De uren gaan snel voorbij en voor ik het weet is het alweer lunchpauze. Als ik het klaslokaal uitloop, loopt Jennie naast me. Ik vind haar vrij stil en rustig voor een Amerikaans meisje. Ze heeft nog geen woord tegen me gezegd.
Als we de kantine binnen lopen gaat haar mond eindelijk open. "Kom je bij mij zitten? Dan zit je niet alleen" zegt ze zacht. Ik kijk haar aan en met een vriendelijke lach knik ik. Eerst halen we ons een broodje bij de kantine dames en daarna zetten we ons neer in de hoek van de kantine. Alweer zegt Jennie niet veel. En iets zegt me dat het niks te maken heeft met dat ik nieuw ben. "Mag ik iets vragen?" vraag ik dan uiteindelijk aan haar. Ik weet dat ik dit misschien niet moet vragen maar mijn nieuwsgierigheid neemt de leiding. Jennie knikt terwijl ze eet van haar broodje. "Het kan aan mij liggen maar het valt me op dat je niet zo veel praat" zeg ik. Ze kijkt me aan met een blik van 'wat zeg je?'. "Sorry. Ik wilde niets verkeerds zeggen." excuseer ik me en neem snel een hap van mijn broodje. Jennie zucht en zegt dan "Het is niet erg. Ik ben nou eenmaal niet zo'n prater. Het heeft niks met jou te maken". Opgelucht haal ik adem. Ik dacht serieus dat ik haar had beledigd. Ik knik begripvol en nadat ik een slonk van mijn water drink vraag ik aan haar "Hoe is deze school eigenlijk? En de mensen hier?". "Wel oké hoor. De lessen zijn zoals overal saai, het kantine eten valt wel mee zoals je ziet en de sportkleding net niet te kort" zegt ze waarbij het laatste met iets meer sarcasme. "De mensen zijn hier wel oké. Er zijn veel groepjes zoals de sporters, influencers en de populaire kids. Maar ook de normale groepjes zoals dat jongensgroepje daar" vervolgt ze en wijst naar het groepje van Alex. Mijn blik hangt even vast als ik kijk naar Alex. "Miley? Hallo?" zegt Jennie. Ik laat mijn blik los en kijk weer naar Jennie. "Sorry" zeg ik een beetje betrapt. "Keek je nou naar Alex de Ponte?" vraagt ze lichtelijk verbaasd. "Eeuhh nee. Ik herkende hem. Ik woon bij hem het komende half jaar" zeg ik ontkennend. Jennie's ogen worden groot. "Dan heb je het niet slecht getroffen. Alex is erg geliefd hier op school alleen houdt hij zicht niet bezig de populaire mensen" zegt ze.
Als ik mijn eten op heb loop ik even naar de wc's. Op mijn weg er naartoe knal ik vol tegen iemand aan in de drukte van de kantine. Als ik op sta van de grond staat er meisje voor me. Ze kijkt super boos en roept "Kun je niet uitkijken trut". Pardon? Dit meisje weet duidelijk niet tegen we ze praat. Ik laat niet over me heen lopen. "Wat zei je?" vraag ik haar geïrriteerd. Ze kijkt verbaasd terug. Ze is schijnbaar geen tegenreactie gewend. "Ik zei dat je een trut was. Ben je doof ofso?" roept ze beledigend. Oké ik ben er klaar mee. "Luister barbie, als jij niet zo veel make-up op zou hebben zou je zelf kunnen uitkijken waar je loopt" zeg ik scherp terug. De mensen om ons heen hoor je hun adem in houden en het meisje wordt super kwaad. "What the fuck denk je wel niet wie je bent slet?" roept ze en haar hand raakt mijn gezicht. Auw! Nu ben ik hier echt klaar mee. Als ik mijn hand uithaal om een mep terug te geven wordt mijn hand tegengehouden. Ik kijk om en zie Alex mijn pols vasthouden en kijkt me niet begrijpend aan. "Miley gaat het?" vraagt hij lichtelijk bezorgd. "Charlotte waar the fuck slaat dit op?" vervolgt hij boos. "Waarom neem je het op voor dat wicht, Alex? Ze is toch niet jouw type?" zegt het meisje wat schijnbaar Charlotte heet vals. "Het boeit niet wie zij is Charlotte. Je bent gek" roept Alex. Hij keert haar de rug toe en bekijkt me bestuderend aan. "Gaat het?" vraagt hij nogsteeds lichtelijk bezorgd. "Jawel. Alleen barbie hier knalde tegen me aan met haar foundationmuur" opper ik geïrriteerd op. Alex lacht en zegt "Jij houdt echt geen blad voor me mond he. Je hebt lef. Iedereen omzeilt Charlotte vanwege haar commentaar" zegt Alex. "Mag ze bij me proberen maar dan zal ze spijt hebben" zeg ik terug. Alex lacht weer en loopt terug naar zijn vrienden. Die lach klinkt zo warm en oprecht. Wow wacht even. Echt niet, alleen een verliefd persoon zegt zoiets. Ik ben niet verliefd.
JE LEEST
The Exchange Program
Teen FictionMiley is een Nederlands meisje wat in Rotterdam geboren en getogen is samen met haar tweelingbroer Justin. Ze zit in haar derde jaar van school als zich het volgende project aankondigt, het uitwisselingsprogramma. Voor een half jaar lang gaat ze sch...
