I want you 2

Part 60

• POV Liv •

Bang kijk ik naar Sophie waarbij de tranen inmiddels over haar wangen lopen. Emma slaat haar armen om haar heen en loopt maar de bank. Ik draai me om en schenk een glas water in. Ik loop naar ze toe en ga ongemakkelijk op de salontafels zitten. Langzaam reik ik het glas water aan. Emma pakt het aan maar ontwijkt het oogcontact met mij.

'Soof...' 'Jij had Jake.' kapt ze me af. 'Het was niks. Voordat ik doorhad wat er eenmaal gebeurde was het al klaar. Het stelde niks voor. Jake had ruzie met de jongens en hij had iemand nodig die Jake echt kende. Hij was weg gegaan bij Luc en Emma en is naar mij gegaan. Omdat ik geen logeerkamer heb sliep hij bij mij in bed. Dat hadden we vaker gedaan. We waren er gewoon kapot van van wat er was gebeurd en we wisten niet wat we deden. Hij was meteen helemaal in paniek over jou. Hij houd van je, ik ken hem. Ik heb hem nog nooit zo gezien.' 'Ik dacht dat je mijn beste vriendin was.'

De tranen lopen nog steeds over haar wangen. Ik kijk even naar Emma maar ze negeert me. Ik zucht en sta op. Ik slof naar boven. Twijfelend sta ik in de deuropening van mijn kamer. Ik draai me om en loop naar de kamer van Jason. Jason staat met zijn armen over elkaar geslagen midden ik de kamer en Luc zit op bed. 'Heey.' fluister ik. Geen antwoord. 'Jase...' 'Niet doen.' 'Wat niet?' 'Ga het niet proberen goed te praten.' Terwijl hij het zegt steekt hij zijn handen in zijn zakken en kijkt hij me aan. Hij lijkt rustig, alle woede van net lijkt wel verdwijnen. 'Ga ik wel doen. Ik ken Bart. Hij doet het puur omdat hij weet dat hij mensen hiermee kan zieken. Sophie kon er niets aan doen. Hij is gewoon een eikel.' 'Liv het maakt niet meer uit.' 'Want?' 'Haar lippen zaten op de zijne.' 'En die van jou op die van mij!' 'Liv niet doen zei ik!' 'Als jij niet inziet dat je van haar houd dan moet je het lekker zelf uitzoeken!'

Boos draai ik me om en loop weg. Ik loop naar mijn kamer en smijt de deur met een harde klap achter me dicht. Ik laat mezelf op bed vallen en staar voor me uit. Het is pas 14.00 uur en ik heb al met iedereen ruzie. Ik ben er klaar mee. Ik kom overeind en loop naar mijn bureau om mijn laptop te pakken. Ik gris het van mijn bureau en laat mezelf weer op bed vallen. Ik start Netflix op en klik een random film aan. Het is niet dat ik mijn aandacht er echt bij kan houden.

Na een half uur geef ik het op en schuif mijn laptop opzij. Ik zucht en ga recht zitten. Ineens word mijn deur open gedaan. En vlaag van hoop vliegt door me heen dat het Jake is. Maar nee. Het is Niels.
'Hoi.' 'Hoi.' 'Gaat het?' 'Niet echt.' Hij loopt mijn kamer in en laat zich zelf naast me neer vallen. 'Heb je echt met Jason gezoend?' 'Het was maar een kus. No big deal. Niemand voelde er wat bij, het gebeurde gewoon.' mompel ik. 'En nu?' 'Nu heb ik gezeik met Sophie en Jake.' 'Waar is Jake?' 'Geen idee. Die is boos weg gelopen.' 'En jij maakt je geen zorgen?' 'Hij komt wel weer terug. Ik ken hem. Hij moet niet zo zeiken. Hij heeft het bed met iemand gedeeld. Bij mij was het alleen een kus.' 'Degene waarmee jij heb gekust was zijn beste vriend en hij had een relatie.' 'Zij was mijn beste vriendin.' 'Had ze een relatie?' 'Nee.' 'Kijk daar ga je al.'
Een kreun verlaat mijn mond en ik laat mezelf achter over vallen.
'Hoe is Soof?' 'Ze is gestopt me huilen.' 'Oké.' murmel ik.
Niels staat op om mijn kamer te verlaten maar ik hou hem tegen. 'Niels. Bart is niks veranderd.' 'Weet ik.' 'Waarom ga je met hem om?' 'Hij is mijn beste vriend.' 'Zoek nieuwe.' 'Nee, Bart is de enige die het weet, die me heeft geholpen al die jaren.' 'Hoe bedoel je?' Hij slikt en kijkt maar de grond. 'Bart wist dat ik niet was vermoord.' Hij slikt, draait zich om en loopt de deur uit.

Ik spring van bed en trek snel een paar schoenen aan. Ik ren de trap af en gris een jas van de kapstok. Met grote passen loop ik langs Emma en Sophie die nog steeds op de bank zitten, naar de garage. Ik pak een autosleutel uit het kastje en spring in de auto. Ik start de motor en rijd weg.

Met 5 minuten sta ik voor Bart zijn huis. Ik spring uit de auto en loop met grote passen naar de voordeur. Ik ram een paar keer op de deur en al snel word er open gedaan.
Een grote grijns komt op zijn gezicht te staan en nonchalant leunt hij tegen de deurpost.
'Kan je me nu al niet meer missen?' Ik haal met mijn vuist uit. Recht op zijn neus. Van de pijn krimpt hij in elkaar en grijpt naar zijn neus. 'What te fack!' 'Jij wist dat hij niet vermoord was. Jij wist dat Sophie een vriend had. Jij weet dat ik je haat, en toch doe je alsof er niets aan de hand is. 'Hij heeft het verteld.' kreunt hij. Ik grinnik en geniet van het beeld dat ik voor me zie. Hij kijkt me aan en haalt zijn neus voor zijn gezicht weg. Nog een keer haal ik uit naar zijn neus. Een pijnscheut gaat door mijn hand maar ik geef er geen aandacht aan. Ik draai me om en loop weer naar de auto. Ik stap in en rijd terug.
Ik rijd een rondje door de stad in de hoop dat ik Jake ergens zie. Nergens. Langzaam rijd ik terug naar huis.

Ik rijd de auto de garage in en stap uit. Ik gooi de sleutels weer in het kastje en loop de kamer in. Iedereen zit op een rijtje op de bank. Behalve mijn moeder en Jake. Ik staar ze aan, niemand zegt wat. 'Wat is er?' vraag ik. Alle ogen zijn op mij gericht maar niemand antwoord. Ik loop door en hang mijn jas weer op aan de kapstok. Ik loop door naar de keuken en pak een icepack uit de vriezer. Ik schenk voor mezelf een glas water in en drink die gulzig leeg. Met het ijs op mijn hand gedrukt loop ik terug naar de rest. Sophie in Jason zijn armen en Emma tegen Luc leunend. 'Het is weer goed zie ik.' langzaam knikt iedereen. 'Jeez wat is er aan de hand?' 'Dat kan ik beter aan jou vragen. Wat is er met je hand?' 'Oh, ik heb Bart geslagen.' zeg ik simpel. Iedereen grinnikt zacht maar niemand zegt wat.

'Liv het spijt me. Je had gelijk, ik hou van Sophie en dat wij hebben gekust... We waren niet onszelf. Die Bart is inderdaad een klootzak. Sorry.' Ik lach en sta op om hem ene knuffel te geven. Even slaat hij zijn armen om me heen maar al snel laat hij los. Ik richt me op Sophie die een kleine lach op haar gezicht heeft. 'Het spijt me echt.' fluister ik. Snel staat ze op om ook haar armen om me heen te slaan. Meteen voel ik nog een paar armen om me heen. Als we los laten kijk ik naar Emma die er ongemakkelijk bij staat. Ik geef haar een lach en meteen voelt ze zich gemakkelijker. Ik druk het ijs op mijn hand als ik een deur achter me hoor. Ik draai me om en zie dat Jake binnen komt lopen. Hij kijkt me kort aan en loopt dan door naar boven. Ik zucht en snel achter hem aan. Zodra ik boven ben zie ik dat hij mijn kamer in is gelopen. Ik volg hem. Ik hoor dat hij de douche aan zet. Ik kijk naar de deur maar hij heeft het op slot gedraaid. Ik ga op bed zitten als er ineens naast me een telefoon oplicht.

Amber : Het was gezellig ;)
———
Song : Let you down -> NF