The Exchange Program

Hoofdstuk 63

Alex

Sinds Miley en ik 'gewoon vrienden' zijn is het best ongemakkelijk tussen ons geworden. Ik vind het zo jammer dat ze onze relatie niet nog een kans wil geven omdat ze hier maar tijdelijk is. Maar ik moet het maar nemen zoals het is. Als ik iets heb geleerd in de korte tijd dat ik Miley ken, is dat je haar niet moet tegenspreken. Wat lastig is aangezien mijn gevoel zegt dat ik bij haar moet blijven. Matt belde vanochtend om te vragen of Miley en ik meegingen naar het strand vandaag. Het is voorjaarsvakantie en het wordt warm vandaag. Ik had gezegd dat ik wel meega maar dat ik Miley nog moest vragen. Ik klop bij haar deur en wacht op een reactie. "Binnen" antwoordt ze. Ik kom voorzichtig binnen en sluit de deur rustig. "Hey" zeg ik vriendelijk en loop ongemakkelijk naar het eind van het bed. "Hoi" zegt ze geconcentreerd en starend naar haar laptop. "Zit je nog steeds aan schoolwerk? Miles het is vakantie!" zeg ik lachend. "I know I know maar ik ben bijna klaar. Dan hoef ik niks meer te doen" antwoordt ze nog steeds kijkend naar mijn scherm. Het is een tijd stil. Zonder het bewust door te hebben staar ik haar aan en kijk ik ongemakkelijk door de kamer heen. Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. "Vertel. Waarvoor ben je hier" zegt ze. Ik schrik op uit mijn gedachte waar ik in zat om me van de ongemakkelijk situatie af te leiden. "Ik..uhm..wilde vragen of je mee gaat naar het strand. De jongens en Jennie gaan en ik dacht misschien wil je wel mee" stamel ik lichtelijk. Kom op Alex, lekker weer verwoord. Het is Miley maar, daar kan je toch wel normaal tegen praten? Ze kijkt op van haar scherm met een serieuze blik. Ohnee heb ik iets verkeerds gezegd? Zijn we toch niet zulke vrienden die afspreken? Een angst bekruipt me langzaam. Opeens verandert ze haar gezicht met een grote lach "Dat lijkt me superleuk! Hoe laat?" vraagt ze. Ik zeg opgelucht en met een lach "Over een uurtje hier vertrekken?". Ze knikt waarna ik de kamer verlaat. Ik doe haar deur dicht en leun er even tegenaan. Was ze me nou in de maling aan het nemen? Een lach verschijn er op mijn gezicht. Ik hou nog steeds zoveel van haar. Ik zal haar nooit los kunnen laten.