(ladies ik heb de personage van oualid aangepast bij "Intro" de eerste deel, omdat ik vond dat die andere foto niet echt paste bij deze persoonlijkheid, neem even een kijken als je wilt)
———————————————————————————
Oualid
Ik heb Badr uiteindelijk vrijgelaten met veel moeite. Het is echt alleen omdat Safae het wil anders had ik het echt nooit gedaan. Hij verdient het niet om te leven.
Gelukkig heeft Hasan mij geholpen met alle bewijs te verwijderen dat wij hem hadden opgesloten voordat hij aangifte gaat doen voor ontvoering.
Ik ben nu met Hasan op mijn kantoor. Hij wou me heel graag spreken dus vertelde ik hem om maar even langs te komen.
"Dus, waar wou je het over hebben?" Vraag ik als Hasan als hij voor me plaats neemt.
"Ja bro ik heb echt gemerkt dat we wel goed kunnen samenwerken dus vroeg ik me af of ik bij je mag komen werken" Zegt Hasan.
"Oh, jaa ik ben het wel met je eens ik heb ook wel gemerkt dag we goed samenwerken maar ik ga binnenkort stoppen met deze shit man het brengt mijn gezin in gevaar" Zeg ik.
"Begrijp ik wel ja. En als je aan iets anders gaat beginnen laat je het mij dan weten?" Vraagt Hasan.
Ik zie wel echt aan hem dat hij het heel graag wilt. Misschien verkoopt ik het wel aan hem, maar daar moet ik nog goed over nadenken.
"Weetje wat? Je bent aangenomen. Tot dat ik iets anders heb gevonden werk je hier" Zeg ik.
"Zeg wollah? Ben je echt serieus?" Vraagt Hasan.
Ik knik lachend en sta op.
"Je hoeft alleen nog langs de administratieteam te gaan dan regelen hun alles maar voor mijn part ben je gewoon al aangenomen" Zeg ik.
"Je kunt me gelijk helpen met iets wat niet echt heeft te maken met drugs maar een rechtszaak" Zeg ik.
"Vertel" Zegt Hasan en hij luistert aandachtig naar wat ik te zeggen heb.
-
Safae
Ik leg Maroua in de kinderwagen en geef haar haars speentje. Ik trek mijn jas en schoenen aan en leg mijn tas onder de kinderwagen.
Ik kijk snel op mijn telefoon en zie 15:20.
Ik heb nog 10 minuten om Anouar op te halen.
Ik verlaat het huis en zet hem op slot en begin snel te lopen met de kinderwagen.
Opeens voel ik druppels op mijn handen en kijk ik naar boven.
Fijn. Het gaat regenen.
Ik doe mijn capuchon op en klap de kinderwagen van boven open zodat Maroua niet nat wordt.
Als ik aan kom op school wacht ik voor de deur van het klaslokaal van Anouar.
"Mama!" Hoor ik Anouar roepen. Hij komt naar me toe rennen en ik hurk zodat hij mijn kan omhelsen.
"Hey schatje, was het leuk op school?" Vraag ik.
"Jaa en ik heb 3 vrienden gemaakt mama, mama slaapt Maroua?" Vraagt Anouar en hij probeert op zijn tenen te staan om Maroua te zien want de kinderwagen is best hoog.
"Nee ze is wakker schat, kom we gaan snel naar de winkel mama heeft geen auto meegenomen want papa moest werken" Zeg ik.
Hij knikt en we lopen snel naar de winkel.
