The Exchange Program

Hoofdstuk 64

We zijn een uur later en ik pak mijn strandtas van mijn bed. Ik heb een kort zomerjurkje aangetrokken met daaronder mijn donkerblauwe bikini. Het is nu al 22 graden en ze voorspellen bijna 30 graden vandaag. Mijn haar heb ik los en heeft een behoorlijke slag erin zitten. Ik doe nog snel een paar canvas-sneakers aan en loop naar de trap. Ik zie Alex al in zijn T-shirt en zwembroek met slippers staan praten met zijn moeder. Ondanks dat ik bij mijn beslissing blijf, klopt mijn hart altijd sneller als ik hem zie. "Ik ben er klaar voor" zeg ik vrolijk als ik onder ben. Ik merk dat Alex me aanstaart en dat zijn mond een beetje openstaat. Ik bloos er lichtelijk van en voel me warm worden. Gabriële tikt zijn zoon aan om hem uit zijn trans te halen. Ik moet lachen om Alex zijn reactie. "Veel plezier" zegt Gabriële en ze loopt naar de keuken. "Zullen we dan maar?" zegt Alex met een onzekere lach. 

Twintig minuten later komen we aan bij het strand. De hele rit ernaartoe heeft Alex geen woord gezegd en zag ik werkelijk een zweetdruppel over zijn hoofd glijden. Was het van de warmte of van iets anders? Ik stap de auto uit en zet mijn zonnebril op. Ik laat de zonnestralen mijn huid raken en automatisch komt er een glimlach op mijn gezicht. Ik houd zoveel van dit weer! Samen lopen we naar het strand. Na een paar minuten zie ik de jongens en Jennie bij een plek vlakbij het strand café zitten. "Hey Miles!" zegt Jennie en ze geeft me een knuffel. "Hey!" antwoord ik terug en omhels haar ook. "Je ziet er fantastisch uit! Je kan je kleed wel naast de mijne leggen" zegt ze blij. Ik zet mijn strandtas neer en pak mijn donkerblauwstrandkleed eruit. Ik vouw hem uit en leg 'm naast de roodgekleurde van Jennie neer. Ik besluit eerst gewoon lekker in de zon te gaan liggen. Ik doe mijn jurkje en schoenen uit zodat ik alleen mijn bikini nog aan heb en doe mijn haar in een rommelige knot. Ik pak mijn zonnebrand uit mijn tas en draai me om. "Hey Jen wil jij mijn rug insme.." zeg ik tijdens het omdraaien maar Jennie is weg. Ik zie haar op de schouders van Matt weggedragen worden richting de zee en de andere jongens zijn mee gerend. Ik lach om het aanzicht totdat ik me besef dat Alex naar me staat te kijken. Als hij door heeft dat ik het doorheb schraapt hij zijn keel en vraagt "Wil je dat ik je help?". Uhmmm kan dit? We zijn vrienden toch? Gewoon vrienden... "Uh ja is goed" zeg ik aarzelend en geef hem de zonnebrand. Ik rol op mijn buik en leun op mijn armen starend naar mijn kleed. Zodra zijn handen mijn schouderblad aanraken word ik enorm warm van binnen. Alsof er kleine schokjes door mijn lichaam heen gaan. Op elke beweging van zijn handen merk ik dat mijn lichaam naar hem verlangt. Mijn adem stokt regelmatig als reactie. Van mijn schouders, naar mijn rug tot aan mijn onderbenen. Elke aanraking voelt geweldig. Door het heerlijke gevoel van zijn aanraking en de warme zon merk ik dat ik langzaam in slaap val. Net voordat ik volledig wegval hoor ik zijn warme stem in mijn oor fluisteren "Ik zal altijd van je houden".