Vampire High

Chapter 1: First Blood

Chapter 1: First Blood

Mamamatay na ako.

'Yan ang sabi ng doktor. Sabi niya, ilang buwan na lang ang itatagal ko. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa sinabi niya o hindi, eh. Lalo na't mag-isa na lang din naman ako sa buhay. Pero sa pagkakaalam ko, natural lang namang malungkot na mamamatay ka na, hindi ba? Sino ba namang timang ang magpa-party kapag tinaningan na ang buhay?

Napabuntong hininga na lang ako at napatingin sa papel na hawak ko na naglalaman ng letter of request para makapag-transfer sa ibang school. Pinaprint ko pa 'yun at iniiwasang madaplisan na kahit na anumang elemento ng kagusotan.

Pero, heto parin ako at nakatitig sa papel. Kawawa naman siya, baka matunaw na sa kakatitig ko.

"Hoy, Xhiena!"

"Ay, demonyita!" muntik na akong mapatalon at sinamaan ng tingin ang dalawang babae na nakangiti sa akin na agad rin akong tinaasan ng kilay.

"Anong demonyita? At bakit nage-emote ka diyan, aber?" nakangusong tanong ni Aiko sabay tabi sa bench na kinauupuan ko.

"Yah rights! What's happening ba, Xhiena? Why were you down there?" singit naman ni Meredith na kung maka-english akala mo naman fluent.

Nginiwian ko na lang siya dahil namintig ang ugat ko sa sentido dahil sa english niya.

"Hindi ako malungkot at hindi ako nage-emote." sabi ko.

Napaismid naman si Aiko at tinitigan ako. " Huwag mo nga kaming lokohin. Ano ba kasing problema? Kanina ka pa namin hinahanap, nandito ka lang pala."

"May inaasikaso lang ako. Huwag na kayo masyadong mag-alala, masyado niyo akong minamahal, eh!" nakatawa kong sabi kaya nakatanggap ako ng batok sa kanilang dalawa.

"Wow so much, Xhiena! Were are just concerning!"

Nagkatinginan kami ni Aiko at nagpalitan na lang kami ng 'ano-daw?' look. Well, wala naman kasing nakakaintindi kay Meredith, kaya nagtataka talaga ako kung bakit namin siya naging kaibigan.

"Wait, ano ba yang 'special' na inaasikaso mo at lagi kang wala?" natigilan naman ako sandali sa naging tanong ni Aiko.

Hindi ko sa kanila pwedeng ipaalam na may taning na ang buhay ko dahil baka magpahanda na agad sila ng burol. Malaking problema 'yun kapag nagkataon!

Narinig ko silang tumikhim pareho kaya napatingin uli ako sa kanila.

"Ano na?"

"Ahh, kasi magta-transfer sana ako ng school." pagkasabi ko nakatitig lang sila sa akin. Kaya naman, napalayo ako ng kaunti. Mahirap na, baka bigla nila akong sapakin. Katakot.

"Wait, wait. Ano?! Magta-transfer ka?! Totoo ba 'yan?!" laglag pangang react ni Aiko at sinundan naman agad ni Meredith.

"Are you seriously? Is it that truth? You're transferring? Why are you?"

Napabuga na lang ako ng hangin at pinigilan ang sarili kong mag-nosebleed. Sabi pa naman ni mama, bawal akong masugatan o duguin.

"Sandali lang! Masyado naman kayong nago-over react. Anong masama sa pagtransfer ng school, mamamatay ba ako kung ganun?"