The Exchange Program

Hoofdstuk 73

Het is inmiddels al avond. Dylan staat met Matt bij de barbecue, Jennie is een salade aan het maken en Alex is wat hout halen voor het kampvuur. Ik zet net een kom met stokbrood op de tafel en ik zie Scott eenzaam en verdrietig op een rots leunen. De stoere jongen is veranded in een hoopje hopeloosheid. Ik besluit om naar hem toe te gaan.

"Hey" zeg ik vriendelijk en ga naast hem leunen bij de rots. Hij kijkt emotieloos naar me en zegt zacht "Hey" terug. "Scott wil je me vertellen wat er is?" vraag ik rustig. "Is het zo duidelijk dan?" zucht hij. Ik knik en laat hem zijn verhaal doen. "Ik word gewoon moedeloos. Ik heb zoveel meiden gehad maar nooit iemand gevonden zoals jij en Alex bijvoorbeeld zijn. Ik zou dat ook willen. Gewoon iemand waarvan je zoveel houdt dat de rest om je heen verdwijnt". Ik heb echt met hem te doen omdat ik weet dat hij dit allemaal niet expres heeft gedaan. Ik leg een hand op zijn schouder. "Scott geloof me. Jij zal vast en zeker je soulmate vinden. Geef het wat tijd. Als je er juist obsessief opzoek naar gaat kom je die persoon juist niet tegen" bemoedig ik hem met een vriendelijke lach. Scott kijkt naar me met een kleine lach. "Dankje Miles. Alex boft maar met zo'n vriendin" zegt hij en loopt richting de jongens bij de barbecue.

Als we ons volgegeten hebben aan barbecue hapjes zitten we bij het zelfgemaakte kampvuur. Iedereen heeft een drankje bij zich en er wordt veel gelachen. Alex haalt achter zich van de grond zijn gitaar vandaan. Wanneer heeft hij die meegenomen? Alex begint te spelen op zijn gitaar en iedereen luistert aandachtig mee. Hij kijkt mij liefdevol aan ik kijk hem met een gelukkige glimlach aan. Ik snap nog steeds niet hoe mijn leven zo heeft kunnen veranderen. In Nederland had ik eigenlijk alleen Ella en dacht ik niet eens aan een relatie en van een leven in Amerika. Nu heb ik de beste groep vrienden die ik me maar kan wensen, een geweldig leven hier en een relatie met de allerleukste en liefste jongen ooit! "Hier Miles, ook een stok met marshmallows voor jou" zegt Matt en geeft mij het stokje met Marshmallows aan. "Weet je jongens, volgens mij heb ik nog nooit gezegd hoe blij ik ben jullie als vrienden te hebben. Bedankt daarvoor" zeg ik wel menend maar ook met een beetje invloed van de alcohol die ik al op heb. Alex, die al een arm om me heeft geslagen, geeft me een kus op mijn haar. Jennie die naast me zit geeft me een knuffel. "Je bent mijn allerbeste vriendin Miles".