The Exchange Program

Hoofdstuk 38

Het is inmiddels avond en ik zit met mijn Macbook op bed. Alex heeft training dus die is nog niet thuis. Ik zag hem toen ik klaar was met school. Hij had gehoord wat er in de pauze was gebeurd tussen mij en Charlotte. Toen ik hem alles had uitgelegd schoot hij in de lach. Niemand heeft blijkbaar ooit een weerwoord gegeven tegen Charlotte, tot nu dan. Ik zit middenin een aflevering Riverdale als Ella me facetimed. "Hey El!" zeg ik als ik opneem. "Miles! Hoe isie?" vraagt ze blij. "Het gaat hier geweldig" antwoord ik blij. Ella haar ogen worden groot. "Heeft het soms met een jongen te maken?" glundert ze. "Misschien..." zeg ik lachend en een beetje onzeker. "OMG I knew it! Vertel me alles!" roept ze enthousiast. Ik vertel haar over de hele dag van gisteren. Als een fangirl stuitert ze de kamer rond en gilt ze. Zo erg dat haar gastmoeder komt checken of alles wel oké is. "Miles ik moet gaan, maar we appen nog!" zegt ze en hangt op. Wat een gek mens is ze ook. 

Ik besluit Justin ook maar eens te facetimen. Ik kan moeilijk voor hem gaan verbergen dat ik iets met de zoon van het gastgezin heb. "Hey Just!" roep ik als hij opneemt. "Miles! Hoe gaat het? Gaat het al beter met je?" vraagt hij direct. "Ja hoor. Ik heb steeds minder last van mijn enkel en met mijn hoofd gaat het top" antwoord ik. "Het is nooit goed in jouw hoofd dus lieg niet" lacht hij. "Hoe is het bij jullie?" vraag ik. "Goed. School is saai, mam en pap werken nog steeds zo veel als eerst en..." vertelt Justin maar valt op een gegeven moment stil. "Justin wat is er?" vraag ik lichtelijk bezorgd. "Euhm.. nou je kent Kira toch nog wel?" vraagt hij onzeker. Kira ken ik zeker. Kira en ik zaten samen in de kunstklas. Superaardig meisje. "Ja..." zeg ik afwachtend. "Nou.. euhm... zij en ik.. ik en zij... ze is mijn vriendin" stamelt hij. Mijn ogen worden groot. "Wat? En je vertelt het je zus niet eens?" roep ik. Hij lacht en zegt "Je bent zeg maar nu niet om de hoek om het je even te vertellen. Maar je vindt het wel oké?" Ik begin te lachen en zeg "Tuurlijk Just. Als jij blij bent, ben ik dat ook". "Gelukkig. Hoe is het daar verder" vraagt hij. Ja kak nu moet ik het ook wel opbiechten. Ik word rood en staar ongemakkelijk naar het scherm. "Miles.. er is iets. Vertel!" zegt hij met een lach. "Ja nou euhm.." stamel ik. "Ik heb met de zoon van mijn gastgezin" zeg ik snel. "Miles rustig ik versta er zo niks van" zegt hij lachend. Ik haal diep adem en herhaal het nogmaals. "Je hebt wat!" roept hij verbaasd. Het is even stil als hij dan zegt "Is hij wel goed voor je?". Justin is altijd zo beschermend geweest. Ik knik en leg hem samenvattend uit hoe Alex is. "Hhmm ik vertrouw het nog steeds niet. Kan ik hem eens spreken?". "Nee hij is nu naar voetbaltraining" antwoord ik. Hij zucht en kijkt me serieus maar ook blij aan. "Miles ik moet nu gaan. Maar we hebben het hier nog over" zegt hij. We zeggen elkaar gedag en hangen op.