The Exchange Program

Hoofdstuk 83

Het is zover. Het is 12 juli wat betekent dat ik Amerika achterlaat en zo ook mijn vrienden en Alex. Ik keek zolang op tegen deze dag. Wat gek is want als je me zes maanden geleden dat vroeg zou ik juist blij zijn. Samen met Alex, Gabriële en Raul sta ik op het vliegveld. Ik neem alvast afscheid van Gabriële en Raul. "Bedankt voor jullie gastvrijheid en gezelligheid. Ik ga jullie missen" zeg ik met waterige ogen. "Wij jou ook Miley. Kom goed thuis en we houden contact!" zeggen ze beide en geven me een knuffel. Samen met Alex loop ik door tot het incheck gedeelte. Hand in hand lopen we in stilte naar de incheckbalie. "Dit is het dan. Miley ik ga je zo verschrikkelijk missen" zegt Alex emotioneel en trekt me in een knuffel. Ik begin te huilen. Ik wil hier totaal niet weg. Ik wil niet gescheiden zijn van de jongen waar ik zoveel van houd. "Sshhtt Miley. Het komt goed. We appen, videobellen en in de vakanties kijken we om elkaar te zien oké?" zegt hij als hij mijn tranen wegveegt maar zelf een traan laat. Ik knik en zeg "Ik hou van je Alex". "Ik ook van jou Miles" zegt hij met nog een traan en geeft me een zoen. Alex haalt een envelop uit zijn broekzak en zegt "Maak deze open als je in het vliegtuig zit oké?". Ik pak de envelop twijfelend aan en zeg lachend "Dit is toch geen dumpbrief of wel?". Alex lacht zwak en zegt "Nee absoluut niet. Het tegenovergestelde". Na nog een lange knuffel en zoen nemen we afscheid. "Dag Alex" snik ik. "Tot gauw lieve Miles" zegt hij met een lach en loopt richting zijn ouders. Tot gauw?

Na een paar uur wachten zit ik in het vliegtuig. Ik pak mijn laptop en zet deze op tafel. De brief van Alex pak ik er ook bij. Ik zucht even diep en maak de brief open.

Lieve Miles,

Als je dit leest zit je als je je hebt kunnen inhouden nu hoog tussen de wolken. Wat had ik nu graag bij je willen zijn, helaas kon dat niet. Wat jij mij het afgelopen half jaar hebt gegeven is niet in woorden te beschrijven. Voor dat ik jou leerde kennen was ik niet zoals ik had willen zijn. Ik hing rond met de jongens en was nog steeds aan het bijkomen van mijn fouten in het verleden. Het allereerste moment dat ik jou zag was het alsof ik een nieuw leven startte. Je mooie lach en ogen zaten constant in mijn hoofd. Ik kon niet anders dan aan jou denken. Ik was dan ook zo blij toen we eindelijk echt samen waren. Best wel gek eigenlijk want dat had ik nooit verwacht na onze eerste ontmoeting in de badkamer. Ik kan er nu enorm om lachen en ik weet dat jij dat nu ook doet. Ik zou geen goed vriendje zijn als ik je zomaar zou laten gaan en zonder een verassing. Jawel, het afscheidsfeestje was niet mijn enigste verassing. Had je niet gedacht van deze jongen ofwel dan? Het afgelopen half jaar heb je jouw thuis opgegeven om het mijne te ontdekken. Je hebt me versteld doen staan hoe je bent en het heeft me nogal nieuwsgierig gemaakt waar het meisje dat mij zo gelukkig maakt en compleet laat voelen vandaan komt. Daarom zullen we elkaar niet erg lang hoeven te missen. Ik kom namelijk vanaf komende herfst tot de zomer naar jou toe als uitwisselingsleerling! Ik heb al weten te regelen dat jouw gezin mijn gastgezin gaat worden, dus houd je wel wat plaats over voor mij daar? Het zal zeker wennen voor mij zijn om naar dat kleine landje te komen zonder mijn ouders en onze vrienden maar ik heb gezien dat jij het kon dus zal het mij toch ook wel lukken. Ik ga deze brief nu afsluiten want je zult wel enorm moe zijn van het afscheid nemen en de reis. Lieve Miley ik hou van je en jij maakt mij compleet. Laat me weten als je bent geland en we zien ons snel!

Liefs,

Jouw Alex

Tranen lopen over mijn wangen maar ook een glimlach staat op mijn gezicht. Hij is echt de liefste jongen ooit en hij komt gewoon naar Nederland toe! Ik kan het gewoon niet geloven. Dit maakt het afscheid uiteindelijk toch iets minder zwaar. Ik kijk uit het raampje naast me en laat het afgelopen half jaar nogmaals door mijn hoofd gaan. Ongelofelijk dat in een half jaar tijd je leven zo kan veranderen!