Partners in Crime [COMPLETED] - MayWard

Chapter 16

"Oh. Are you guys still practicing?"

Isang pamilyar na boses ang nagbalik sa amin sa realidad.

Pagtingin ko sa nagsalita. Si Kuya Tanner pala.

"Hi po Kuya Tanner." Kumaway ako sa kaniya.

"Hi." Bati ni Edward.

Parang hindi siya masaya na makita si Kuya Tanner. Ang alam ko close sila.

"I saw Maymay going upstairs." Sabi ni Kuya Tanner habang humahanap ng upuan malapit sa amin.

"Uy Edward. Diba hindi siya nakakaintindi ng Tagalog?" Tanung ko.

"Yah." Sagot ni Edward sa akin habang umiirap irap.

Ako bang iniirapan niya? Parang hindi naman. Kasi sa gawi ni Kuya Tanner siya nakatingin eh.

"Ikaw nga makipag-usap. Gugutumin ako sa kae-english diyan." Kinuha ko yung pagkain na bigay ni Edward at nag-umpisang manginain.

Hayaan niyo silang dalawa diyan.

"What are guys doing here?" Tanung ni Kuya Tanner.

"We're just looking at our pictures from the performance. By the way, what brings you here?" Mala pulis na tanung ni Edward.

"I followed Maymay because I want to congratulate her, I didn't have the chance yesterday."

"Oh. I see."

"You performed really well yesterday. Just as what to expect from you Edward."

"Look at this." Inabot ni Edward kay Tanner yung picture namin nung ending.

"Edward?" Namulagatan ko siya.

Pipigilan ko kasi sana siya na iabot kay Kuya Tanner yung picture.

"Why Maymay?" Nginitian niya ko nang hanggang tenga na parang nakakaloko.

"Bakit mo inabot sa kaniya?" Gigil kong tanung.

"I just want to show him our very very beautiful picture." Nagpeace sign siya pagkatapos sabihin yun.

"This is like a scene from a movie." Komento ni Kuya Tanner.

Tinuloy ko na lang ang pagkain ko.

"We look so in love." Sabi ni Edward sabay kindat sa akin.

"You guys are really good in acting." Ibinalik ni Tanner yung pictures kay Edward.

"We're not just acting, what we did comes from our hearts."

Anu daw? May from the heart pang nalalaman yung noo ni Edward.

"Anyway Maymay, congratulations. You look very beautiful yesterday." Tiningnan ako ni Kuya Tanner at nginitian niya ko.

"Salamat po." Sagot ko.

"Oh you have something on your face." Turo ni Kuya Tanner.

Kinapa ko yung bandang pisngi ko nang biglang nilapit ni Edward ang mukha niya sa akin.

Napatigil ako sa pagnguya.

Naririnig ko ang hininga niya.

"Here." Tinanggal ni Edward yung dumi sa mukha ko.

Napatulala ako sa nangyari. Muntik ko pang mabitawan ang pagkain na nasa kamay ko.

"I need to go now. See you around guys." Bumaba na si Kuya Tanner.

Hindi man lang ako nakapagba bye kasi nga hindi ko kinakaya ang nangyari. Bushak kang noo ka!

"At last, he went down." Sabi ni Edward.

"Hala! Ayaw mo siyang kausap?"

"Not really. I'm not in the mood right now."

"Bakit naman?" Usisa ko.

"I just want to rest and talk to someone whom I'm comfortable with." Kinuha niya yung pagkain niya.

"Eh bakit umiirap ka kanina?"

"He's nagpapacute to you." Umirap siya ulit pagkasabi nun.

"Ha? Talaga ba? Nagcocongratulate lang naman yung tao."

"No. I can see he's looking at you intently. And he is really disappointed when he saw me with you."

"Di naman siguro. Kumain ka na lang. Gutom lang yan. Tingnan mo lumiliit na noo mo."

Hinawakan ko yung noo niya.

"Why are you always teasing my forehead?"

"Para kasing airport. Haha!" Tinawanan ko siya ng sobrang lakas.

"If you don't stop. I'm going to tease you too." Pagbabanta niya.

"Sige nga." Dumila dila pa ako para mas lalo siyang maasar.

"Chicken!" Pang-aasar niya.

"Ako chicken? Ikaw baboy. Haha."

"I'm not that fat." Pagtanggi niya.

"Wait. Kumain muna tayo. Bago pa sumabog yang noo mo sa galit."

Pumirmis kami sa pagkakaupo.

Natatanaw namin mula sa kinauupuan namin ang halos kabuuan ng campus.

Sa gawing kaliwa ko siya umupo.

"Before joining the drama club. I am just a normal student. Ikaw?" Seryoso niyang tanung.

"Bakit ngayon? Abnormal ka na ba? Haha. De. Joke lang. Sa bagay abnormal nga ang laki ng noo mo." Tinawanan ko na naman siya.

Nakikita kong nagtitimpi lang siya. Hahaha. Umuusok na yung ilong niya.

"I'm being serious right now." Nagpatuloy siyang kumain.

"Ahm. Abnormal naman na ako dati pa. Char! School, dorm, school, dorm lang ako."

"Me too. When I auditioned, I didn't know that there are a lot of trainings to undergo. I thought you'll just act and that's it. Later on I get used to it."

"Anung feeling nung nanalo ka na Best Actor?"

"Happy. I felt everything paid off. I was eyeing the award for almost two years. I worked hard for 2 years."

"Wow. Minsan natutulala na nga lang ako sa'yo kasi sobrang galing mo eh. San ba nanggagaling yung lakas mo? Sa airport ba?" Tinawanan ko siya ulit.

"Are you really flustered about my skills? Or is it because of this charming face?" Hinarap niyang mukha niya sa akin.

"Ay grabe ka. Taas ng confidence level ah."

"Why? Am I wrong?"

"Sabi ko nga tama ka eh. Pero mabigat ba yung trophy?"

"What kind of question is that Maymay?" Tinawanan niya ako.

"Sagutin mo na lang. Mabigat ba? Mas malaki ba sa noo mo? Hahaha." Nakakarami na ko.

"If you tease me again, I'll do something that you don't expect." Banta niya.

"Eto na nga behave na. Sa tingin mo? Mananalo ka ulit na Best Actor ngayon?" Niligpit ko yung pinagakainan ko.

"Yup. I'm making sure that I'll defend my title. Especially now that I'm so inspired." Ngumiti siya na parang may iniisip na tao.

"Inspired? Bakit?" Tanung ko.

"I met someone recently. She always cheers me up, without her knowing it."

Author's Note:
Hello po. Bumubwelo po muna ako. Kasi po mabibigat na po yung next chapters. Yehey! Malapit na po bday ko. Sa mga magpapadala po ng regalo, kahit MayWard shirt lang. Pm niyo po ako, bibigay ko po address namin. Kung magpapadala naman po ng CASH. Hahahaha. PM niyo po ako ibigay ko po acct. number ko. Hahaha. Char! Char! Salamat everyone. 😙