Ik kom net thuis aan van het brengen van de kinderen naar school.
Maroua gaat sinds kort al naar de kinderopvang wat ik in het begin heel moeilijk vond maar nu gaat het wel iets beter.
Ik was zo gewend geraakt dat ze thuis was maar zo zie je maar dat alles in een korte tijd kan veranderen.
Met die gedachtes loop ik de woonkamer binnen en tref ik Oualid en Hasan aan in de woonkamer.
"Maar bro snap je dat ik gewoon niet begrijp wat ik met haar moet doen? Zegt Oualid met zachte stem.
Ik maak expres geluid met mijn sleutels en leg ze in het sleutelbakje.
Ik zie Hasan mij opmerken en geef hem een zwakke glimlach.
"Beslema" Zegt Hasan.
Oualid draait zich niet om en groet me ook niet. Ergens voel ik schaamte omdat zijn vriend hier is. Maar ik denk dat die wel wat gewend is van ons.
"Beslema. Oualid had je de vaatwasser aan gezet?" Zeg ik kort achterelkaar. Ik had hem dat gevraagd voordat ik de kinderen zou brengen.
"Vergeten. Sorry" Zegt hij Oualid kortaf. Hij kijkt me ook niet eens aan.
"Hoe kan je dat nou vergeten? Weetje prima." Zeg ik. Hij hoefde het echt alleen maar aan te zetten. Letterlijk een knop.
"Ewa ik zeg ik ben vergeten is dat nu ook al een probleem. Je bent er nu toch dus doe het zelf" Zegt Oualid.
Ik lach bespottelijk en schud dan me hoofd. Ik probeer niet in te gaan op zijn opmerking.
Ik doe het vervolgens zelf en loop dan naar boven. Ik maak de kamer schoon en de badkamer etc.
Na een paar uur kijk ik naar de klok en zie ik dat de tijd erg gevlogen is.
Ik voel mezelf dan meteen ook vermoeider worden en besluit kort me ogen te sluiten.
-
Ik hoor mijn telefoon trillen en open rustig mijn ogen. Ik probeer me ogen te openen en zie dan dat ik wordt gebeld.
Amel staat er.
Ik neem op en wacht totdat ze iets zegt.
"Hallo? Ben je thuis?" Zegt Amel.
"Ja" Zeg ik.
"Ik ben er in 5 min. Ik wil iets van je lenen. Zeg a.u.b. geen nee" Zegt ze.
"Wat-" Zeg ik
"Doei" Zegt Amel en ik hoor de lijn verbroken worden.
Ik zucht en kijk naar de tijd. Hier had ik oprecht geen zin in.
Het is niet dat ik Amel haat of zo maar onze relatie is gewoon erg ingewikkeld.
Maar ja nu ze niks heeft door haar ex heeft ze het moeilijk dus wil ik haar niet alleen laten.
Financieel of emotioneel.
Ik besluit op te staan en af te maken waar ik was gebleven todat ik de bel hoor afgaan.
Ik loop naar beneden en zie Hasan en Oualid niet meer. Waarschijnlijk op kantoor.
Ik loop naar de voordeur en schuif de deurklink.
"Hey!" Zegt Amel als ze voor me staat.
"Hai, kom verder" Zeg ik en ik open de deur voor haar zodat ze naar binnen kan lopen.
"Waar is mijn lievelingsnichtje" Zegt Amel vragend als ze rondkijkt.
