A new start

Part fifty - seven

Maddie

Met een slaperige kreun open ik mijn ogen. Ik voel naast me, in de veronderstelling dat Reece naast me zou liggen, maar hij is er niet. Leunend op mijn ellebogen kom ik overeind en kijk zijn kamer door, maar Reece is niet te zien. Als ik op de wekker kijk op het nachtkastje zie ik dat het pas tien uur is, wat erg vroeg is als je denkt aan het feit dat we het grootste gedeelte van de nacht niet hebben geslapen.
Zijn handen voel ik nog over mijn huid glijden en zijn kussen tintelen nog steeds op bepaalde plekken. Met een kleine glimlach denk ik terug aan gisteravond en even bijt ik op mijn lip, maar ik schrik op uit mijn gedachten als ik zacht gestommel hoor uit de woonkamer. Ik sla het dekbed van mij af en loop in enkel een nieuw slipje en een shirt van Reece de woonkamer in.
Aangekleed en wel zit hij op de bank en staart hij naar de tafel.
'He.' fluister ik. Het is duidelijk dat hij opschrikt uit zijn gedachten, en wanneer zijn ogen de mijn ontmoeten kijk ik recht in zijn donkere diepte.      'Wat is er?' 'Dat kan jij mij vertellen.' Niet begrijpend kijk ik hem aan en wanneer ik naar de tafel kijk zie ik mijn telefoon liggen. Ik frons mijn wenkbrauwen en laat me langzaam naast hem op de bank zakken, maar zodra ik zit staat hij op. Het loopt om de tafel heen en slaat zijn armen over elkaar. 'Waarom stuurt iemand jou dreigberichten?' Ik kijk op en voel de blos van mijn wangen wegtrekken. Ik bijt op mijn lip en pak voorzichtig het toetsel vast. Een nieuw bericht licht op en ik zweer dat mijn hart voor enkele seconden stopt met kloppen.

Anoniem 08.22
Dus jij begint dood leuk aan een relatie met een andere guy terwijl jij ons hier achter laat met die lul? Jij vuile achterbakse slet! Ik walgde al van je, maar dit slaat alles! Ik hoop dat ze er ooit achter komen wat je heb gedaan, anders zorg ik er wel voor, drie keer raden wat er dan gebeurd...

Bijgevoegd een foto van Reece en mij terwijl we elkaar omhelzen in de gang, vlak voordat Mae en ik gingen shoppen.
'Waarom lees je mijn berichten?' weet ik fluisterend uit te brengen. Zijn ogen worden groot en hij bijt zijn kaken op elkaar. 'Jij wordt bedreigd dat is wat je me te zeggen heb?' Hij snuift en ontwijkt mijn blik. Hij draait zich om en laat zijn hoofd in zijn nek vallen. 'Ik werd wakker toen je telefoon begon te trillen. Ik wilde het niet lezen, ik dacht dat het mijn telefoon was. Ik wilde weten wie er in vredesnaam zo vroeg het gore lef had om mij wakker te maken terwijl ik zo'n nacht achter de rug had,' Hij haalt diep adem en draait zich naar mij om. 'Maar dan zie ik dat bericht en was meteen klaar wakker. En twee minuten later werd je gebeld. Ik nam op en je werd meteen volledig verrot gescholden, toen ze klaar was hing ze meteen op.' Mijn adem stokt in mijn keel en mijn zicht word troebel. 'Waarom neem je mijn telefoon op?' Een verkrampte grinnik stoot hij uit zodra ik een traan wegveeg.
'Waarom vertrouw jij mij verdomme nog steeds niet? Meer vraag ik niet. Ik wil dat je mij vertrouwd! Ik wil dat je mij alles verteld.' Hij haalt diep adem. 'We delen verdomme het bed samen! Hoe bedenk je het dit voor je te houden?' schreeuwt hij. Opnieuw veeg ik mijn tranen weg en kijk hem dan aan, maar ik weet niet wat ik moet zeggen. Zijn ogen glijden over mijn gezicht gepaard met een gepijnigde blik. Weer bijt hij zijn kaken op elkaar waardoor de kloppende spier in zijn kaak alleen maar wordt verduidelijkt. Hij schudt zijn hoofd en draait zich dan om. Dat is het moment dat ik mijn handen voor mijn gezicht sla en een gepijnigde snik laat horen.
Ik sta op van de bank en wil naar hem toe lopen, maar hij staat al in de gang zijn jas aan te doen. Ik laat mijn ogen over zijn lichaam glijden. Zijn blauwe versleten spijkerbroek hangt laag op zijn heupen en de mouwen van de hoodie zijn opgestroopt waardoor de spieren in zijn onderarmen duidelijk zichtbaar zijn. De capuchon bedekt zijn gezicht, en ik schrik pas op uit mijn trans als het geluid van de rits door de gang galmt.
Hij bukt om de tas van de grond te rapen en ik hoor hem voorzichtig diep adem halen. 'Wat ga je doen?' Hij kijkt me recht aan en nu is hij degene die op zijn lip bijt. De volle onderlip die ik vanacht zovaak op mijn huid heb gevoeld en tussen mijn tanden heb geklemd.
'Bel me maar als je me vertrouwd.' Zijn stem is afstandelijk en even laat hij zijn ogen in de mijne haken, maar al snel verbreekt hij het contact en kijkt langs mij heen de woonkamer in. 'Ik hoef niet met iemand samen te zijn die mij niet vertrouwd. Ik kán niet samen zijn met iemand die mij niet vetrouwd.' Hij opent de voordeur en zonder mij nog een blik waardig te gunnen loopt hij het appartement uit en valt de deur hard in het slot.

Een luide snik verlaat mijn lichaam en ik laat mezelf langs de muur op de grond glijden. De ochtend speelt zich telkens maar door mijn hoofd, maar ik kan maar geen moment bedenken waarvoor ik gestraft moet worden. Hoe kan na zo'n heerlijke nacht samen, alles worden verpest binnen een paar uur. Door een stom smsje waarvan ik de persoon die ze stuurt niet eens ken. Luid en ongegeneerd haal ik mijn neus op. Mijn hartslag versneld terwijl de lome pijn zich door mijn lichaam verspreid.
Hoe lang is hier zit op de grond weet ik niet. Ik weet alleen dat ik pas iets uit mijn trans ontwaak als er twee armen om mij heen worden geslagen en de bekende geur van Mae zich tot mij doordringt.