The Exchange Program

Hoofdstuk 4

De zoektocht naar de eetkamer viel nog best mee. Ik loop de eetkamer in en Gabriële en Raul zitten naast elkaar aan tafel. Ik ga tegenover hen zitten en Gabriële schept voor mij een bord spaghetti carbonara op. Niet heel typisch Amerikaans waar ik best wel blij mee ben eigenlijk. Pasta is namelijk mijn lievelingseten. Ik neem een hap van de spaghetti en het enigste wat ik kan zeggen is "Hhmm". Gabriële is schijnbaar erg goed in koken. Gabriële lacht als ze opmerkt dat ik het eten lekker vind. "Alex is zoals je ziet er nog niet. Hij heeft voetbaltraining en is later thuis." Geeft ze aan. Ik knik en ga door met eten.

Als we allemaal klaar zijn met eten ruim ik de afwas op in de vaatwasser. Ik wil niet hier een soort profiteur zijn en wil dus helpen met het huishouden. Ik bedoel ik mag hier wonen in dit giga huis, hallo.

Na het afruimen loop ik terug naar mijn kamer. Ik besluit even te gaan douchen. Aangezien ik de badkamer deel met die ene Alex en hij er nu nog niet is maak ik van de gelegenheid maar gebruik.

Ik pak mijn pyjama en verzorgingsspullen en loop de badkamer in. Ik kleed me uit en stap onder de douche. Ik geniet van de warme stralen die op me komen en shampoo mijn haar in. Ik verzorg mezelf en zodra ik helemaal schoon ben zet ik de douche uit en droog ik me af.

Ik sla de handdoek om me heen en knoop deze vast zodat dit mijn lichaam bedekt. Als ik mijn borstel door mijn haren haal gaat de deur aan de andere kant open. Ik slaak een gil als ik een half naakte jongen zie staan. De jongen schrikt ook op en staat verstijfd stil. Ik ren snel via mijn deur mijn kamer in en doe snel de deur op slot. Wat was dat? Was dat de zoon van Gabriële en Raul? Heeft die jongen nog nooit van kloppen gehoord ofso? Hij zag er wel goed uit maar dat even ter zijde.

Bijgekomen van de schrik loop ik naar de spiegel in de hoek van mijn kamer en kam mijn haar door. Ik doe mijn haar in een vissengraatvlecht en trek snel een andere pyjama aan omdat ik degene die ik wilde aantrekken op de badkamer vergeten ben.

Ik ga op mijn bed zitten en besluit Ella te bellen. "Hey Miley. Hoe gaatie daar?" klink Ella's stem vrolijk. Ze klinkt wel echt blij. Ik daarentegen weet niet wat ik van dit alles moet vinden. "Ja gaat wel goed. Hoe is jouw gastgezin?" vraag ik. "Super aardige mensen zijn het. Ze hebben een dochter van mijn leeftijd." Antwoordt ze. Ze heeft het echt naar haar zin zo te horen. Het doet me eigenlijk wel pijn. Ik mis haar, mijn ouders en Justin. Ik rond het gesprek snel af en besluit maar vroeg te gaan slapen.