The Exchange Program

Hoofdstuk 74

Het is de volgende ochtend en ik voel de stevige arm van Alex om me heen geslagen. Zodra ik mijn ogen opendoe heb ik spijt. De heldere zon bezorgt me een knallende hoofdpijn. Ik kreun van de irritatie en de pijn en trek het dekbed over mijn hoofd. "Goedemorgen. Heeft er iemand een kater" zegt Alex met een lach en zijn ochtendstem. Ik kreun als antwoord en probeer soort van terug in slaap te vallen. Hij verstevigd zijn greep in een stevigere knuffel en plaatst kusjes in mijn nek. "Ik ga wel even wat ontbijt halen" zegt hij. Ik voel hem opstaan uit bed en hoor hem de kamer uit gaan. Heerlijk. Kan ik nog even slapen.

De rust duurt niet voor lang want een enthousiast blije Jennie komt de kamer ingestormd. "Hey Miles goedemorgen!" roept ze blij. Ik kreun voor de zoveelste keer deze ochtend. "Verdomme Jennie. Iets zachter alsjeblieft. Mijn hoofd knalt uit elkaar" mopper ik geïrriteerd. Hoe kan het in vredesnaam dat zij geen kater heeft en ik wel?! "Kom op Miles. We gaan vandaag superleuke dingen doen. Kom uit bed!" roept ze blij. Dacht het even niet. Als Jennie merkt dat ik me niet ga verplaatsten en onder de deken blijft voel ik opeens een hand aan mijn enkel. "Nee Jen niet doen!" roep ik geïrriteerd. Binnen no-time lig ik op de grond buiten het bed. Gelukkig had ik mijn pyjama nog aan. Ik kijk haar boos aan en zie dat ze al helemaal aangekleed is. Die heeft er dus echt zin in. Ze steekt een hand uit die ik maar aanneem omdat ik anders niet weet hoe ik overeind ga komen. Als ik net overeind sta hoor ik een klap van onder uit het huisje komen en wat gevloek. Jennie en ik kijken elkaar gauw aan met niet-begrijpende blikken en rennen naar onder. Wat we daar aan treffen laat mijn ochtendhumeur meteen verdwijnen.

Overal ligt beslag. Op de muren, het aanrecht, de kastjes en over de jongens heen. De één kijkt nog verbaasder dan de ander van wat er zojuist is gebeurd. Jennie en ik bescheuren het van het lachen. Als we uitgelachen zijn vraag ik "Goed. Wat is hier gebeurd?". "Het idee was om ontbijt te maken" begint Alex. "Maar schijnbaar is het ontbijt een bom geworden" vervolgt Matt. "Goh nee joh. Zou je denken" lach ik sarcastisch. "Miley en ik ruimen dit wel op en maken wel wat ontbijt. Gaan jullie je maar even douchen want jullie lijken net lopende pannenkoeken" zegt Jennie. De jongens vinden dat een prima idee en verlaten de keuken. Alex geeft me nog snel een zoen voor dat hij gaat. "Goed, jij koken ik schoonmaken?" zegt Jennie. Ik knik en pak er een paar pannen bij. Met twintig minuten is de keuken weer schoon en staan er pannenkoeken, wentelteefjes en gekookte eieren met drinken op tafel. Als de jongens weer binnenkomen kijken ze ons verrast aan. Ze gaan zitten en samen beginnen we met eten. "Mijn god dit is zo lekker" zegt Scott die aan het genieten is van een wentelteefje. "Miles, jij bent vanaf nu de chef" lacht Jennie. Alle ogen kijken mij aan. "Heb jij dit gemaakt?" vraag Scott verbaasd. Ik knik lachend. "Dan ben jij de schoonmaakster vanaf nu" lach ik naar Jennie en steek mijn tong uit. Jennie kijkt me voor een seconde nep-boos aan en steek ook haar tong uit. "Dus wat gaan we vandaag doen?" vraagt Matt als hij z'n laatste stukje pannenkoek op heeft.