Lost again (part 2)

Joep?-64

ik heb het idee dat ik binnen nu en tien seconden ga flauwvallen.

degene die bijna iedereen hier in het vliegtuig heeft vermoordt staat vlak achter me.

ik weet niets meer uit te brengen en kan hem alleen maar aanstaren en wachten op mijn dood.

'zo Mila, wat zal ik eens met jou gaan doen?' vraagt Joep met een gemene grijns.

shakend sta ik heel langzaam op.

wat moet ik doen?

'ga weg.' zeg ik bijna onhoorbaar.

'nee, dat zal ik niet doen.' grijnst hij.

'wie ben jij eigenlijk wel niet?' 

ik vecht tegen mijn tranen, maar blijf hem aankijken.

'wie ik ben?' vraagt hij.

Joep schud lachend zijn hoofd.

'dat moet je toch wel weten? anders kijk je maar even op je laptopje, daar staat namelijk alles op over iedereen, toch?'

fuck, hij heeft dus op mijn laptop ingebroken, en die tekst geschreven.

ik voel een misselijk gevoel opborrelen, en moet mijn best doen om niet te gaan overgeven.

'hoe kom je aan mijn wachtwoord?' piep ik.

ik moet hem afleiden met vragen, misschien kom ik dan wel weg.

ondertussen kruip ik steeds dichter naar de deur.

'simpel, een paar keer goed naar jou vingers kijken welke letter ze intoetsen en dan weet ik al genoeg.'

shit, hij heeft me dus gewoon gezien.

'wat weet jij over mij?' vraag ik en zet nog twee stappen dichterbij de deur.

nog tien stappen en ik ben er.

'wat ik weet over jou? genoeg om te weten dat Deadline je probeerde te vermoorden in Spanje, samen met je beste vriendinnetje Noa. of is Noa een verraadster? zij was immers degene die Deadline heeft gekust waar je bij stond.'

'ik haat Deadline.' bijt ik hem toe, en zet nog een stap naar de deur.

mijn hart klopt als een gek in mijn keel en ik adem veel te snel.

'haten? jij was op hem verliefd of niet soms?' grijnst Joep.

nog vijf stappen en ik kan weg rennen.

'hoe weet je dat over Nova?' 

zijn gemene grijns wordt nog breder dan hij al was.

'oh, zomaar. misschien heb ik je wel gezien.'

mijn ogen worden groot.

heel groot.

hij heeft ons gezien.

misschien wel de hele tijd gevolgd.

een rilling loopt over mijn rug.

'tja, ik ben het enige echte hulpje van Nova.' lacht hij.

zo hard als ik kan ren ik naar de deur toe.

weg, weg, ik moet hier nu weg!

ik hoor Joep hard vloeken en voetstappen.

als ik bij de passagiersruimte ben, schiet me een belangrijke vraag te binnen.

waar moet ik nu naartoe?

zoekend kijk ik om me heen, maar Joep zit al vlak achter me.

'rot op!' schreeuw ik en ren naar de achterkant van de passagiersruimte.

maar net als ik er bijna ben, schiet er een verschrikkelijk pijnlijk gevoel in mijn gewonde arm.

'auw!' schreeuw ik huilend en draai me om.

Joep kijkt me woedend aan en heeft mijn gewonde arm vast.

'Joep!' schreeuw ik, 'laat los!'

'jij blijft bij mij.' zegt hij op een zware toon.

het doet me denken aan Nova.

ik probeer me los te wrikken, maar hij knijpt alleen maar harder.

de pijn is nu ondragelijk.

het lijkt alsof mijn arm in de fik staat, het brandt, prikt, en gloeit van de pijn.

'nog een beweging en er zwaait wat.' gromt hij.

hyperventilerend gehoorzaam ik hem.

hij sleurt me zo ongeveer mee, terug naar de cockpit.

de tranen rollen over mijn wangen en ik weet niet meer wat ik moet doen.

we komen bijna langs de deur van het vliegtuig.

misschien heb ik nog een kans te ontsnappen.

zet alles op alles.

dit is je kans.

zeggen mijn gedachtes.

ik probeer me over mijn pijn heen te zetten en ruk onverwachts mijn arm los van Joep's stevige greep.

mijn arm doet nu zoveel pijn, gewoon onbeschrijvelijk, echt niet normaal.

ik krijg het ontzettend benauwd, en wordt nog misselijker dan ik al was.

wankelend strompel ik heen en weer.

ineens voel ik een harde klap tegen mijn gezicht.

even voel ik niks meer, maar na een seconde of twee voel ik de pijn weer.

door de duizeligheid val ik achterover op mijn hoofd.

vervaagd hoor ik Joep schelden en tieren, maar ik zie niks meer.

tot ik helemaal wegval.

----------------

heeey!

wat gaan jullie doen met de mei vakantie?

ik met een vriendin mee naar Spanje! 

AAAAA! als ik er alleen al aan denk, dan wordt ik al blij.

Ik ga bijna en ben dan een lange tijd weg.

dus wat ik eigenlijk wilde zeggen:

ik kan een tijdje niet meer schrijven, ik zal wel proberen om m'n mobiel te schrijven maar ik ga natuurlijk lekker in Spanje genieten van de zon enzo!

ik hoop dat jullie een hele fijne vakantie hebben (of al hebben gehad!)

xxx luf joeeee

Xleeniex