG MAG-ISIP NG SCENES NA ITA-TYPE EH. o(TヘTo) Kasi sa totoo lang po nakadepende sa comments n'yo yung gana at bilis ng utak ko para makapag-isip kasi sa inyo ako nakakahugot ng inspiration and motivation. Pero alam kong di ko naman talaga kayo pwedeng pilitin kung ayaw n'yo talagang mag-comment. Di lang siguro talaga kayo interested dun sa mga nagagawa ko kaya ganun. Napapa-self-pity tuloy ako. Kaya hihintayin ko na lang po muna kung kelan ulit babalik yung sapi ko sa story ni Lance.

Eto po ulit ang isa pang update. Di ko na tuloy sure kung gusto n'yo pa ba yung story. But I'm still hopeful. THANK YOU SO MUCH SA INYO NA DI PA RIN AKO INIIWAN especially sa 'yo tespurano na palaging nag-aabang at nagre-request ng updates. It really means so much to me. Kahit ikaw na lang siguro ang matira kong reader, matatapos ko pa rin itong story ni Lance hanggang may isang tao pa na nagtitiwala sa akin. Huhu! Nato-touch ako sa super support mo. I love you so much.

Anyway, this chapter is dedicated to you Maeanpedereso. Maraming salamat sa comment mo sa chapter 17. I really appreciate reading it lalo na at super down ako sa chapter na yun.

-AaliyahLeeXXI .·'¯'( TT⌒TT )'¯'·.

~❁✲❁**♥**❁✲❁~

Para akong biglang natauhan nang maramdaman kong may humalik sa pisngi ko. I turned to Katie when I heard her soft giggle.

"Zanny, you're not listening to me. You're just looking there on the pool."

Napangiti ako sa kanya. "Why? Are you saying something?"

"I said I'm already hungry. Let's eat now, Zanny."

"Ah..." I looked at my wristwatch. "Yeah, it's almost lunch. Come on, let's wake Kuya up."

Ibinaba niya sa table yung hawak niyang red crayon. I was teaching her about the proper color of the things around us pero para naman akong nawawala sa sarili ko. Inalalayan ko siyang makababa mula sa upuan bago kami pumasok sa loob ng bahay. I shook my head disgruntledly. Pakialam ko ba kay Monteverde kung ayaw niyang ma-in love. De mamatay siya sa kalungkutan habambuhay.

"Dāmn it, Toffer! Wag mong hahayaan na mapunta sa Dream Designs yung project na yun! Do everything you can to get that!" narinig kong sigaw ni Lance habang naglalakad kami.

"DD was very eager to get that project, Lance. Kumakalat na yung bali-balita na gumagamit sila ng under the table funny business transactions para sa kanila ibigay ng Soriano yung project. Ikaw ang magaling sa ganitong mga bagay, Lance eh. Lahat yata ng deals basta ikaw ang nakipag-negotiate eh nakukuha mo."

"Būllshīt! I was already working on that matter before pero tangina, hindi naman ako makapasok sa trabaho dahil dito sa paa ko!"

Nakita kong ngumisi si Toffer kay Lance. "Well, that's your fault. Di ba sinabihan na kita dati na itigil mo na yang drag racing na yan dahil kapag naaksidente ka, siguradong patay yung kumpanya."