The Exchange Program

Hoofdstuk 34

Alex

Samen met Miley, Matt en Jennie zit ik in het restaurant van de Space Needle. Ik kijk in de menukaart wat ik me voor eten ga bestellen. Ik voel dat Matt die naast mij zit me aan tikt. Ik kijk hem aan en aan zijn hele blik te zien is hij iets van plan. Hij kijkt naar mij dan naar Miley en dan weer terug naar mij. Nee hij gaat toch niet een gesprekje tussen mij en Miley proberen te fixen he. Ik deel een blik naar hem uit van 'niet doen' maar het stopt hem niet. "Zeg Miley, hoe vind je het hier nu je hier al een tijdje bent?" vraagt Matt met een lach. Miley kijkt op van haar menukaart en antwoordt "Wel leuk. Nog steeds moet ik aan sommige dingen wel wennen". Ik zie dat Matt een lach op zijn gezicht krijgt. 't Is 'm weer gelukt hoor. "Vertel dan eens wat hier anders is dan waar jij vandaan komt" vraagt Jennie nieuwsgierig. Miley denkt even na en zegt dan "De manier van leven is hier heel anders, de porties qua eten zijn hier veel groter en mensen zijn hier ook veel anders". Bij haar laatste antwoord schrik ik wel. Vind ze mij ook anders? Slecht anders of goed? "Hoe bedoel je dat mensen hier anders zijn?" vraagt Matt. Ja man maakt de spanning nog wat hoger. "Nou hier zijn de mensen veel enthousiaster en aanweziger. In Nederland zijn mensen veel terughoudender en wachten meer af" antwoordt ze. Jennie en Matt beginnen te lachen "Jij en terughoudend? Afwachten?" lachen ze beide. Ik lach opgelucht mee. "Wat?" vraagt ze verbaasd. "Miles het is dat we weten dat je niet van hier bent maar aan alles lijk je net zoals ons" lacht Jennie. Miley begint ook te lachen. Ze is inderdaad net zoals ons. "Oké oké ik snap jullie. Maar ik heb ook niet gezegd dat IK terughoudend ben" lacht ze.

Na nog twee uur te hebben gepraat en heerlijk te hebben gegeten zijn we weer onderweg naar huis. Samen met Miley droppen we Matt en Jennie bij hun thuis af en rijden door. "Vond je het leuk deze avond?" vraag ik Miley terwijl ik rustig naar de weg voor me kijk. Ik zie in mijn ooghoek dat ze me met een glimlach aankijkt. God wat is ze mooi als ze lacht! "Ik vond het heel erg leuk" antwoordt ze. Een glimlach verschijnt nu ook op mijn gezicht. "Vind je het goed als ik je nog een plek laat zien?" vraag ik. Ik moet dit plan nu echt doorzetten net zoals Matt zei, het is nu of nooit. "Nu?" vraagt ze. "Ja maar natuurlijk als jij dit wil. Als je naar huis wilt gaan we naar huis" zeg ik begripvol. Ze legt hand op de mijne die ik op de poke heb en ze kijkt me aan. "Ik wil het graag zien" antwoordt ze. Oké dan here we go!

We rijden voor nog een kwartier in een bosgebied. De sfeer in de auto is rustig. Alhoewel ik toch lichtelijk zenuwachtig ben. Stel voor ik heb het allemaal verkeerd begrepen en ze vindt mij toch niet leuk. Als we aankomen bij een zandplek stappen we uit. Ik kijk haar aan en steek mijn hand uit naar haar. Ze pakt mijn hand met een glimlach vast en samen we lopen we op een pad in het bos. Onze aanraking geeft me een warm en fijn gevoel. Diep van binnen hoop ik dat het niet de laatste zal zijn. Na een paar minuten komen we aan bij een grasveldje dat ligt aan een groot meer. Ik dacht dat Miley het uitzicht met de sterrenhemel wel leuk zou vinden. Daarnaast is het hier rustig. Ik ga zitten op de grond en doordat we elkaars handen nog vast hebben trek ik haar met me mee op de grond. Ik kijk haar aan en vervolgens naar het meer. Ik denk dat ik het er maar gewoon moet uitgooien en kijken hoe zij reageert. "Miley ik moet iets bekennen" zeg ik een beetje onzeker. Kom op Alex je kan het bemoedig ik mezelf. Ik kijk haar aan en vertel verder "Ik wil niet dat het ongemakkelijk wordt tussen ons maar ik kan het niet langer voor me houden. Sinds het moment dat ik je zag vind ik je leuk. Je ben prachtig, leuk, lief, grappig, gewoon geweldig en ik ". Voor ik verder kan praten onderbreekt ze me. Ze legt haar hand op mijn wang en drukt haar lippen op de mijne. Ik ben totaal verrast maar ga erin mee. Als ze terugtrekt kijkt ze me aan en zegt "Ik hou ook van jou".