The Exchange Program

Hoofdstuk 68

Ik zit in de auto bij Alex op weg naar huis. Ik leun tegen het raam en kijk verliefd naar Alex. Ons moment op het strand leek wel een scene uit een romantische film. Ik voel me vrij en opgelucht dat we weer samen zijn. Dylan had gelijk. Ik ben jong en moet soms gewoon meegaan in alles in plaats van super realist Miley zijn. "Bevalt het uitzicht je?" zegt Alex lief met een kleine lach terwijl hij naar de weg staart. Ik knik blij en zeg verder niks.

Als we uiteindelijk thuis zijn stappen we beide uit de auto. Ik loop naar het portier achter me om mijn strandtas eruit te halen als ik opeens een kreun achter me hoor. Alex staat krom tegenover... Justin! Wat doet hij nu hier?! "Justin?" roep ik verbaasd. Hij luistert niet en begint verder met het inrammen op Alex die zichzelf ook probeert te verdedigen. Wat is hij aan het doen?! Ik ren ertussen en probeer ze uit elkaar te houden. "Kappen!" roep ik in het Nederlands en daarna in het Engels. Eindelijk blijven ze op hun plek staan en kan ik een zucht eruit laten. Twee sterke jongens uit elkaar houden is zwaar! "Justin wat doe je hier en waar sloeg dit op?" vraag ik verontwaardigd als ik hem aankijk. Justin kijkt nog steeds woedend naar Alex en daarna naar mij. "Wat er is? Wat er is? Hij heeft je pijn gedaan!" roept hij boos. Oké ik heb mogelijk Ella en Justin de afgelopen week vermeden. Onder andere om dit soort gezeik te voorkomen. Ik had misschien even moeten laten weten dat alles was uitgepraat.... Ik kijk Alex aan die nog steeds verbaasd is dat hij werd aangevallen door Justin en omdat hij geen woord Nederlands snapt.

"Justin het is oké. Alex en ik hebben dit alles uitgepraat en het bleek één groot misverstand" probeer ik hem uit te leggen. Justin kijkt me niet gelovend aan. "Geloof me Just. Er waren hier wat problemen met nogal een typische Amerikaanse badguy en barbie maar alles goed" probeer ik hem te overtuigen. Justin zucht maar laat zijn spanning nog niet los. Typisch mijn broer. Als hij het gevoel heeft dat hij gelijk heeft laat hij niet los. "Gaat het?" vraag ik als ik naar Alex kijk. Hij heeft een blauw oog, een bloedneus en zijn arm om zijn ribben geslagen. Alex doet niet meer dan pijnlijk knikken. Ik kijk terug naar Justin en vraag "Maar zeg eens, hoe kom jij hier opeens terecht?". Justins gezicht en houding gaat van spanning naar betrapt. "Ik..uh.. wilde alleen komen om te checken of je oké was. Je liet niks van je horen. Weet je, ik heb ook nog vakantie" zegt hij betrapt en slaat rood aan. Zo ken ik hem weer. Liefdevol en niet agressief. Ik loop naar hem toe en pak zijn hand vast. "Dat is lief van je Just. Ik had misschien ook wat van me moeten laten weten" antwoord ik en geef hem een knuffel. Eenmaal uit de knuffel kijkt Justin Alex aan. Hij loopt naar hem toe en steekt zijn hand uit. "Sorry maar als het om mijn zusje gaat ben ik nogal beschermend" legt hij uit. Alex lacht klein en zegt "Dat begrijp ik. Ik ben ook een enorme zak geweest maar ben enorm blij dat Miley me een tweede kans heeft gegeven". "Trouwens goed om te weten dat kracht in de familie zit want auw!" vervolgt Alex en kijkt me aan. Ik lach en loop naar ze toe. "Ho wacht even. Jullie zijn weer samen?" vraagt Justin verbaasd. Ik kijk hem aan. Normaal zou ik onzeker worden maar dit keer niet. "Ja sinds vandaag zijn we weer samen. Geloof me Justin ik heb er goed over nagedacht dus laat het" spreek ik hem toe. Justin lacht tevreden en zegt verder niks. "Kom dan gaan we naar binnen. Dan kun je Gabriële en Raul leren kennen" zeg ik en met z'n drieën lopen we naar binnen.