The Exchange Program

Hoofdstuk 35

Als ik me terug trek kijk ik in zijn mooie bruine ogen. Beide kijken we elkaar verliefd aan. Alex veegt met zijn hand een pluk haar achter mijn oor en trekt me dan naar zich toe. Samen kijken we naar het prachtige meer wat de sterrenhemel reflecteert. Er wordt geen woord gezegd. Beide genieten we van dit gelukkige moment.

De ochtend erna word ik wakker doordat iemand mij wakker schud. "hhmm slapen" mompel ik. Als ik een kus op mijn wang voel open ik mijn ogen. Een glimlach komt spontaan op mijn gezicht. "Morning beautiful" zegt Alex die al met een hoodie en jeans al klaar staat. "Morning" antwoord ik terug. Ik ga recht op zitten en probeer wakker te worden. "Zal ik je even helpen met klaarmaken aangezien we over 20 minuten naar school moeten" zegt hij terwijl hij zijn hand op mijn knie legt. Mijn ogen worden groot. Ik pak mijn telefoon erbij. Hoe laat is het dan wel niet?! Mijn telefoon geeft 7:50 uur aan. "Rustig Miles. Ik help je wel" zegt Alex die blijkbaar zag dat ik in paniek raakte. Hij pakt mijn hand en trekt me uit bed. "Lukt het je om je zelf te verzorgen? Dan ga ik ontbijt regelen" zegt hij. Ik sla mijn armen om zijn nek heen en knik. Hij geeft me een kus en verlaat mijn kamer. Ik hink naar de badkamer en schrik van mijn eigen spiegelbeeld. Hoe kan hij me nog aantrekkelijk vinden als mijn haar ontploft is? Snel borstel ik mijn haar, was mijn gezicht en poets mijn tanden. Als laatste doe ik nog wat mascara op en deodorant. Ik hink terug naar mijn kamer waar ik snel een donkerblauwe hoodie en jeans uit de kledingkast grijp en aantrek. Zodra ik de knoop van mijn broek dicht heb komt Alex al binnen met een dienblad vol ontbijt. "Vroeg je moeder zich niet af waarom je zoveel eten meenam?" vraag ik terwijl ik het kommetje yoghurt pak. "Mam en pap zijn beide al naar werk" zegt hij en gaat naast me zitten. Alex begint ook aan zijn ontbijt en samen praten we nog wat verder.

Als we op school zijn aangekomen helpt Alex me uit de auto. Hij geeft mij de krukken maar houdt mijn schooltas bij zich. Wat een gentleman, haha. Samen lopen we naar de jongens waar Jennie ook al bij staat. We begroeten iedereen en daarna wil ik met Jennie weglopen. Ik neem mijn tas over van Alex en voordat ik kan weglopen trekt hij me terug. Hij drukt zijn lippen op de mijne en ik voel gewoon 4 paar ogen mij aanstaren. Als ik terugtrek en met Jennie wil weglopen zie ik verschillende blikken. Jennie wil bijna gillen van enthousiasme, Scott zijn mond staat wagenwijd open en Matt en Dylan geven Alex een knipoog. Als ik met Jennie wegloop van de jongens kijkt ze me aan en zegt "Vertel me alles!".