Teach Me How to Love (Complete)

Chapter 1

Note: This chapter is dedicated to Joergea21 and to her friend Jhevert. Di ko nakuha yung watty username niya. Hehe! Thank you sa pag-iyak mo, Joergea, sa last update at idinamay mo pa sa pag-iyak yung friend mo. Thank you for appreciating my work! Enjoy reading!

~❁✲❁**♥**❁✲❁~

"MOST CAPABLE?!!! PUTANG-INA! JOKE BA 'YAN?! AKO? MOST CAPABLE?! O BAKA NAMAN DI N'YO ALAM NI JUSTINE KUNG ANO ANG MEANING NG CAPABLE?! ARE YOU SURE HE WAS IN HIS RIGHT MIND WHEN HE ASKED YOU TO INCLUDE ALL THOSE FÚCKING THINGS IN HIS FÚCKING LAST WILL AND TESTAMENT?! O BAKA NAMAN LASING SIYA NUNG IPINAGAWA NIYA 'YAN? WHAT THE HELL?!" hingal na hingal na sigaw ko. Putang-ina! Puro kagaguhan nga lang ang alam kong gawin sa buhay tapos sasabihin niyang most capable daw akong maging legal guardian nung mga bubuwit na anak niya! Baliw nga yata si Justine! Tinotoo yung pagbibilin sa akin sa mga anak niya!

Napahawak ako sa dibdib ko. Pakiramdam ko talaga ay aatakihin ako at mauuna pa 'kong sumakabilang buhay kay Grandpa at susunod na 'ko kay Justine any moment now.

"Lance, will you please sit down," sabi ng mommy ko.

"At kumalma ka lang," sabi naman ng daddy ko.

"Kumalma? You're expecting me to calm down after everything that we've heard? Tangna! Narinig n'yo ba 'yung mga ipinalagay ni Justine sa will niya? Di man lang ba kayo natinag?"

"He had good reasons for doing this thing, Lance," my father told me.

Napaupo ako ulit at parang nanghina sa sinabi niya. "So you knew everything about this, huh?"

"Si Justine mismo ang nag-file ng will niya sa korte and it was approved by the court. He had three witnesses who signed the document including your mom."

Napatayo na naman ako. "WHAT? WERE YOU ALL IN YOUR PROPER MINDS THEN? ALAM N'YO NAMAN NA MEMBER AKO NG ABS TAPOS SA 'KIN N'YO PA TALAGA NAISIPAN NA IWAN 'YUNG MGA BATA?!"

"Member ng ABS?" my father asked me with a frown.

"Alak, babae, at sugal."

I saw my mom shook her head. "Lance, as your father told you, may mga rason si Justine for doing these things," she said.

"Eh bakit nga sa 'kin?! He knew how I'm living my life tapos sa akin niya iiwan 'yung mga anak niya? Anong malay ko sa pag-aalaga ng mga bata! Saka di ba dapat sa inyo niya iwan 'yung mga anak niya dahil kayo ang lolo at lola nila?"

"We cannot tell you his reasons why. It was included in the testament not to tell you, Lance," my mother said again.

Puta! Mauubusan ako ng lintik na pasensya sa mga 'to! Napabaling ako kay Bradley. "Pwede ko bang i-contest 'yung will na 'yan para sa kanilang dalawa mapunta yung custody nung mga bata?"

"Pwede naman, Lance, pero matagal ang proseso at—"

"Wala akong pakialam!" Napabaling ako sa mga magulang ko. "Judge ka, Dad. And Mom, you're a lawyer. Magagawan n'yo ng paraan 'to."

"Bakit ko naman kokontestahin ang testamentong ako mismo ay nakapirma? Lance, your father and I also had reasons why we allowed your brother to include all those things in his will. He explained his reasons carefully and reasonably. Besides, sa ganitong pagkakataon ay lalong hindi namin maaasikaso ang mga bata dahil kailangan pang imbestigahan at hanapin kung sino 'yung hayop na pumatay sa kapatid mo at kay Katelynne."

"De ibigay n'yo sila sa mga magulang ni Katelynne! Basta wag lang sa 'kin!"

"Lance, did you forget that Katelynne was an orphaned too and she grew up in an orphanage?" my father reminded me.