Untamed | Herschrijven

D2 | Chapter 9

- P.O.V Danica -

Vandaag is het zover. Mijn beste vriendin wordt de Luna van de pack! Ik ben zo ontzettend trots op haar.

Vele andere Alpha's en Luna's zijn al aanwezig, waaronder ook Connor dus..

Ik zie Lucy gespannen heen en weer lopen. "Luus?" geschrokken kijkt ze op. "Oh, jij bent het." opgelucht haalt ze adem.

"Probeer is wat te ontspannen, ga zitten en drink wat." probeer ik haar gerust te stellen. Ze doet wat ik zeg en neemt plaats op haar bed. "Wat nou als ik een blackout krijg?" gespannen kijkt ze mij aan.

"Dat krijg je niet, stop met zo denken en dan komt het goed." Voorzichtig glimlach ik naar haar en krijg een zwakke glimlach terug. "Wat zie je er leuk uit trouwens." merkt ze op en bekijkt me van top tot teen. Ik grinnik even.

Ik heb een baby blauw jurkje aan, tot op de knieën. Hij sluit mooi aan rond mijn lichaam.

Zachtjes wordt er op de deur geklopt. Ik open de deur en kijk om het hoekje wie het is. Susan, het dienstmeisje.

"Ik kom Luna Lucy ophalen, we gaan beginnen met de ceremonie." zegt ze formeel. Ik knik naar haar en draai me naar Lucy. "Heb je alles?" vraag ik haar. Twijfelend kijkt ze om zich heen voor ze knikt.

Haar vader, de oude Alpha, brengt haar naar Jake. Net zoals bij bruiloften, gebeurt het hier bij de ceremonie.

Voor twee grote deuren blijven we even staan. Ik geef Lucy een knuffel en fluister een paar aanmoedigende woordjes in haar oor. Steve, Lucy haar vader, komt ook aan lopen en dat is voor mij het moment om de zaal in te lopen.

Connor zit aan de linker kant vooraan, en bekijkt mij met zijn zwarte Alpha ogen. Awkward.

Lucy en haar vader zetten de eerste stap in de zaal, waardoor iedereen opstaat. Roos staat precies tegenover mij en we kijken elkaar met een grote glimlach aan. Jake zijn mond staat een stukje open en lijkt zelfs bijna te kwijlen.

Mocht je het je afvragen, Jake draagt een zwarte nette broek, met een witte blouse waarvan de bovenste twee knopen open zijn.

Steve overhandigd Lucy aan Jake en fluistert hem nog wat in de oor, waarna Steve naast zijn vrouw gaat zitten. Iedereen gaat weer op zijn plaats zitten en de ceremoniemeester begint zijn woord.

"Dan komen we aan bij Luna Lucy haar plechtigheden." Hij knikt kort naar Lucy, die vervolgens een flinke teug lucht neemt.

Ze kijkt Jake recht in de ogen aan en verteld haar plechtigheid, waarna Jake het zelfde doet.

Vervolgens wordt er een sneetje in hun handen gemaakt en een paar druppeltjes bloed in een kom. Steve en zijn vrouw staan op en lopen naar voren om ook hun bloed er bij te voegen.

"Dan verklaar ik bij deze, Luna Lucy en Alpha Jake, leiders van de Crystal Blood Pack!"

Mensen staan op, feliciteren elkaar en beginnen te klappen. Vanuit mijn ooghoek zie ik Connor naar mij toe lopen, maar ik loop snel weg richting Lucy en Jake.

"Mijn poppetjes zijn eindelijk Alpha en Luna!" roep ik enthousiast. Lucy en Jake beginnen te lachen. "Waar zijn mijn hondjes?!" roept Roos hysterisch. Zodra ze ons in zicht heeft wordt haar grijns groter. "Daar zijn mijn hondjes!" Ze omhelst Lucy en Jake snel.

Stefan komt er ook bij staan en legt zijn arm om Roos haar middel. "Doe je rustig aan, schat?" vraagt Stefan grinnikend. Roos rolt met haar ogen.

"Dus.. Wat zijn de verdere plannen? Verhuizing? Pups?" vraag ik. Jake slikt bij het woordje 'pups' en Lucy wordt langzaam rood. Met open mond kijk ik ze aan. "Zijn jullie-"

"Nee! Oh god, nee." onderbreekt Jake mij snel. "We hebben het alleen nooit over pups gehad." voegt Lucy beschaamd toe.

"Maar een verhuizing komt wel." Steve staat naast mij en geeft me een schouderklopje. "Lucy, je moeder en ik gaan aan de rand van de pack wonen. Onze slaapkamer wordt jullie slaapkamer, die wordt momenteel schoongemaakt en dergelijk." verteld Steve. Lucy knikt. "Is goed, pap."

"Moeten jullie niet gaan voor de reis?" vraagt Roos ineens.

"Oh, ja. Uh, ja." mompelt Jake. "Wij gaan onze spullen inpakken." zucht Lucy.

-

Onze nieuwe Alpha en Luna, Jake en Lucy, zijn zojuist vertrokken voor hun reis. Ze gaan langs vele andere packs om zaken door te spreken.

Eigenlijk best grappig, ze zijn pas een jaar ouder als ik, 24 jaar. Maar goed, Connor was op zijn 18e al Alpha..

Lucy haar ouders die gaan dus aan de rand van de pack wonen. Ze zullen ergens deze week verhuizen, vlak voordat Lucy en Jake terug komen.

Met een zucht laat ik mijzelf op de bank vallen. Wat zal ik nu doen? Geen flauw idee.

'We kunnen gaan jagen?' vraagt Caillin hoopvol. Ik zucht even. "Hoe graag ik het ook wil, we hebben Lucy belooft het niet meer te doen. Alleen zakken bloed of normaal voedsel." Caillin rolt geërgerd met haar ogen.

Ik druk de TV aan en zap door wat kanalen. Ook hier is niks te vinden.

Verveeld laat ik mijn hoofd achterover vallen en zucht overdreven hard.

"Kan onze Hybrid niks leuks verzinnen?" Ik kijk langzaam naar de persoon die zojuist geruisloos binnen is gekomen.

"Hunter." zucht ik. "Wat? Niet blij om me te zien?" Hij kijkt me gekwetst aan maar dat gaat al snel over op een grijns.

"Nou, nee. Niet als je de zelfde eikel weer bent." zeg ik rustig en kijk hem met een droog gezicht aan.

"Nica," begint hij en krabt even in zijn nek. Die bijnaam had hij vijf jaar terug voor me bedacht.. "Het spijt me, voor wat ik deed op de avond van je verjaardag. Ik heb een lange tijd in de kerkers gezeten van Connor zijn pack, en dat heeft mij mijn lesje geleerd. Het spijt me echt."

Ik zie aan zijn ogen dat hij de waarheid spreekt, zijn hartslag versneld ook niet.

Ik zucht even en sta dan op.

"Kom hier." mompel ik en sla mijn armen om zijn nek. Hunter slaat gelijk zijn armen om mijn middel.

A/N: Ik heb momenteel niet zo heel veel zin in het schrijven. Het gaat wat minder met me en ik heb letterlijk twee uur geleden een break up gehad..

Ik probeer wel te schrijven, maar verwacht er aub niet te veel van.