The Exchange Program

Hoofdstuk 49

Langzaamaan word ik wakker en open mijn ogen. "Hey" antwoord ik zacht met een lach. "Morning" zegt Alex met een lach terug en streelt over mijn wang. Ik doe mijn ogen weer dicht om rustig wakker te worden en denk terug aan gisteravond. Het was geweldig. Bijna magisch te noemen.

Opeens wordt er geklopt op de deur. "Ragazzo, sei ancora sveglio?" hoor ik Gabriële aan de andere kant van de deur zeggen. Oh my god. Ik lig hier naakt in bed met haar zoon. Ik schiet direct omhoog en kijk Alex verschrikt aan en houd de deken strak vast. "Ga snel via de badkamer naar jouw kamer" fluistert Alex. Dat is wel echt een voordeel van dit huis. Ik knik en ren naakt richting de badkamerdeur. "Alex?" vraagt Gabriële. "Un momento, mamma" roept Alex. Oh man wat is Italiaans toch een mooie taal. Ik lach en Alex gooit snel al mijn kleding richting mij. Snel ren ik met mijn kleding de badkamer op en sluit de deur. Een zucht verlaat mijn mond en ik blijf bij de deur staan. Ik hoor Alex en Gabriële praten. Ondertussen kleed ik me snel om en kam ik mijn haar. Ik hoor Gabriële vragen of Alex gisteravond een meisje hier had. Ik hoor hem praten dat dat klopt. Oh nee gaat hij het nu al vertellen? Ik volg het gesprek mee en hoor dat Alex het gesprek probeert af te kappen. Als ik hoor dat Gabriële haar wil ontmoeten lach ik. Wat is dit ook dubbel.

Ik loop naar mijn kamer en bekijk het kettinkje van Alex in de spiegel. Het is een klein hartje maar niet te klein. Gewoon perfect. Opeen wordt er op mijn deur geklopt. Ik open de deur en Gabriële staat er. "Oh hey goedemorgen" probeer ik verrast te zeggen. "Goedemorgen lieverd. Ik kom even kijken hoe jouw Valentijnsdag was gisteren" lacht ze. Oh euh wat ga ik zeggen. "Wel goed hoor. Niet veel bijzonders" probeer ik geloofwaardig te zeggen. "Nou zo te zien heb je een goede aanbidder" zegt ze met een lach en wijst naar de bos rozen en mijn kettinkje. Ik kleur rood en weet niet meer wat te zeggen. "Lijkt erop dat iemand erg veel om je geeft" zegt ze vriendelijk. Ik knik en laat een stilte vallen. "Ik ga maar eens boodschappen doen. Veel plezier vandaag" zegt ze met een knipoog en loopt weg. Ik doe de deur dicht en sluit mijn ogen voor een moment. Ik laat een zucht en besef me maar al te goed dat we dit niet kunnen volhouden. Ik wil niet tegen haar liegen. Ze is zo vriendelijk en lief. Twee armen slaan zich om mij heen en een kus wordt in mijn nek geplaatst. "Zag ik nou dat je niks meer kon zeggen tegen mijn moeder?" lacht Alex tegen mijn huid. "Het is ook niet gemakkelijk om tegen haar te liegen. Ze heeft alles eraan gedaan om mij hier welkom te laten voelen" lach ik klein. Ik draai me om en kijk hem aan. "We kunnen dit niet lang zo volhouden" zeg ik. Alex zucht en knikt. "Dus wat wil je doen vandaag?" vraagt hij blij.