{Unicode}
"အမှောင်ထုထဲမှ လှည့်ကြည့်ခြင်း"
ရန်ကျားလိတစ်ယောက် မည်သို့သော အသံကိုမှ မကြားရတော့ဟန်တူ၏။
စူးရှလင်းလက်သော ဖလပ်ရှ်မီးများက သူ့အရှေ့တွင် တဖျတ်ဖျတ်နှင့် တောက်ပနေသည်ကိုတော့ ခံစားမိပါသေးသည်။ သို့သော်လည်း နားပင်းမတတ် ဆူဆူပူပူ အသံများကတော့ စိတ်အာရုံထဲတွင် ရုတ်တရက် မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေးငယ်သော တဝီဝီမြည်သံတို့သာ ထင်ကျန်ခဲ့သည်။
သူသည် ထပ်မံ၍ မခုခံဖြစ်တော့ဘဲ မူလနေရာတွင်သာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ကြက်သေသေနေသော အမူအရာနှင့် ထိုသူတို့အား စိတ်ကြိုက်ရိုက်ကူးခွင့် ပေးလိုက်တော့သည်။
တရားမျှတသည့် စီရင်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံးတော့ တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ အပြစ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံပြီး ကွက်မျက်ခံလိုက်တော့မည့် အပြစ်သားတစ်ယောက် အတိုင်းပင်။
မီဒီယာများသည် ဤအချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ရှူထောင့် အမျိုးမျိုးမှ လျှပ်တစ်ပြက် ရိုက်ချက်များစွာ ရိုက်ယူခဲ့ကြသည်။
ဓာတ်ပုံများ လုံလုံလောက်လောက် ရပြီးချိန်မှာတော့ ပစ္စည်းများကို ကောက်သိမ်းလိုက်ကာ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်နှင့် ရန်ကျားလိအား နှစ်သိမ့်စကား လေးငါးကြောင်းလောက် ပြောဆိုလိုက်ပြီး စိတ်ကျေနပ်စွာနှင့် ကားမောင်းပြီး ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
အမျိုးသမီး သတင်းထောက် တစ်ယောက်ကတော့ ထွက်ခွာမသွားခင် စိတ်အစဥ်၌ အစိုင်အခဲတစ်ချို့ ပိတ်ဆို့နေခဲ့သောကြောင့် တစ်သျှူးထုတ်လိုက်ကာ ရန်ကျားလိ၏ မျက်ရည်များ၊ ကြက်ဥအရည်များနှင့် သွေးစီးကြောင်းများကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။
သူမသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရန်ကျားလိ၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ကာ
"မငိုနဲ့တော့"
ရန်ကျားလိသည် လှုပ်ရှားမှု မရှိသော ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်နှယ် မည်သို့သော တုံ့ပြန်မှုမှ မပြုလာပေ။
