The Exchange Program

Hoofdstuk 16

*Alex*

Ik word wakker en ben erg moe. Na het bericht dat we geen school zouden hebben vandaag heb ik met de jongens hier gezeten tot 1 uur s'nachts. We probeerde te gamen alleen ik was afgeleid van het gehuil van Miley. Zo afgeleid dat ik zelfs niet goed in slaap kwam. Ik zie op de klok dat het 7 uur in de ochtend is. Ik kom niet meer in slaap en besluit naar onder te gaan.

Onderweg naar de keuken knal ik tegen de trap op wat me laat denken dat ik waarschijnlijk nog half slaap. Ik loop de keuken in en zie Miley aangekleed en wel ontbijten. Ze ziet er moe uit en haar ogen zijn gezwollen. "Kun jij ook niet slapen?" vraag ik. Ze kijkt me vragend aan en vraagt wat ik daarmee bedoel. Ow ja. Ik heb haar niet verteld dat we geen school hebben vandaag aangezien ik vermoedde dat ze al sliep toen ik het bericht ontving. "Gisteravond kwam bericht dat er vandaag geen school is. Iets met een spoedvergadering ofso. Weet ik veel" zeg ik slaperig. "Meen je dit? Ik dacht dat we school hadden vandaag" zegt ze humeurig. Ik begrijp haar wel. Ik zou ook pissed zijn als ik net zo goed had kunnen blijven slapen. Ik zeg er niet veel op en loop semi-slaapwandelend naar de koelkast om mezelf ook wat ontbijt te maken.

Als het middag is zit ik op mijn kamer te bedenken wat te doen. Miley heeft zich niet meer laten zien sinds het ontbijt. Ze zal waarschijnlijk zich op bed genesteld hebben en is denkelijk niet van plan er snel van af te komen. Mijn gedachtes gaan terug naar gisteravond. Haar gehuil deed me vreemd genoeg pijn. Ik snap er zelf niks van. Ik houd me normaal alleen op aan mijn vrienden en de rest boeit me niks. Maar bij Miley is het anders. Mijn hart brak gisteren toen ik haar zo hoorde. Ik besluit toch met haar te gaan praten. Ze moet weten dat ze niet alleen is en met iemand hier kan praten als ze zich rot voelt.

Ik loop mijn kamer uit en klop op haar deur. "Ja?" komt eruit haar kamer. Ik doe de deur open en zie Miley in de donkere kamer zitten. Haar gezicht wordt verlicht met het beeldscherm van haar laptop. "Hey stoor ik?" vraag ik zacht. "Euh nee. Wat is er?" vraagt ze. Ik loop naar de rand van haar bed en ga erop zitten. Ik kijk langs haar om niet intimiderend over te komen en vraag dan "Miley hoe gaat het nou met je?". Blijkbaar snapt ze m'n vraag niet helemaal en vraagt "Hoe bedoel je?". Ik zucht en zeg "Zoals ik het zeg". "Ik voel me oké" antwoordt ze terug. "Miley je kunt me vertrouwen. Ik heb je gisteravond de hele avond horen huilen" beken ik met een warme lieve stem. Ik merk dat ze soort van schrikt. "Miley. Nu eerlijk. Hoe voel je je?" herhaal ik mijn vraag. Ik zie aan haar ogen dat ze twijfelt. "Ik mis gewoon mijn familie en vrienden" zegt ze. Ik sta op en loop naar de zijkant van het bed waar ze zit en ga naast haar zitten. "Ik snap je heel goed. Ik voelde me ook zo toen ik hier kwam wonen" beken ik. Ze blijft stil. Volgens mij wilt ze zich groot houden voor me maar ik vind niet dat ze dat hoeft. "Miley je kunt me vertrouwen." Zeg ik nogmaals. Zonder er bij na te denken leg mijn hand op de hare. Ze schrikt ervan en trekt haar hand weg. "Sorry. Ik wilde je niet laten schrikken" excuseer ik me. Wat was dat ook voor een actie van me?!

Het blijft een tijdje stil in de donkere kamer. Ik wil haar niks opdringen. "Ik mis gewoon iedereen. Gisteren sprak ik mijn broer. We zijn nog nooit zolang van elkaar gescheiden geweest. Hij vertelde me over hoe het thuis ging. En ik mis ze gewoon zo erg" zegt ze opeens en begint te huilen. Ik sla een arm om haar heen en wrijf met mijn hand geruststellend over haar rug. Deze omhelzing voelt zo fijn. Als ik haar los laat uit de omhelzing kijken we elkaar aan. De sfeer in de kamer verandert. Ik veeg een paar tranen van haar gezicht zonder het oogcontact te verbreken. Zonder er controle over te hebben komt mijn gezicht steeds meer dichter bij die van haar. De afstand tot onze lippen worden kleiner en kleiner als dan... Onze lippen raken elkaar. Haar lippen zijn zo warm en zacht. Een warm gevoel kruipt in mij. Ik begrijp dit niet.

Ik trek terug en vlucht haar kamer uit. Ik laat Miley verbaasd achter en ren snel mijn kamer in en zet de deur op slot. What the hell just happend?