The Exchange Program

Hoofdstuk 52

Na twintig minuten rijden komen we aan bij het huis waar het feest al gestart is. Overal staan auto's en de muziek is al heel goed te horen. Samen met Alex loop ik door de voordeur naar binnen. Alex pakt mijn hand vast en leidt ons beide door de mega drukte heen. Bij de keuken aangekomen staat er een jongen wat drinken in te schenken. "Hey ik ben Christian. Welkom op mijn feest. Wat wil je drinken?" vraagt hij. "Mix drankje is prima" antwoord ik waarop Alex mij vreemd aankijkt. "Zou je dat wel doen?" vraagt hij terwijl hij zelf een biertje pakt. "Komt goed. Ik heb geleerd van de vorige keer" lach ik. Christian geeft me een rood mix drankje en wenst ons veel plezier. Alex en ik lopen de woonkamer in en in de hoek vinden we ons groepje. Ik plof naast Jennie neer die al duidelijk wat bekertjes op heeft. "Miley je bent er ook. Geweldig!" roept ze blij en omhelst me. Soms is ze nog verwarrender dan Ella. Toen ik haar ontmoette was ze super op zichzelf en zie haar nu. Helemaal opgebloeid en houdt zelf van feestjes.

De hele avond zitten we daar in dezelfde hoek van de woonkamer en lachen we om bijna alles door de invloed van de alcohol. Ik zou het inderdaad bij een paar drankjes houden maar dat is niet gelukt. Ik ben met Jennie een nogal dronken gesprek aan het voeren als ik opmerk dat wij nog als enigste in de hoek zitten. Waar zijn de jongens? "Jen heb jij gemerkt dat de jongens weggingen?" vraag ik verwonderd. "Nee ik had het veel te gezellig met jou en ons gesprek over wat als celebs dieren zouden zijn" lacht ze. Ja noem ons maar niet de snuggerste als we alcohol op hebben. Ik sta op en probeer een glimp van Alex op te vangen. In de drukte van de woonkamer zie ik zijn warrige haar en mooie ogen niet. Ik loop verder naar de keuken waar ik naast wat zoenende dronken stelletjes ook geen bekende gezichten zie. Ik besluit om door de keuken achter in de tuin te gaan kijken. Ik loop door de menigte in de keuken naar de achterdeur en doe deze open. Ondanks dat het februari is en het nog best koud is, is het zelfs in de tuin erg druk aan dronken mensen. Vanaf de deur zie ik Alex of de andere jongens niet. Ik besluit verder de dronken menigte in te gaan. Hier en daar duw ik wat mensen opzij om erlangs te kunnen. Dit levert me de opmerking "Uitkijken trut" op. Veel boeit me die opmerking niet. Ik zoek Alex. Als ik bij het zwembad ben aangekomen denk ik aan de overkant het warrige haar te herkennen. Hij staat met z'n rug naar me toe. Ik loop om het zwembad heen om een beter zicht te krijgen. Als ik 5 meter van de persoon vandaan ben weet ik het zeker. Het is Alex. Ik loop naar hem toe maar dan zie ik wat ik nooit had willen zien. Alex zijn lippen op die van de grootste trut ever. Charlotte. "What the actual fuck?!" roep ik. Alex draait zich om en staat er verschrikt bij. Charlotte grijnst vals naar me. "Miley het is niet wat het lijkt" roept Alex paniekerig. Hij stapt naar me toe maar ik doe een stap terug en steek mijn hand uit als teken dat hij uit mijn buurt moet blijven. Tranen lopen over mijn wangen. Hoe kan dit? Ik gaf hem al mijn vertrouwen. Hij was zelfs de eerste met wie ik ooit naar bed ben gegaan. Schijnbaar was mijn geroep nogal gehorig want Jennie en de jongens staan inmiddels om ons heen. "Miley laat het me uitleggen" zegt Alex hopeloos. Zonder erbij na te denken geef ik hem een klap in zijn gezicht en schreeuw ik "Hoe kon je?!". "Miley please" smeekt Alex. Jennie legt een hand op mijn schouder. "Nee Alex blijf uit mijn buurt" roep ik. Alex blijft herhalen dat ik naar hem moet luisteren. De jongens en Jennie kijken zwijgend naar ons. "Ik wilde hem niet geloven maar hij had gelijk" zeg ik. Met die woorden draai ik me om en loop ik weg. Jennie loopt achter me aan en legt een hand op mijn schouder. Tranen stromen over mijn wangen. Hoe kon dit gebeuren?