Maddie
Meteen draait Reece zich om en slaat zijn armen om me heen. Ik hoor hem zacht vloeken maar ik besteed daar verder geen aandacht aan. De tranen biggelen snel over mijn wangen en wat er zojuist heeft plaats gevonden speelt zich nog eens af in mijn hoofd. Ik kan niet geloven dat ze hier was. Ik kan niet geloven dat ze zei dat Max op me wacht. Dat ze dat überhaupt durfde te zeggen snap ik al niet.
Als Reece over mijn rug begint te strelen heb ik pas door luide snikken mijn mond verlaten. Ik sluit mijn mond en probeer door mijn neus te ademen zover dat nog kan. Ik sluit mijn ogen en probeer tot rust te komen. De tranen komen steeds minder en nog een keer haal ik diep adem, voordat ik afstand van hem neem. Zijn geur dringt tot me binnen wat ervoor zorgt dat er een soort rust ontstaat. Ik voel zijn handen van me afglijden en wanneer ik een stap naar achter zet en mijn wangen droogveeg ontgaat zijn blik me niet.
'Het spijt me.' fluitser ik met een schorre stem door het huilen. Hij kijkt me met een diepgaande blik aan en schud klein zijn hoofd. 'Dat is nergens voor nodig.' Ik knik enkel, niet in staat om nog wat te zeggen. Dat is dan ook de reden dat ik me omdraai en mijn kamer in loop. Snel trek ik mijn kast open en pak wat makkelijke kleren. Wanneer ik me omdraai blijf ik midden in mijn pas staan. Reece staat met zijn armen over elkaar geslagen in mijn deuropening. De tint in zijn ogen is donkerder dan normaal maar dat weerhoud hem er niet van om zijn blik in de mijne te haken. Even bijt ik op mijn onderlip maar dan begin ik te lopen. Wanneer ik langs hem heen loop en in de deuropening sta van de badkamer grijpt hij mijn arm vast. Voor enkele seconden sluit ik mijn ogen maar dan draai ik me om en kijk hem aan. 'We moeten hier over praten.' Weer bijt ik op de onderkant van mijn lip en kijk hem aan. Ik trek mijn arm los uit zijn zachte greep en loop verder de badkamer in. 'Niet nu.' zeg ik nog voordat ik de deur zacht dicht doe.
Ik doe de douche aan en snel kleed ik me uit. Ik stap onder de warme stralen en iets van de spanning neemt af. Ik haal diep adem en leg mijn hoofd in mijn nek terwijl ik mijn handen door mijn korte lokken haal. Ik laat mijn gedachte voor wat het is en sluit mijn ogen.
Aangekleed en wel, met mijn haar in een rommelige knot, loop ik terug naar mijn kamer. Ik schrik op als ik Reece languit op mijn bed zie liggen, maar toch verbaast het me niet. Hij buigt zich naar mijn nachtkastje en rijkt mij een mok aan, als ik op bed ga zitten. Ik glimlach klein en sluit mijn handen om de mok. Even kijk ik naar de spiegel en meteen zie ik mijn rode ogen.
'Ben je oke?' Ik kijk hem aan en knik. 'Je liegt.' zucht hij. Ik wend mijn blik af en blaas zacht tegen het hete water. 'Ik wist niet dat het je moeder was. Ze zat hier al op de trap en toen ik eenmaal de deur had geopend stormde ze achter me aan naar binnen. Ze begon meteen al tegen me te snauwen maar je moet me uitleggen wat er is gebeurd?' Ik haal diep adem maar kan de woorden niet vinden. Hij gaat recht zitten en schuift iets dichterbij. 'Je moet me vertrouwen.' fluistert hij. Ik kijk hem recht in zijn lichte ogen aan die mij vragend aankijken. 'Sinds wanneer wil jij iets van mijn problemen weten?' zucht ik, puur om hem van me af te duwen. 'Kom op, Mads. Dit zijn niet zomaar problemen. Dit is je moeder en je krijgt al paniek als ik alleen al het woord "moeder" in mijn mond neem. Laat me je helpen. Alsjeblieft.' Ik neem een slok en de warme vloeistof verwarmd mijn lichaam. Wanneer ik hem aankijk zie ik niks anders dan een oprechte blik. Ik haal diep adem en kijk even van hem weg. 'En ik weet heel goed dat ik je niet genoeg redenen heb gegeven om mij te vertrouwen, maar ik meen het wanneer ik zeg dat het kan.'
Zijn smeekbede klinkt bijna wanhopig en dat is dan ook de enige reden dat ik de knoop doorhak. Wanneer ik in zijn heldere maar zilvere ogen kijk, steken ze prachtig af met zijn donkere wimpers en zucht ik nog een keer.
'Toen ik veertien was ben ik samen met mijn vriendinnen naar een Halloween feestje gegaan. Zij mochten allemaal wel en ik niet dus ben ik het huis uit geglipt. Ik had zo'n cheerleader pakje aan, samen met mijn vriendinnen. Toen ik daar aankwam was het feestje allang begonnen, en ze hadden allemaal al wat gedronken. Een van de meiden duwde een beker wodka-cola in mijn handen maar na twee slokken had ik de beker weggegooid.' Ik neem een slok van mijn thee en heb door dat ik zijn blik ontwijk, maar zonder hem aan te kijken ging ik zacht verder. 'De uren vlogen voorbij terwijl ik aan het dansen was. Ik kreeg wel aandacht van jongens maar ik lette er niet op. Toen werd ik ineens van de dansvloer afgetrokken en ik liep gewoon achter hem aan, zonder er verder bij na te denken. We gingen buiten op een bankje zitten en vertelde me hoe mooi ik was en zo.' Dat is het moment dat Reece mijn aandacht trekt. Zijn handen spannen aan en wanneer ik hem aankijk zijn zijn ogen bijna zwart en het spiertje achter zijn kaak klopt hevig.
'Hij trok me op zijn schoot en in het begin vond ik het niet erg. Maar zodra ik eenmaal zat werd zijn grip harder en begon het langzaam pijn te doen. Hij trok het broekje onder mijn rokje stuk en greep me vast. Onder mij voelde ik hem groeien en dat is het moment dat ik van hem af wilde springen. Hoe harder ik tegenstribbelde, hoe meer hij me pijn deed. Totdat hij ineens een vinger in me stopte. Ik verlamde compleet en hij zag dat als een of andere mogelijkheid. Een minuut later voelde ik zijn eikel tegen mijn opening maar gelukkig werden we onderbroken door Jack. Hij heeft me van zijn schoot afgetrokken en sinds toen is het eigenlijk een complete waas.' fluister ik.
Ik hoor Reece luid adem en snel neem ik nog een slok in de hoop dat mijn droge mond verdwijnt. Dit is de eerste keer weer na al die jaren dat ik het aan iemand vertel, en dan nog wel aan Reece. Als ik hem zacht hoor vloeken kijk ik hem aan. Zijn blik vind de mijne en snel haalt hij diep adem voordat hij begint met praten.
'Wat is er daarna gebeurd?' Ik haal mijn schouders op en ga even verzitten. 'Jack en ik hebben alles verteld aan mijn moeder, vooral Jack. Mijn vader ging volledig door het lint maar mijn moeder bleef bijzonder rustig. Ik heb sinds dien eigenlijk in een waas geleefd. Na ongeveer een week hebben Max en zijn ouders geld geboden om mij te laten zwijgen. Ik wilde het niet aannemen en mijn vader ook niet. Maar je heb mijn moeder gezien. Ze nam het geld aan en het is in de doofpot gestopt. Mijn leven verdanderde in een hel en nu ben ik hier.'
Hij schud zijn hoofd terwijl hij de informatie op zich in laat werken. Ik neem nog de laatste slokken thee maar dan zet ik de mok op de grond. 'Het spijt me trouwens van mijn moeder. Die dingen die ze over je zei had ze niet mogen zeggen.' 'Dat boeit me geen reet. Zeker niet nadat ik dit weet.' gromt hij. Ik vouw mijn handen in elkaar als ik weer naar hem kijk.
Dan dringt het pas tot me door. Hij weet het. Hij weet mijn grootste geheim en ik word met de seconde nerveuzer voor zijn reactie.
Zijn blik glijd over mijn gezicht maar dan verbreekt hij alle ruimte tussen ons en slaat zijn armen om me heen.
JE LEEST
A new start
RomanceZe heeft een nieuw kapsel, een nieuwe naam en een nieuwe stad. Het enige wat ze nog mist is een huis. Maddie Jones vlucht van haar oude leven en haar toelating voor University of Portland zorgt ervoor dat ze eindelijk een mogelijkheid heeft om weg...
