07:00
"Bedankt voor vandaag Safae je hebt ons enorm geholpen" Zegt mijn leidinggevende Sofie.
Ik schenk haar een glimlach en werp mijn tas over mijn schouders.
"Geen probleem, ik moet wel nu gaan, moet mijn kind nog naar school brengen" Zeg ik en kijk dan of ik niks vergeten ben.
Ik groet mijn collega's en verlaat dan het ziekenhuis om vervolgens richting mijn auto te lopen.
Ik stap in, start de auto en rijdt dan richting huis, met de hoop dat ik snel me bed in kan duiken.
Ik kom thuis aan en zie dat alle lampen uitstaan. Ik hoop dat het niet is wat ik denk dat het is.
Ik loop naar boven en open de deur van Anouar, hij slaapt nog? Hoe kan dit nou weer..
"Schatje? Lieverd. Wordt wakker. Tijd om naar school te gaan. Heeft papa je niet wakker gemaakt?" Vraagt ik terwijl ik hem wakker schud.
Hij mompelt half slapend en komt na enkele seconden uit zijn bed.
"Kom poets snel je tanden en ga dan alvast in de douche gaan mama komt eraan oké?" Zeg ik terwijl ik zijn kleren alvast klaar leg.
Ik snap echt niet waarom Oualid hem niet alvast heeft wakker gemaakt je dit allemaal al heeft gedaan.
"Mama ik ben moe..." Zegt Anouar vermoeid en gaapt kort na zijn zin.
"Ja, ik ook schat mama heeft de hele nacht gewerkt, kan je alsjeblieft opschieten zodat we niet telaat komen?" Zeg ik vragend en loop dan samen met hem naar de badkamer.
"Ik kom zo, begin maar alvast" Zeg ik en loop dan vervolgens onze slaapkamer in.
"Oualid? Even serieus? Hallo?" Zeg ik als ik hem wakker schud en het denken van zijn hoofd afhaal.
Ik schrik als ik opeens Ilham voor me zie. Wat doet zij in mijn bed? Ik wordt even niet goed en knipper snel met me ogen.
"Wat... wat doe je jij hier? In mijn bed? Waar is Oualid?" Zeg ik geïrriteerd.
"Hey, uhm sorry. We hebben tot laat gewerkt en hij stelde voor dat ik hier kon slapen maar.. je zegt jou bed... Dit is toch de logeerkamer?" Zegt Ilham stottert.
"Nee. Dit is mijn slaapkamer. En het zou fijn zijn als je vertrekt. Het liefst nu" Zeg ik kortaf en pak haar spullen die op mijn kaptafel liggen.
Ze staat nerveus op en probeert niet in mijn ogen te kijken. Ik kan gewoon niet geloven dat dit nu gebeurd.
"Mama!!! Ik ben klaar!!" Hoor ik Anouar vanuit de badkamer roepen.
Ik volg elke beweging die Ilham maakt totdat ze de kamer verlaat.
"Nogmaals sorry Sa-"
"Je weet waar de uitgang is" Zeg ik kortaf en loop dan naar Anouar.
"Mama is Ilham weg?" Zegt Anouar vragend als ik hem helpt te wassen.
"Ja, was ze samen met papa in onze kamer?" Zeg ik vragend.
Hij tilt zijn schouders op en speelt dan met het zeep wat vorm in een blaas.
Ik ga zo echt even een gesprek aan met deze man, want wat is dit voor iets belachelijks?
-
"Veel plezier op school schat, mag mama kusje?" Zeg I en ik hurk voor Anouar. Hij geeft me een kus en rent dan naar zijn klasgenoten.
Ik wacht todat die naar binnen gaat en loop dan terug naar de auto.
Kan je nagaan dat ik gewoon nog steeds niet gerust heb.
Ik rijd dan snel terug naar huis met de hoop dat Oualid er nog is.
Als ik thuis aankom loop ik de logeerkamer in en zie ik niemand.
Huh?
Gek.
Ik loop onze kamer in en zie Maroua in Oualid's handen een flesje drinken.
Hij kijkt me meteen aan als ik voor hem sta. Hij geeft me een glimlach.
Ik kijk hem droog aan. Hoe durft hij.
"Ik heb zo weinig energie hiervoor maar je geeft me geen keus Oualid" Zeg ik met een diepe zucht.
"Kifesh? Wat heb ik gedaan?" Zegt Oualid vragend.
"Ik heb een fucking nachtdienst en kom thuis aan en zie dat je Anouar nog helemaal niet heb klaargemaakt om vervolgens te zien dat een andere vrouw in mijn bed ligt?" Zeg ik wat bozer.
"Habiba zo was het niet geg-"
"Het kan me echt niks schelen. Als je vreemd wil gaan doe dat alsjeblieft niet in het bed waar ik lig. Ben echt niet hiervan gediend" Zeg ik terwijl ik me haar in een knotje zet.
"Safae let alsjeblieft op hoe je tegen me praat, ik zou nooit vreemd gaan op je" Zegt Oualid.
"Waarom lag ze hier? Eerlijk antwoord graag" Zeg ik.
"We hadden overgewerkt vanuit hier en we waren allebei moe. Zij moest nog ver naar huis rijden dus K zei tegen haar slaap hier maar en ga morgenochtend weer naar huis-" Begint Oualid uit te leggen.
"Oh dus toen dacht je, slaap maar in het bed waar mijn vrouw en ik slapen? Even serieus Oualid?" Zeg ik boos
"Wellou. Ik zei tegen haar slaap in de logeerkamer, ze had de verkeerde kamer en toen ik had al zag slapen hier dacht ik ik maak haar niet wakker en slaap zelf in de logeerkamer" Zegt Oualid.
"Ahw super schattig dat je haar niet wakker wou maken, wat dacht je van dat ik zelf ook nog thuis zou komen en het zou zien. Is toch helemaal niet fijn thuis komen zo. Had het tenminste gezegd of iets. En wat maakt jou het uit dat je haar wakker maakt ze is toch niet je vrouw?" Zeg ik en loop dan richting het bed om er vervolgens in te liggen.
Ik draai mijn rug naar hem toe en voel gelijk tranen glijden van wangen.
"Je hebt gelijk. Het spijt me, dat zou niet meer gebeuren. En wat Anouar betreft ik had me verslapen en dat spijt me ook" Zegt Oualid.
Ik reageer niet op hem en probeer dan in slaap te vallen. Hij is zo goed in het verpesten van mijn dag.
